nt141 - page 103
95
องค์
ประกอบที่
4ผู
้
ประกอบการต่
อคุ
ณลั
กษณะความพอประมาณจากการวิ
จั
ยพบว่
า
ผู
้
เชี่
ยวชาญมี
ความเห็
นสอดคล้
องเป็
นอั
นหนึ
่
งอั
นเดี
ยวกั
นว่
าเป็
นความเห็
นด้
วยมาก
ที่
สุ
ดคื
อ
- ไม่
ดํ
าเนิ
นการธุ
รกิ
จแบบผู
กขาดโดยไม่
แบ่
งผู
้
ประกอบการรายย่
อย
-ไม่
จั
ดการท่
องเที่
ยวเกิ
นศั
กยภาพของหมู
่
บ้
านถํ
้
าลอด
-ใช้
ทรั
พยากรในท้
องถิ่
นเพื่
อธุ
รกิ
จของอย่
างเหมาะสม
-จั
ดการธุ
รกิ
จที่
สามารถเอื
้
อต่
อผู
้
ประกอบการอื่
นๆในท้
องถิ่
น
เมื่
อพิ
จารณาถึ
งองค์
ประกอบผู
้
ประกอบการต่
อคุ
ณลั
กษณะความพอประมาณ เห็
น
ว่
า ผู
้
ประกอบการต้
องไม่
ดํ
าเนิ
นธุ
รกิ
จแบบผู
กขาดโดยเบี
ยดเบี
ยนผู
้
ประกอบการรายย่
อยและจั
ดการ
ธุ
รกิ
จที่
สามารถเอื
้
อต่
อผู
้
ประกอบการอื่
นๆ ในท้
องถิ่
นด้
วยเพื่
อให้
ทุ
กฝ่
ายอยู
่
ร่
วมกั
นได้
อย่
างยั่
งยื
น
สอดคล้
องกั
บสถาบั
นไทยพั
ฒน์
(2550) กล่
าวว่
านอกจากที่
กิ
จการจะต้
องดํ
าเนิ
นอยู
่
ภายในกํ
าลั
งของ
ตั
วแล้
วยั
งต้
องคํ
านึ
งถึ
งปั
จจั
ยแวดล้
อมรอบข้
างที่
เหมาะสมเกื
้
อกู
ลต่
อการดํ
าเนิ
นกิ
จการด้
วย วิ
ธี
การ
หนึ
่
งในการสร้
างปั
จจั
ยแวดล้
อมที่
เกื
้
อหนุ
น ก็
คื
อการอํ
านวยประโยชน์
ให้
แก่
ผู
้
อื่
นก่
อน เช่
น การ
เอื
้
อเฟื
้
อแก่
ผู
้
ที่
อยู
่
ในฐานะเจ้
าของวั
ตถุ
ดิ
บหรื
อปั
จจั
ยการผลิ
ตซึ
่
งในที่
สุ
ดก็
จะส่
งผลกลั
บมาอํ
านวย
ประโยชน์
แก่
กิ
จการของตนทํ
าให้
กิ
จการอยู
่
รอดและเจริ
ญเติ
บโต เป็
นวิ
ธี
การสร้
างภู
มิ
คุ
้
มกั
นด้
วยการ
ช่
วยเหลื
อผู
้
อื่
นและส่
วนรวมให้
ยั่
งยื
นได้
นํ
าทรั
พยากรในท้
องถิ่
นเพื่
อดํ
าเนิ
นธุ
รกิ
จของตนอย่
างเหมาะสมและไม่
เบี
ยดเบี
ยน
คนในชุ
มชน และจั
ดกิ
จการเกิ
นกว่
าศั
กยภาพของหมู
่
บ้
าถํ
้
าลอดจนขาดความสมดุ
ลสอดคล้
องกั
บ
พระธรรมปิ
ฎก (2539) ต้
องมี
ความสํ
านึ
กรู
้
อย่
างน้
อยสํ
านึ
กรู
้
ถึ
งสถานะของตนว่
าขณะนี
้
เราอยู
่
ใน
ฐานะเป็
นอย่
างไร
องค์
ประกอบที่
4ผู
้
ประกอบการต่
อคุ
ณลั
กษณะความมี
เหตุ
มี
ผลจากผลการวิ
จั
ยพบว่
า
ผู
้
เชี่
ยวชาญมี
ความเห็
นสอดคล้
องเป็
นอั
นหนึ
่
งอั
นเดี
ยวกั
นว่
าเป็
นความเห็
นด้
วยมาก
ที่
สุ
ดคื
อ
- จั
ดการธุ
รกิ
จที่
เหมาะสมไม่
เบี
ยดเบี
ยนผลประโยชน์
ชุ
มชน
-ไม่
สนั
บสนุ
นชุ
มชนในการนํ
าเสนอวั
ฒนธรรมที่
ผิ
ดวั
ตถุ
ประสงค์
-นํ
าเสนอวั
ฒนธรรมชุ
มชนในการบริ
การนั
กท่
องเที่
ยว เช่
นวั
ฒนธรรมอาหารหรื
อสิ
นค้
าที่
ระลึ
ก
เมื่
อพิ
จารณาถึ
งองค์
ประกอบผู
้
ประกอบการต่
อคุ
ณลั
กษณะความมี
เหตุ
มี
ผล เห็
นว่
า
ผู
้
ประกอบการที่
ดํ
าเนิ
นงานธุ
รกิ
จในท้
องถิ่
นจะต้
องจั
ดการธุ
รกิ
จที่
เหมาะสมไม่
เบี
ยดเบี
ยน
ผลประโยชน์
ในชุ
มชน และไม่
สนั
บสนุ
นชุ
มชนในการนํ
าเสนอนํ
าเสนอวั
ฒนธรรมที่
ผิ
ด
วั
ตถุ
ประสงค์
และควรส่
งเสริ
มวั
ฒนธรรมของชุ
มชนบ้
านถํ
้
าลอดในการนํ
าเสนอวั
ฒนธรรมเพื่
อให้
1...,93,94,95,96,97,98,99,100,101,102
104,105,106,107,108,109,110,111,112,113,...202