ne192 - page 26

๒๐
สามเณรซื้อชางมาวั วควาย อยาใหคนทั้งหลายฆาสัตว ให เอาใบลานมาคนละ ๑๐ ใบพรอมกัน ทั้งชาวบาน
และชาววัด ใหตีแผ นเงิน (หลาบเงิน) แผ นทอง (หลาบทอง) เขียนคาถาพญาอินทรไว
ฉบับที่ ๑๐ ไมปรากฏชื่อ
ผูแตง ไมปรากฏ
ผูจาร ไมปรากฏ
อักษรที่จาร อักษรธรรมอีสาน
ฉันทลั กษณ รอยแก ว
ปที่จาร ไมปรากฏ
ตนฉบั บ วัดสวางทาสี บานทาสี ตําบลเกาะแกว อําเภอเสลภูมิ จังหวัดรอยเอ็ด
จํานวน ๑ ผูก ๗ ลาน
ขอสังเกตเกี่ยวกั บชื่อเรื่อง
สาเหตุที่ไมปรากฏชื่อเรื่อง สันนิษฐานได ๒ นัย คือ เพราะผูจารเอกสารใบลานนี้ไดเขียนไวใน
ลักษณะเปนคาถาเพื่อปองกันภยันตรายตามความเชื่อวา ถาเขี ยนคาถาพญาอินทรไวจะสามารถปองกันยักษ
และอุบัติภัยจากโรคตาง ๆ เหมือนดั งที่ตํ านานพญาอินทรได กลาวไว จึงไมมี ความหมายใดที่จะเขี ยนชื่อเรื่อง
ไวนั่นเอง
เนื้อหา
กลาวถึ งปพุทธศักราช๒๔๖๖ ปจอ มี หนังสือตกลงมาจากเมืองขัน ใหเชื่อหนังสื อนี้ ตอไปจะไดเห็น
คนเจ็บ ๑ ส วน คนตาย ๑ สวน คนที่ไม นับถือพ อแม ครูบาอาจารย พระรัตนตรัย จะเกิดอันตราย คน
ประพฤติทุ จริต ประพฤติผิดในกุศลกรรมบถ ๑๐ จะตองตายกอนคนอื่นเขา ขอใหเชื่ อหนังสือนี้ ถ าไมเชื่อป
จอตอกุ น บานเรื อนจะไมมีอยู ผูคนจะลมตายเปนจํ านวนมาก ผูใดไดเขี ยนหนังสือนี้ ถ าไมบอกตอคนอื่นจะ
มีความลํ าบาก