untitled - page 91

๘๑
สวนใหญมั กสรางอารมณใหกั บผีขนน้ําให ดูอารมณดี มีรอยยิ้ มบริเวณมุ มปากยาว สําหรั บหมูที่
๑๓ การเขียนหนากากผีขนน้ําจะใชเสนเรขาคณิต เชน เสนหยัก เส นตรง เสนโค งแบบงาย ๆ
ตามอารมณของผูเขี ยนใบหนาของหนากากผีขนน้ํ า แมวาจะมี เคาหนาที่เหมือนกันแตอารมณ และ
ความรูสึกจะนากลัวมากกวาหมู อื่น ๆ รวมทั้งยังมีการเลือกใชสี ดํากับสีแดงที่มากเกิ นไป
สวนหมูที่ ๗ มีการเขียนหนากากผีขนน้ําด วยการเลือกใชสีหลายสี
ผสมผสานกัน เชน สีแดง สีเขียว สีน้ําเงิน สี ขาว สีดํา เนนการใช เสนในลักษณะตรง เส น โคง
เสนหยักและเสนลายผักกูดบาง และหมูที่ ๔ มีการเขียนหน ากากผีขนน้ํ าดวยความเรียบงายของสี
และเสนก็ดู เรียบงาย แสดงฝมือแบบพื้ นบานที่มี จินตนาการของผีที่ดู นากลัวมากกวานารั ก เชน
คุมอื่น ๆ
ภาพที่ ๔.๓๓ เด็กที่อยูในชุมชนบานนาซาวก็ เดินทางเขามารวมในงาน ถื อวาเปนการปลูกฝงจิตสํานึ กเกี่ยวกับ
ความรูและความรั กในรากเหงาของวัฒนธรรมตนเอง
๖) ท าทางประกอบการเลนผีขนน้ํา
การเลนผีขนน้ําเป นการเลนพื้นบานที่ตองมี การใชทาทางประกอบ
ละเลน ซึ่งผีขนน้ํ าของบานนาซาวก็ ไมไดมี กฏเกณฑที่เป นแบบแผนใด ๆ แตจะใชความคลองตัว
ของผูเลนเปนหลักในการแสดง เชน การมวนมื อฟอนตามจังหวะแตไมกําหนดระบบของมื อ แตก็
มีหลักใหญ ในการละเลนคือการยอตัวลง การขยมตัว ยืดยุ บตามจังหวะของกลองบั๊ง ผูเลนผีขนน้ํา
นั้นสามารถที่จะออกทาออกทางไดอย างอิสระ การเลนผีขนน้ําจะเล นในวันแรม ๑ ค่ํา ซึ่งเปนวัน
แรกที่มี การละเลนผีขนน้ําถวายเจาปูผานพิภาพ และเจาปูจิรมานพกอนการเล นจริงในชวงแหบั๊ ง
ไฟรอบหมูบาน และที่รอบวั ดโพธิ์ศรี ผู เลนจะตองทํ าพิ ธีครอบครู ที่ศาลผีประจําหมูบ านนาซาว
โดยผานรางทรง สําหรับการที่ ตองมีการทํ าพิธี ครอบเสี ยกอนก็ เพราะดวยความเชื่ อถือและเกรง
กลัวว า “หากฉวยพลาดพลั้งหรือละเลยปฏิ บัติตามกฏเกณฑที่ได รั บการตราไว ก็ อาจทําให ผูเลน
เปนบาใบหรือลมหายตายจากได ”