st125 - page 74

70
เช่นเดี ยวกับกรณีของหัวหน้ าคณะวิจั ย กล่าวคื อ ระหว่างเก็บข้ อมู ลภาคสนามในพื ้ นที่ หัวหน้ า
คณะวิ จัยมี อาการปวดขาอย่างรุ นแรงและแม้ จะให้ หมอพื ้ นบ้ านนวดให้ 2 คนอาการก็ ยังไม่ดีขึ ้ น หัวหน้ า
คณะวิ จัยจึงตั ดสินใจเดินทางไปรั บการรักษาที่ โรงพยาบาลอาเภอรามัน อย่างไรก็ ดี เนื่ องจากข้ อจากัดของ
เครื่ องมื อแพทย์ และความเชี่ ยวชาญของแพทย์ การรั กษาทาได้ เพี ยงแค่ การเอ๊ กซเรย์ ขณะที่ แพทย์ ก็ ไม่
ความสามารถวิ นิจฉัยอาการเจ็ บป่ วยได้ จาเป็ นต้ องไปรั บการรั กษาต่อที่ โรงพยาบาลใน จ.ยะลา หัวหน้ า
คณะวิ จัยพร้ อมผู้ ช่วยวิจัยจึงต้ องเดิ นทางไปยังโรงพยาบาลเอกชนแห่ งหนึ่งใน จ.ยะลา ซึ่ งมีแพทย์ เชี่ยวชาญ
ด้ านศัลยกรรมกระดูกและข้ อโดยตรง โดยหลังจากการวินิจฉั ยและสอบถามอาการ แพทย์ลงความเห็นว่า
หัวหน้ าคณะวิจั ยมีอาการหมอนรองกระดูกเคลื่ อนทับเส้ นประสาทที่ส่งมายังขาด้ านซ้ าย จึงทาให้ เกิดอาการ
เจ็บปวดบริ เวณขา เดินไม่ได้ โดยหมอแนะนาให้ ฉีดยา รั บประทานยา และนอนดูอาการที่โรงพยาบาลประมาณ
2-3 วัน อย่างไรก็ดี หัวหน้ าคณะวิ จัยไม่ ต้ องการนอนรั กษาตัวที่โรงพยาบาล จึงเพี ยงแต่ฉี ดยาและรั บยามา
รับประทานเองที่กือเม็ ง
หลังจากทราบข่ าวอาการเจ็บป่ วยของหัวหน้ าคณะวิจั ย ชาวน ้ าดา ต.น ้ าดา อ.ทุ่งยางแดง จ.ปั ตตานี ที่
คณะวิจัยรู้ จักได้ เดินทางมาเยี่ยมพร้ อมกับพาตัวหัวหน้ าคณะวิจั ยไปรับการรักษาจาก “บอมอ” ที่มีชื่อเสี ยงคน
หนึ่งในเขต อ.ยะรัง จ.ปั ตตานี เพราะพวกเขาเชื่อว่าหัวหน้ าคณะวิจั ยอาจถูก “ผี เข้ า” ขณะเดินทางไปชมการ
แข่งขันเรื อที่ อ.ทุ่งยางแดง โดยหลังจากสอบถามชื่อ ที่ อยู่ และรายละเอี ยดอื่ นๆ ของหัวหน้ าคณะวิจั ย “บอมอ”
คนดังกล่าวลงความเห็นว่าหั วหน้ าคณะวิจัย “โดนของ” จากที่ ผู้ ไม่หวั งดีมา “วาง” ไว้ ที่เสาหน้ าบ้ านหลังที่
คณะวิจัยพานักในกือเม็ง จากนั ้ น “บอมอ” ได้ ให้ น ้ ามนต์หัวหน้าคณะวิจัย 1 ล้ าง
แ ชาวน ้ าดาที่พาหัวหน้ าคณะวิจัยไปรับการรักษาได้มอบเงินค่ารั กษาให้ “บอมอ” จานวน 100
(โดยหนึ่ งในพวกเขาซึ่งเป็ นตารวจตระเวนชายแดนก็ เข้ารั บการรักษาด้ วยอาการปวดเมื่ อยตามร่างกายและ
ได้ รับน ้ ามนต์ มา 1 ด้ วยค่ารั กษาจานวน 100 บาท ) ก่ อนเดินทางพาคณะวิจัยกลับมาส่งที่กื อเม็ง
โดยเมื่อเล่าให้ “แมะ” หรือมารดาบ้ านหลังที่คณะวิจัยพักฟั งจึงได้ ความว่าอาจเป็ นเพราะว่า “มง” บุตรชายคนที่
สองของเธอกาลังจะลงสมัครเลื อกตั ้ งผู้ ใหญ่บ้ านฝ่ ายตรงข้ามจึง “ทาของ” มาวางไว้ ที่เสาหน้ าบ้ าน และเผอิญที่
หัวหน้ าคณะวิจัยมีสภาพร่ างกายอ่อนแอไม่แข็ งแรงจึงทาให้ “ของ” ดังกล่ าวเข้าสู่ตัวหัวหน้าคณะวิจัยแทนที่จะ
เป็ น “มง” หรื อว่าสมาชิกคนอื่ นในครอบครัว ฉะนั ้ น ในช่วง 4 ที่หัวหน้าคณะวิจัยนอนพั กรักษาตัวที่ กือเม็งจึง
ทั ้ งดื่มน ้ ามนต์และกิ นยาแผนปั จจุบันจากโรงพยาบาลในการรั กษาอาการ “โดนของ” และอาการหมอนรอง
กระดูกเคลื่อนทับเส้ นประสาทควบคู่กันไป