การศึกษางบประมาณด้านวัฒนธรรมภาครัฐ ปีงบประมาณ ๒๕๕๔ - page 77

63
ภาคอีสาน เช่ น หมอลํา หมอแคน โปงลาง กันตรึม เจรียงต่างๆ
2. ระบํารําฟ้ อน
การเต้น เช่น ระบํารํ าฟ้อน ประกอบเสียงเพลงหรือดนตรี
ภาคกลาง เช่น ระบํานกเขา รําดาวดึงส์ รําโบราณคดี ฯลฯ
ภาคใต้ เช่น รองเง็ง ตะลีกีปัส ฯลฯ
ภาคเหนือ เช่น ฟ้อนเล็บฟ้อนเทียนฟ้อนเงี้ยว ฯลฯ
ภาคอีสาน เช่น แสกเต้นสาก เซิ้งต่างๆ รํามวยโบราณ เรือมอันเร
กระโน๊บติงตอง ฯลฯ ต่างประเทศ เช่น การเต้นรํา
3. มหรสพ การแสดงเป็นเรื่องที่มีทั้งผู้แสดงและผู้ชม
ภาคกลาง เช่น ลิเก ละครชาตรี ละครนอก โขน ภาพยนตร์ใหญ่ ละครลิ ง
ภาคใต้ เช่น โนราห์ ลิเกป่า หนังตะลุง
ภาคเหนือ เช่น ละครซอ
ภาคอีสาน เช่น หมอลําเรื่ อง หมอลําเพลิน ลิเกพื้นบ้าน
ต่างประเทศ เช่น งิ้ว คาบูกิ โอเปร่า
4. เพลงเด็กและเพลงกล่อมเด็ก เพลงที่ใช้เพื่อการกล่อม ปลอบ หยอก และประกอบการเล่น
ภาคกลาง เรี ยกว่า เพลงกล่อมเด็ก
ภาคใต้ เรี ยกว่า ชาน้อง
ภาคเหนือ เรียกว่า เพลงอื่อลูก
ภาคอีสาน เรียกว่า เพลงกล่อมลูก
ตัวอย่างเพลงประกอบการเล่นของเด็ก
ภาคกลาง เช่น รีรีข้าวสาร มอญซ่อนผ้า
ภาคใต้ เช่ น เพลงจุ้มจี้
ภาคเหนือ เช่น เพลงสิกจุ่งจา
ภาคอีสาน เช่น โอนโลนซา จ้ํามู่มี่
5. เพลงปฏิพากย์ เพลงพื้ นบ้านที่ใช้ร้องโต้ตอบกัน
ภาคกลาง เช่น เพลงฉ่อย ลําตั ด เพลงเรือ เพลงอีแซว ฯลฯ
ภาคใต้ เช่น เพลงบอก
ภาคเหนือ เช่น ซอคู่ จ๊อยโต้ตอบ
ภาคอีสาน เช่น หมอลําชิงชู้ เรือมอัมเร
6. การละเล่นพื้นบ้าน การละเล่นของท้องถิ่นเพื่อความสนุ กสนานหรือเล่นในเทศกาลต่างๆ บางประเภท
แฝงความเชื่อไว้ ด้วย
ภาคกลาง เช่น กุลาตีไม้ หกสูง นางแมว นางครก แม่ศรี ฯลฯ
ภาคใต้ เช่น เล่นไม้กางกะ ปล่อยโกม สงข้า ก้าโต้ฯลฯ