35
ผู
้
ครองกรุ
งศรี
อยุ
ธยาได้
เสด็
จยกกองทั
พจากกรุ
งศรี
อยุ
ธยาไปตี
เมื
องเชี
ยงใหม่
เมื่
อเสด็
จกลั
บมา
นมั
สการและสมโภชพระพุ
ทธชิ
นราชและพระพุ
ทธชิ
นสี
ห์
ที่
เมื
องพิ
ษณุ
โลก
ในรั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระนครอิ
นทราชาธิ
ราช (อิ
นทราธิ
ราช) ราชวงศ์
สุ
พรรณบุ
รี
พระมหากษั
ตริ
ย์
ผู
้
ครองกรุ
งศรี
อยุ
ธยานั
้
น ทางกรุ
งสุ
โขทั
ยได้
เกิ
ดจลาจลทั
้
งนี
้
เพราะพระมหาธรรม
ราชาที่
3 (พระยาไสลื
อไท) เสด็
จสวรรคตในปี
1962 แล้
วเกิ
ดการแย่
งชิ
งราชสมบั
ติ
ระหว่
างเจ้
านาย
เชื
้
อพระวงศ์
พระร่
วง ระหว่
างพระยาบาลเมื
องกั
บพระยาราม เหตุ
การณ์
ครั
้
งนี
้
ยุ
ติ
เมื่
อพระนคร
อิ
นทราราช (อิ
นทราราชาธิ
ราช) ได้
เสด็
จยกทั
พจากกรุ
งศรี
อยุ
ธยาขึ
้
นมาระงั
บศึ
ก โดยทรงให้
พระยา
บาลเมื
องผู
้
พี่
เป็
นพระมหาธรรมราชาที่
4 (พระยาบาลเมื
อง) ครองเมื
องสองแคว (พิ
ษณุ
โลก) และให้
พระรามผู
้
น้
องครองเมื
องสุ
โขทั
ย โดยให้
ทั
้
งสองพระองค์
มี
ฐานะเป็
นเจ้
าเมื
องประเทศราช ขึ
้
นตรง
ต่
อกรุ
งศรี
อยุ
ธยาตามเดิ
ม (พวงทองสุ
ดประเสริ
ฐ,2526: 30)
ต่
อมาสมเด็
จพระนครอิ
นทราธิ
ราช (อิ
นทราชาธิ
ราช) ทรงมี
พระราโชบายที่
จะรวม
อาณาจั
กรสุ
โขทั
ยเข้
าเป็
นส่
วนหนึ
่
งของอาณาจั
กรศรี
อยุ
ธยา โดยอาศั
ยความสั
มพั
นธ์
ทางเครื
อญาติ
ทั
้
งนี
้
ได้
ทรงขอพระราชทานพระราชธิ
ดาจากสมเด็
จพระมหาธรรมราชาที่
3 (ไสลื
อไท) แห่
งราชวงศ์
พระร่
วง มาอภิ
เษกสมรสกั
บสมเด็
จพระเจ้
าสามพระยาพระราชโอรสของพระองค์
จนกระทั่
งได้
กํ
าเนิ
ดราชโอรสองค์
หนึ
่
ง คื
อพระราเมศวร เมื่
อพระมหาธรรมราชาที่
4 (พระยาบาลเมื
อง) เสด็
จ
สวรรคตในปี
พ.ศ. 1981 สมเด็
จพระนครอิ
นทราธิ
ราช (อิ
นทราชาธิ
ราช) จึ
งทรงโปรดเกล้
าฯให้
สมเด็
จพระราเมศวรพระราชโอรสซึ
่
งมี
เชื
้
อสายพระมหากษั
ตริ
ย์
ที่
ราชวงศ์
พระร่
วง (กรุ
งสุ
โขทั
ย) และ
ราชวงศ์
สุ
พรรณบุ
รี
(กรุ
งศรี
อยุ
ธยา) เสด็
จขึ
้
นครองเมื
องสองแคว (พิ
ษณุ
โลก) ในฐานะเมื
องพระมหา
อุ
ปราช ในระหว่
างปี
1981-1991
เมื่
อสมเด็
จพระราเมศวรได้
เสด็
จมาถึ
งเมื
องสองแคว (ในปี
พ.ศ. 1981 นั
้
นพระราช
พงศาวดารกรุ
งศรี
อยุ
ธยา ฉบั
บหลวงประเสริ
ฐอั
กษรนิ
ติ
กล่
าวว่
า “.....ครั
้
งนั
้
นเห็
นนํ
้
าพระเนตร
พระพุ
ทธชิ
นราชตกออกเป็
นโลหิ
ต....” ซึ
่
งแสดงให้
เห็
นว่
าอํ
านาจการปกครองของกรุ
งสุ
โขทั
ยได้
สู
ญสิ
้
นไปจากเมื
องพิ
ษณุ
โลกแล้
ว และแสดงให้
เห็
นว่
า พระพุ
ทธชิ
นราชซึ
่
งเป็
นสั
ญลั
กษณ์
แทน
พระพุ
ทธศาสนาของอาณาจั
กรสุ
โขทั
ย ก็
ทรงเศร้
าหมองพระทั
ยในการแตกสลายของอาณาจั
กร
สุ
โขทั
ย เมื
องสองแคว (พิ
ษณุ
โลก) ในสมั
ยนี
้
จึ
งมี
ฐานะเป็
นทั
้
งราชธานี
ของหั
วเมื
องฝ่
ายเหนื
อ
(อาณาจั
กรสุ
โขทั
ยเดิ
ม) และเป็
นเมื
องอุ
ปราชหรื
อเมื
องลู
กหลวงของกรุ
งศรี
อยุ
ธยา
สมเด็
จพระบรมราชาธิ
ราชที่
2 (พระเจ้
าสามพระยา) เสด็
จสวรรคตในปี
พ.ศ. 1991
พระบาทสมเด็
จพระราเมศวรพระมหาอุ
ปราชได้
เสด็
จจากเมื
องสองแคว (พิ
ษณุ
โลก) ไปเสวยราช
สมบั
ติ
ณกรุ
งศรี
อยุ
ธยาและได้
เฉลิ
มพระนามว่
าพระบาทสมเด็
จพระบรมไตรโลกนาถ (พระราเม
ศวร) ราชวงศ์
สุ
พรรณบุ
รี
ซึ
่
งในสมั
ยนี
้
เมื
องสองแคว (พิ
ษณุ
โลก) ได้
ลดฐานะจาก ราชธานี
ของหั
ว