untitled - page 87

๗๗
มี อยูในกลุมบานนาซาวหมู ๑๔ จํานวน ๒ ตัว มีการใชนําหน าขบวนแหทํานองว าเปนหัวหน า
ควายที่เป นทหารของเจาปูผานพิภพ
๔) การเลนกลั บเพศ
ผูเลนสวนใหญเปนผูชายแตงตัวเป นผูหญิง เชน นุงกระโปรง ใส
เสื้อผูหญิงแลวทํ านมให มี ความใหญโตขึ้นมาด วยลูกบอลหรือลูกโปร ง ผูเลนส วนใหญ จะมีการ
จําลองท าทางอากัปกิ ริยาของผูหญิงบ าใบน้ําหลายไหลย อย หลงลืม ทาปากแดง หกล มบาง
เดินสะบัดสะบิ้งไปมาบ าง ซึ่งสามารถสรางความสนุกสนานใหกับผู ชมได เป นอยางดี การเลน
ลักษณะนี้ สามารถที่จะสะทอนพฤติ กรรมของผู เขารวมขบวนซึ่งแสดงพฤติ กรรมออกมาอย าง
ตรงไปตรงมา กลุมของผูเลนจะไมถือโทษโกรธกันอยางเด็ดขาด
๕) การเลนโยนตม
การเลนโยนตมหมายถึง การเลนของผูชายในชวงของการจุดบั๊งไฟ
ประจําปของบุญเดือนหกจุดแลวบั๊ งไฟแตกหรือไม พุงสูง เจาของบั๊งไฟจะถูกเพื่อ ๆ อุ มเพื่อไปโยน
ลงในน้ําผสมน้ําโคลน ถือวาเปนการละเลนของผูใหญที่สนุกสนานครื้ นเครง โดยไมผิดกั บผูเลน
นอกจากนั้นการเลนโยนตมยังมี การจับคนที่เข ามารวมงาน โดยสวน
ใหญแลวจะเป นชาวบานด วยกันโยนลงไปในบอโคลน ซึ่งชาวบานในชุมชนจะร วมมือกันสรางบอ
โคลนขึ้นมาเพื่อจําลองการปกโคลนของควายนั่นเอง
ภาพที่ ๔.๒๙ กระลอเครื่องเคาะจังหวะประกอบการเดินและการใหเสียงของผี ขนน้ํา และควายตูการละเลน
ประกอบขบวนแหที่สรางความแตกตางและแสดงถึ งวิถีชีวิตของชุมชนที่ผู กพันอยู กับควายไดเปนอยางดี
๔.๒.๑.๘ องคประกอบของการเตรี ยมการละเลนผี ขนน้ํา
การเลนประเพณีผีขนน้ํ านั้นผูจัดในหมูบานจะจัดการละเล นในวันที่ตรง
กับวันแรม ๑ ค่ํา ๓ ค่ํ าเดือนหก ชาวบานบานนาซาวนั้นมีความเชื่อวา “ผีบรรพบุรุษมีความชื่น
ชอบการเลนผีขนน้ํามาก” ดังปรากฏวาเจ าปูจิรมานพ ไดโปรดใหมี การหาแมงหนางาม (ผีขนน้ํา)
มาเลนเปนประจํา และชาวบานก็ยังเชื่อกันอี กวา “เมื่อเล นแลวฝนฟาก็จะดี มี ความอุดมสมบูรณ
เนื่องจากมีฝนตกในปริมาณมาก” จึงนิยมเลนกันในงานบุญประเพณีที่เรี ยกวา “บุญเดื อนหกหรือ
บุญบั๊งไฟ ถ าหากวาปใดไม มีการละเล นแลวฝนฟ าก็อาจจะแล ง ลมแรง คนจมน้ํา ลมพัดพา