44
ตํ
าแหน่
งเจ้
าพระยาสุ
รสี
ห์
ได้
ยกกองทั
พเข้
าตี
พม่
าแตกพ่
ายไป ประกอบกั
บระยะหลั
งพม่
ามี
ปั
ญหา
ภายในประเทศจึ
งไม่
ยกกองทั
พมารุ
กรานไทยอี
ก
หลั
งสงครามเก้
าทั
พแล้
ว เมื
องพิ
ษณุ
โลกก็
ยั
งเป็
นเมื
องเอกเป็
นเมื
องศู
นย์
กลางการปกครองหั
ว
เมื
องฝ่
ายเหนื
ออยู
่
แต่
ได้
ลดบทบาททางด้
านการทหารลง เนื่
องจากสงครามระหว่
างไทยกั
บพม่
ายุ
ติ
ลง
ทั
้
งนี
้
เพราะอั
งกฤษได้
พม่
าเป็
นเมื
องขึ
้
นแล้
วแต่
เมื
องพิ
ษณุ
โลกก็
ยั
งมี
ความสํ
าคั
ญทางด้
านการเมื
อง
การปกครอง เศรษฐกิ
จ การศาสนา และการคมนาคมแทนดั
งปรากฏว่
ามี
พระมหากษั
ตริ
ย์
ราชวงศ์
จั
กรี
ได้
เสด็
จไปนมั
สการพระพุ
ทธชิ
นราชและพระพุ
ทธชิ
นสี
ห์
โดยมี
งานสมโภชอยู
่
เสมอ
ในรั
ชสมั
ยรั
ชกาลที่
3 พระบาทสมเด็
จพระนั่
งเกล้
าเจ้
าอยู
่
หั
วทรงโปรดฯ เกล้
าให้
กรม
พระราชวั
งบวรมหาศั
กดิ
์
พลเสพอั
นเชิ
ญพระพุ
ทธชิ
นสี
ห์
มาประดิ
ษฐานไว้
ณ พระอุ
โบสถวั
ดบวร
นิ
เวศ กรุ
งเทพมหานคร ส่
วนพระศรี
ศาสดานั
้
น เจ้
าอาวาสวั
ดบางอ้
อยช้
างได้
อั
ญเชิ
ญไปไว้
ที่
วั
ดบาง
อ้
อยช้
างก่
อน ครั
้
นในรั
ชกาลที่
4ทรงโปรดฯ เกล้
าอั
ญเชิ
ญไปประดิ
ษฐานณพระอุ
โบสถวั
ดบวร
นิ
เวศ กรุ
งเทพมหานคร
ในรั
ชสมั
ยรั
ชกาลที่
4 พระบาทสมเด็
จพระจอมเกล้
าเจ้
าอยู
่
หั
วรั
ชกาลที่
4 เสด็
จเมื
อง
พิ
ษณุ
โลกโดยเรื
อยนต์
พระที่
นั่
งอั
ครราชบวรเดช เสด็
จมานมั
สการพระพุ
ทธชิ
นราช ทรงเปลื
้
อง
กํ
าไลหยกจากพระกรสวมนิ
้
วพระหั
ตถ์
พระพุ
ทธชิ
นราช และบู
ชาด้
วยบายศรี
ปั
้
นด้
วยรั
กปิ
ดทอง
สํ
าหรั
บ 1ปิ
ดเงิ
นสํ
าหรั
บ 1ต้
นไม้
เงิ
นต้
นไม้
ทองและเครื่
องสั
กการะตามสมควร ทั
้
งนี
้
พระองค์
ได้
เสร็
จประพาสหั
วเมื
องเหนื
ออาทิ
เช่
น เมื
องสวรรคโลก สุ
โขทั
ย เมื
องฝาง และเมื
องกํ
าแพงเพชร
ทรงศึ
กษาและรวบรวมโบราณวั
ตถุ
สํ
าคั
ญๆที่
มี
อยู
่
ในเมื
องพิ
ษณุ
โลก สวรรคโลก สุ
โขทั
ย เมื
องฝาง
และเมื
องกํ
าแพงเพชรลงไปศึ
กษาที่
วั
ดบวรนิ
เวศ กรุ
งเทพมหานคร (พวงทอง สุ
ดประเสริ
ฐ, 2526 :
41)
ในรั
ชสมั
ยรั
ชกาลที่
5พระบาทสมเด็
จพระจุ
ลจอมเกล้
าเจ้
าอยู
่
หั
ว ได้
เสด็
จประพาสเลี
ยบ
มณฑลฝ่
ายเหนื
อ เสด็
จมานั
สการพระพุ
ทธชิ
นราชทรงปิ
ดทองพระพุ
ทธชิ
นราช ถวายเครื่
อง
สั
กการะตามพระราชประเพณี
นอกจากพระองค์
ได้
เสด็
จประทั
บที่
เมื
องพิ
ษณุ
โลก ทรงประกอบพิ
ธี
เททองหล่
อพระพุ
ทธชิ
นราชจํ
าลองไปเป็
นประธาน ณ วั
ดเบญจมบพิ
ตร กรุ
งเทพมหานคร เมื่
อ
วั
นที่
20 ตุ
ลาคม พ.ศ. 2444
ในรั
ชสมั
ยรั
ชกาลที่
6พระบาทสมเด็
จพระมงกุ
ฎเกล้
าเจ้
าอยู
่
หั
ว เมื่
อครั
้
งทรงดํ
ารงพระยศเป็
น
สมเด็
จพระบรมโอรสาธิ
ราช ทรงพระราชนิ
พนธ์
หนั
งสื
อลิ
ลิ
ตพายั
พ โดยใช้
พระนามแฝงว่
าหนาน
แก้
วเมื
องบู
รพ์
ซึ
่
งถื
อเป็
นพระราชนิ
พนธ์
ที่
กล่
าวถึ
ง พระบาทสมเด็
จพระจุ
ลจอมเกล้
าเจ้
าอยู
่
หั
ว
รั
ชกาลที่
5 และข้
าราชบริ
พารเสด็
จนมั
สการพระพุ
ทธชิ
นราช ในปี
พ.ศ. 2454ทรงเสด็
จประพาส