การศึกษางบประมาณด้านวัฒนธรรมภาครัฐ ปีงบประมาณ ๒๕๕๔ - page 89

75
ศูนย์บริการฯ เป็นไปด้วยความล่าช้า จากนโยบายกระจายอํานาจในการบริหารงบประมาณให้ แก่เกษตรจังหวัด ทําให้
เกิดแนวปฏิบัติ ในการเบิกจ่ายเงินที่ล่าช้า หน่ วยงานขาดการติดตามและตรวจสอบผลลัพธ์ การใช้งบประมาณ และ
เกษตรกรใช้ประโยชน์จากบริ การของศูนย์น้อยกว่าที่กําหนดงบประมาณไว้ โดยเฉพาะอย่ างยิ่งการจัดสรรงบประมาณใน
รูปวัสดุ ซึ่งมีความเสียหายจากความล่ าช้า หรือการได้รับวัสดุ ที่มีมูลค่ าต่ํากว่าที่ควรจะเป็น”
สรศักดิ์ วจีสั ตย์ (2547) ได้ศึกษาเรื่อง “ประสิทธิผลของการปฏิบัติตามแผนและงบประมาณรายจ่ายประจําปี
ขององค์การบริ หารส่วนตําบล ในเขตอําเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่”ผลการศึกษาพบว่า ประชาชนผู้ตอบแบบสอบถาม
มีระดั บความเห็นต่อประสิทธิ ภาพของการปฏิบัติตามแผนและงบประมาณขององค์การบริหารส่วนตํ าบลในเขตอําเภอ
แม่วาง จั งหวัดเชียงใหม่ พึงพอใจต่อประสิทธิผลของการปฏิบัติตามแผนและงบประมาณรายจ่ายประจําปีขององค์การ
บริหารส่วนตําบลอยู่ ในเกณฑ์ระดับสูง แต่องค์การบริ หารส่วนตําบลยังคงต้องแสวงหาความร่วมมื อจากประชาชนใน
พื้นที่ให้มากขึ้น และต้องสร้ างความเข้มแข็งให้ ประชาชนในพื้นที่ให้มี ความรู้ ความเข้ าใจ นําปัญหาและความต้องการที่
แท้จริงมากําหนดเป็นแผนงาน โครงการ โดยปราศจากการแทรกแซงจากรัฐหรือองค์ กรใดๆ”
พวงน้อย สัตโยภาส (2538 : ก) ได้ศึ กษาวิจัยเรื่ อง “ปัญหาการจัดสรรงบประมาณขององค์การบริ หารส่วน
จังหวัดเชียงใหม่” โดยมีวัตถุ ประสงค์เพื่ อศึกษาถึ งสาเหตุสําคัญที่ทําให้การจัดสรรงบประมาณขององค์การบริ หารส่วน
จังหวัดเชียงใหม่มิ ได้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กํ าหนดไว้ รวมถึงศึกษาถึงบทบาทของสมาชิกสภาจังหวัดและข้าราชการ
ประจําที่มีผลต่อการจั ดสรรงบประมาณพบว่าสมาชิกสภาจังหวัดสามารถอาศัยกลไกของสภาจังหวัด ในการจัดสรร
งบประมาณขององค์การบริ หารส่วนจังหวัด ตามความต้องการของสมาชิกสภาจังหวัดมากกว่ าการจัดสรรงบประมาณ
ตามหลักเกณฑ์นอกจากนี้สมาชิกสภาจังหวัดยังมีบทบาทสําคัญในการจัดสรรงบประมาณ เพื่อพัฒนาท้ องถิ่นมากกว่า
ฝ่ายบริหาร เพราะกฎระเบียบต่างๆ ที่ กําหนดให้สมาชิกสภาจังหวัดนําปัญหาความต้องการของประชาชนสู่การ
พิจารณางบประมาณขององค์ การบริหารส่วนจังหวัดตั้งแต่ระดับอํ าเภอ ระดับจังหวัดจนกระทั่งเป็นข้อบัญญัติจังหวัด
ประกาศใช้ แม้กฎระเบียบจะให้อํานาจฝ่ายบริหารเพื่ อถ่วงดุลสมาชิกสภาจังหวัด แต่ในทางปฏิบัติฝ่ายบริหารมิได้ ใช้
อํานาจนั้ นอย่างเต็ มที่ แต่ใช้วิธีการหลี กเลี่ยงเพื่อมิให้เกิดความขั ดแย้งที่อาจจะเกิ ดขึ้น คือโดยวิธีการประนีประนอม
ในขณะที่สมาชิกสภาจังหวัดมีแนวโน้มที่จะหาวิธีการและแนวทางที่ทําให้พื้นที่เขตเลือกตั้งของตนเองได้รับการจัดสรร
งบประมาณให้มากที่ สุด โดยมิได้คํานึงถึงความต้องการของประชาชนในพื้นที่อื่น และที่มิ ได้คํานึงถึงหลักเกณฑ์การ
จัดสรรงบประมาณที่ได้ร่วมกับฝ่ายบริหารกําหนดขึ้นแต่อย่างใด
เมธาพร คงคาน้อย (2554 : 623) ได้ศึ กษาเรื่อง “นโยบายและแนวทางส่ งเสริมการปฏิบัติงานของสภา
วัฒนธรรมในประเทศไทย” ผลการศึกษาพบว่า
1. สภาพปัญหาและอุ ปสรรคการปฏิบัติงานของสภาวัฒนธรรมในปัจจุบันพบปัญหาในเรื่ อง
งบประมาณ การวางแผนปฏิบัติงานและการติดตามประเมินผล การส่งเสริมและสนับสนุนการจัดกิจกรรมทาง
วัฒนธรรม การประชาสัมพันธ์และเผยแพร่ รวมไปถึงการเฝ้าระวังทางวัฒนธรรมและการได้รับความร่วมมือจากองค์ กร
อื่น
2. นโยบายเพื่อการปฏิบัติงานของสภาวัฒนธรรมในประเทศไทย ได้แก่ นโยบายการผลักดั นให้งาน
วัฒนธรรมเป็ นวาระแห่งชาติ นโยบายการสนับสนุนให้สภาวัฒนธรรมเป็ นองค์กรหลั กในการบูรณาการงานวัฒนธรรม