nt141 - page 96

88
ยึดหลักเกษตรทฤษฎีใหม่ เพื่อเสริ มรายได้และสามารถอยู่ได้ด้วยตนเองในช่วง
นอกฤดูการท่องเที่ ยว
มีสิ่ งอํานวยความสะดวกแก่นักท่องเที่ยวที่ เหมาะสมและตามความจําเป็ นโดยไม่
เปลี่ ยนแปลงวิถีชี วิตของตนเองอีกทั้งส่ งเสริมระบบสหกรณ์ หรื อเงิ นกองทุนชุมชนเพื่ อลดปั ญหา
และป้ องกั นปั ญหาเศรษฐกิจในอนาคตซึ่ งสอดคล้องกับบุญเลิ ศ จิ ตตั้ งวัฒนา (2548) กล่าวว่ า
การพัฒนาจุดบริ การนักท่องเที่ยว เป็ นการปรับพัฒนาบริ เวณศูนย์บริ การนักท่องเที่ ยวเพื่อให้เกิ ด
ความพร้อมในการให้บริ การนักท่ องเที่ยว และสํานั กมาตรฐานการศึกษา (2545) กล่าวว่า ธุ รกิ จ
ชุมชนทําได้โดยร่ วมกันทําให้สังคมของท้องถิ่นมีการพัฒนาที่ ยั่งยืนด้วยการเพิ่มขีดความสามารถให้
คนในชุ มชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งขีดความสามารถทางปั ญญา
จัดทําสถิ ติ นั กท่ องเที่ยวในแต่ ละเดื อนเพื่อประกอบการพิ จารณาการรองรั บ
นักท่ องเที่ ยวในปี ต่ อไปซึ่ งสอดคล้องกั บนิศา ชั ชกุ ล (2550) กล่าวว่า ข้อมูลและสถิ ติ ของการ
ท่องเที่ยวเป็ นสิ่ งสํ าคัญสําหรับอุตสาหกรรมท่ องเที่ยวทั้งต่อภาครัฐและเอกชนซึ่ งเป็ นประโยชน์
อย่างมากในการวางแผน และการพัฒนาอุตสาหกรรมท่ องเที่ยว จะทําให้ทราบถึ งความเจริ ญใน
อนาคตของการท่องเที่ ยว
ตระหนักถึงความสําคัญของวัฒนธรรมและไม่นําวัฒนธรรมไปแสดงเพื่อหารายได้
องค์ประกอบที่ 1ชุมชนต่อเงื่อนไขความรู้ จากการวิจัยพบว่า
ผู ้ เชี่ยวชาญมี ความเห็นสอดคล้องเป็ นอันหนึ่ งอันเดียวกันว่าเป็ นความเห็นด้วยมาก
ที่สุ ดคื อ
-ส่ งเสริ มการเรี ยนรู้วิถีชี วิตปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงแก่ชุ มชนโดยเน้นที่เยาวชน
-ประชาชนในชุ มชนต้องเข้าใจและเห็นความสําคัญของวัฒนธรรมของตน
-โครงการแลกเปลี่ยนผู ้ สู งอายุถ่ายทอดวัฒนธรรมสู่เยาวชน
-ศึกษาภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม เพื่อพัฒนาสู่สิ นค้าที่ระลึก
-ชุมชนได้แลกเปลี่ยนเรี ยนรู้จากนักท่องเที่ ยวและเข้าใจการอยู่ร่ วมกับผู ้ อื่น
เมื่อพิจารณาถึงองค์ประกอบชุมชนต่อเงื่อนไขความรู ้พบว่าประชาชนหมู่บ้าน
ถํ้าลอดต้องเข้าใจและเห็ นความสําคัญของวัฒนธรรมของตนเองซึ่ งสอดคล้องกับนิ เทศติ นณะกุล
(2551) กล่ าวว่ า ความไม่ เข้ าใจวั ฒนธรรมท้ องถิ่ นดั้ งเดิ ม ไม่ ศึ กษา ไม่ มี การพั ฒนาและ
ประชาสัมพันธ์ให้ เห็นถึงความสําคัญของวัฒนธรรมท้องถิ่นทําให้คนขาดการกล้าในการปฏิ บัติตาม
วัฒนธรรมรวมถึงเรื่ องการแต่งกายภาษาพู ดและขนบธรรมเนียมประเพณี
ส่ งเสริ มการเรียนรู ้ วิถีชี วิตปรัชญาเศรษฐกิ จพอเพียงแก่ชุ มชนโดยเน้นที่ เยาวชน
และจัดโครงการการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างผู้สู งอายุกับเยาวชนเพื่อให้เยาวชนได้เห็ นคุณค่า
ของวัฒนธรรมตนเอง การศึกษาภู มิปั ญญาทางวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาสู่ สิ นค้าที่ ระลึกการท่องเที่ยว