ne192 - page 24

๑๘
ฉบับที่ ๗พุ ทธทํานวย
ผูแตง ไมปรากฏ
ผูจาร ไมปรากฏ
อักษรที่จาร อักษรธรรมอีสาน
ฉันทลั กษณ รอยแก ว
ปที่จาร ไมปรากฏ
ตนฉบั บ วัดศรีเมืองคุณบานเชียงพัง ตําบลนากว าง อําเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี
จํานวน ๑ ผูก ๒ ลาน
ขอสังเกตเกี่ยวกั บชื่อเรื่อง
ฉบับนี้เขียนเปน r6mRmY ko:P ถายถอดเปน /พุทฺธทํานวย/ ซึ่งเป นการเขียนตามเสียงที่พูด เนื่องจาก
เสียงควบกล้ํา “วา” หากพูดในภาษาอีสานจะออกเสียงเปน “ว” เพียงตัวเดียว ฉบับนี้จึงเขียนตามเสียงที่
ออก
เนื้อหา
ภายหนาพุ ทธศาสนาอายุได ๒,๓๐๐ ป ในปจอ เดือน ๒ ๓ ๔ ผูคนจะพลัดพรากจากกั นในเมือง
หลวง เมืองอยุธิยาจะเกิ ดภัยตาง ๆ ในเดือน๒ ถึงเดื อน ๕ ทาวพญาจะถึงแกความตาย ใหเรงทําบุญใหทาน
ปจอ ป กุนปชวด จักเกิดผีหาทุกแห ง
พญาอินทาธิราช จะมาตรวจดูเมืองมนุษย ถาเห็นพุทธทํานายที่บานเรือนใคร ผูนั้นจะมีอายุยืน ถา
ไมเห็ นจะเกิดอุ บาทว เดือน ๕ ขึ้ น ๑ ค่ํา เวลา ๐๙.๐๐ น. พญาจักมาดูคนใจบาป พระโพธิสัตวจะมาแตเมือ
งอยุธิยา ชื่อวาลูกกํ าพราฆาไมตาย ปจอ ป กุน ปชวด จะมีอุบาทวมากมาย ผูมี บุญจะมาโปรด ใหรั กษาศีล
ภาวนาอยาไดขาด เคารพยําเกรงผูอาวุโสกวาตัวเอง ถาเป นสมณชีพราหมณใหรักษาศี ลสิกขาบทอยาง
เครงครัด ถาไมมีหนังสือนี้ในเรือนใด จะตกเลือดตาย ถารูแลวป ดบังไว (ใบลานสิ้นสุดขอความเพียงเทานี้)
ฉบับที่ ๘หนั งสือหิ น
ผูแตง ไมปรากฏ
ผูจาร ไมปรากฏ
อักษรที่จาร อักษรธรรมอีสาน
ฉันทลั กษณ รอยแก ว
ปที่จาร ไมปรากฏ
ตนฉบั บ วัดชมพู บานหนองหินใหญ อําเภอเมืองสรวง จังหวัดรอยเอ็ด
จํานวน ๑ ผูก ๗ ลาน