st125 - page 42

38
นอกจากนี ้ ชาวกื อเม็งโดยทั่วไปถือวั ตรปฏิบัติทางศาสนาค่อนข้ างครบถ้ วน โดยนอกจากการเข้าพิ ธี
ขลิ บข้ างต้ น พวกเขาส่วนใหญ่ ละหมาดวันละ 5 ( แ 13
แ แ ) และผู้ ชายแทบทุกคนเดิ นทางไปละหมาดที่มัสยิดทุกเที่ ยง
วันศุกร์ นอกจากนี ้ ชาวกือเม็งส่วนใหญ่หยุดงานช่วงเช้ าวันศุกร์ เพราะพวกเขาเห็นว่าสอดคล้องกับคาสอนของ
ศาสนา พวกเขาถื อศีลอดในช่ วงเดือนรอมฎอนรวมทั ้ งบริ จาคเงิ นหรือซะกัตในช่วงสิ ้ นสุดของเดือนรอมฎอน
นอกจากนี ้ ชาวกื อเม็งรายที่พอมีฐานะจะเดินทางไปประกอบพิธี ฮัจจ์ที่นครเมกกะ ส่ วนรายที่ไม่มี กาลังพอก็มั ก
เดินทางไปส่งกันอย่างเนืองแน่น กล่ าวอีกนัยหนึ่ ง ชาวกือเม็ งปฏิบัติตามหลัก 5 ประการของศาสนาอิ สลาม
(การปฏิญาณตนว่าไม่มี พระเจ้ าอื่นใดนอกจากอัลเลาะห์ การละหมาด การถื อศีลอดในเดื อนรอมฎอน การ
บริจาคเงิ นหรื อการจ่ายซะกาต และการประกอบพิธี ฮั จจ์) ค่อนข้ างครบถ้ วน ทั ้ งนี ้ ยังไม่นับรวมการปฏิ บัติตาม
ศาสนาอิสลามในลักษณะอื่นอี ก เช่นการคลุมศีรษะด้ วยฮิ ญาบในสตรี การร่วมกิจกรรม “ดาวะห์” ฯลฯ ส่ งผล
ให้ พวกเขาเป็ นตัวอย่างหนึ่งของชาวมลายูมุสลิมในจังหวัดชายแดนภาคใต้ ที่ได้ ชื่อว่ามีความเคร่ งในศาสนา
โดยเฉพาะเมื่อเปรี ยบเทียบกับมุสลิมในภาคอื่นของประเทศไทยหรือแม้ กระทั่งในประเทศอื่นในเอเชียอาคเนย์
สรุ ปท้ำยบท
บทนี ้ กล่าวถึงลักษณะและตานานการตั ้ งถิ่นฐานสภาพเศรษฐกิจและลักษณะทางสังคมและวัฒนธรรมบ้ านกือ
เม็ง โดยชี ้ ให้ เห็นว่ าเดิมทีบ้ านกื อเม็งตั ้ งอยู่อี กบริเวณทว่าต่ อมาด้วยเหตุผลด้ านการคมนาคม ชาวกือเม็งจึงย้ าย
มาตั ้ งถิ่นฐานในบริ เวณปัจจุ บันซึ่งเคยเป็ นที่นาและท้ องทุ่งมาก่ อน ขณะที่ตานานการตั ้ งถิ่นฐาน 2 ใน 3ตานาน
ที่แพร่ หลายในพื ้ นที่ ต่างกล่ าวถึงที่ตั ้ งแรกเริ่มและการเคลื่ อนย้ ายแม้ จะภายใต้ โครงเรื่ องและนัยที่ แตกต่ างกัน
โดยตานานการตั ้ งถิ่ นฐานสานวนหลักซึ่งยึดโยงกับเมื องรามันห์ที่มีปตานีเป็ นปฏิปั กษ์มีผลต่อการจัดวางตัวเอง
ของชาวกื อเม็งเข้ ากับขบวนการเคลื่ อนไหวที่มักอาศัยประวัติศาสตร์ปตานี อันยิ่งใหญ่ ในการปลุกเร้ าคนในพื ้ นที่
โดยตรง
ในเชิงเศรษฐกิจบ้ านกื อเม็ งเป็ น “ชุมชนเกษตรกรรม” ที่มีฐานอยู่บนเศรษฐกิจยางพารา เพราะแทบทุ ก
ครัวเรื อนต่ างประกอบอาชีพเกี่ ยวกับยางพาราและมี รายได้หลักจากพืชชนิดนี ้ แม้ จะมี บางครัวเรื อนประกอบ
อาชีพอื่ นเสริ มด้ วยก็ตามนอกจากนี ้ กิ จกรรมเศรษฐกิจ เช่น ร้ านน ้ าชา มีนัยทางสังคมและวัฒนธรรมแฝงอยู่
ด้ วยอย่างสาคัญเนื่ องจากเป็ นพื ้ นที่ทางสังคมหลักพื ้ นที่หนึ่งซึ่งชาวกื อเม็งโดยเฉพาะผู้ ชายใช้ ในการพบปะสัง
สันท์ พูดคุยและดาเนิน “ธุรกรรม” ต่างๆ ร่วมกัน
ในเชิงสังคมและวัฒนธรรม ชาวกื อเม็งแทบทุกคนเป็ นชาวมลายู ที่มีชีวิตเกี่ ยวข้องกั บธรรมเนียมและ
วัฒนธรรมท้ องถิ่นมลายูค่อนข้ างแนบแน่น ขณะที่ทุกคนเป็ นมุ สลิมซึ่งมี ชีวิตเกี่ยวข้ องกับศาสนาอิ สลามตั ้ งแต่