nt141 - page 99

91
ของชุ มชนและประชาชนท้องถิ่นที่มีส่ วนร่ วมในการคิ ดวางแผนปฏิบัติตามแผน ได้รั บประโยชน์
ติดตามตรวจสอบตลอดจนร่ วมรักษาทรัพยากรท่องเที่ยวอันก่อให้เกิดผลประโยชน์ ในท้องถิ่นและ
บุ ญเลิ ศ จิ ตตั้ งวัฒนา (2548) กล่ าวว่า การท่ องเที่ ยวเชิ งวัฒนธรรมจะต้องเป็ นการท่ องเที่ ยวใน
ลักษณะที่ ให้ชุ มชนท้องถิ่นมีส่ วนร่วมและได้รั บประโยชน์ โดยยึดหลักที่ว่าต้องให้ชุ มชนท้องถิ่นมี
ส่ วนร่ วมในการจัดการท่องเที่ ยวและWTO (1998) กล่าวว่าประชาชนในท้องถิ่นควรเข้ามามีส่ วน
เกี่ยวข้องในกิ จกรรมการท่ องเที่ยวและเข้ามาร่ วมรั บอย่างเสมอภาคในผลประโยชน์ทางเศรษฐกิ จ
สังคมและวัฒนธรรมที่เกิดจากการท่องเที่ยว
องค์ประกอบที่ 2หน่ วยงานที่เกี่ยวข้องต่อคุ ณลักษณะการมีภูมิคุ ้มกันที่ดี จากการวิจัยพบว่า
ผู ้ เชี่ยวชาญมี ความเห็นสอดคล้องเป็ นอันหนึ่ งอันเดียวกันว่าเป็ นความเห็น
ด้วยมากที่สุ ดคือ
-อบรมมัคคุเทศก์ท้องถิ่นในการนําเสนอวัฒนธรรมบ้านถํ้ าลอด
-อบรมอาชี พเสริมและพัฒนาสินค้าที่ระลึกในช่ วงนอกฤดูการท่องเที่ยว
เมื่อพิจารณาถึงองค์ประกอบหน่วยงานที่ เกี่ยวข้องต่อคุ ณลักษณะการมีภูมิคุ ้มกันที่
ดี เห็ นว่าหน่ วยงานที่ เกี่ยวข้องควรมี การส่ งเสริมอาชี พให้ กับประชาชนในหมู่บ้านถํ้ าลอดในช่วง
นอกฤดูการท่ องเที่ ยว หรื อช่ วงที่ชาวบ้านมีเวลาว่างจากการเกษตรกรรม การอบรมมั คคุเทศก์
ท้องถิ่ นที่ มีความรู ้ ทางด้ านประวัติ ศาสตร์ และวัฒนธรรมของท้องถิ่ น ที่ความรู ้ ทางด้ าน
ภาษาต่างประเทศที่ หลากหลายถือเป็ นประโยชน์ให้นักท่องเที่ยวได้รับข้อมู ลโดยตรงจากเจ้าบ้าน
ลดปั ญหามัคคุเทศก์ภายนอกที่ให้ ข้อมูลไม่ ครบถ้วนหรื อไม่ถูกต้องตามความเป็ นจริ ง
องค์ประกอบที่ 2หน่ วยงานที่เกี่ยวข้องต่อเงื่อนไขความรู ้ จากการวิจัยพบว่า
ผู ้ เชี่ ยวชาญมีความเห็นสอดคล้องเป็ นอันหนึ่ งอันเดียวกันว่าเป็ นความเห็นด้วยมาก
ที่สุ ดคื อ
-ไม่ชี้ นําวิ ธีการจัดการท่ องเที่ยวตามแนวทางของตน แต่ ให้เป็ นแนวทางที่สอดคล้องกับ
บริ บทชุมชน
-ให้ความรู ้ และคําปรึ กษาเกี่ยวกับการจัดการท่องเที่ยว
-หน่วยงานที่ เกี่ยวข้องต้องมีความรู ้และเข้าใจวัฒนธรรมบ้านถํ้ าลอดเป็ นอย่ างดี
-ยอมรั บความคิดเห็ นและการตัดสินใจในการจัดการท่องเที่ยวของชุมชนในท้องถิ่น
เมื่อพิ จารณาถึ งองค์ประกอบหน่ วยงานที่ เกี่ ยวข้ องต่อเงื่ อนไขความรู ้ เห็ นว่ า
หน่ วยงานที่เกี่ ยวข้องต้องมี ความรู ้ความเข้ าใจบริ บท และวัฒนธรรมของบ้านถํ้ าลอดเป็ นอย่ างดี
เสี ยก่อนซึ่ งสอดคล้องกับสุ ดาพร วรพลอ้างถึงการประชุมการจัดการการท่ องเที่ยวทางวัฒนธรรม
ของชาติ (2539) ว่า ควรเข้าใจว่ าชุมชนคือใครและมีวิถี ทางใดบ้างที่จะสามารถทําให้พวกเขาเข้าใจ