bk129 - page 368

360
ความกล้าเพื่อเปิ ดโอกาสให้ผู ้ อื่ นที่มีความคิดเห็นแตกต่างได้สะท้อนวิจารณ์อย่างตรงไปตรงมา
แม้จะเป็ นการวิพากษ์วิจารณ์อย่างท้าทายจากสมาชิ กต่างรุ่ นต่างประสบการณ์ ก็ตาม
5. มีจิตใจใฝ่ เรี ยนรู้ เพื่อแสวงหาความจริ งที่ รอบด้านและลึกซึ ้งยิ่งขึ้น
โดยปฏิบัติ เป็ นวัฏจั กร คือ เริ่ มจากนําเององค์ความรู้ ที่เก็ บสั่งสมเป็ นประสบการณ์ มา
ประยุกต์ใช้จริงเพื่อลองผิ ดลองถูก หากปฏิ บัติแล้วใช้ได้หรื อไม่ อย่ างไร ก็สรุ ปเป็ นหลักการไว้
อย่างไม่ติดยึด จากนั้ นก็ค้นคว้าหาความจริ งต่ อไปด้วยกระบวนการเรี ยนรู ้ที่หลากหลาย โดยเฉพาะ
เก็บเกี่ยวจากการลงมือทําจริ ง แล้วนํามาทดลองใช้ต่อเป็ นวัฏจักรแห่งการเรี ยนรู้ที่ ไม่หยุดนิ่ งตายตัว
6. มีความยืดหยุ่ นพลิกแพลงและไม่ติดกรอบความคิดอย่ างตายตัว
ผู ้นําที่มี ความรู ้ประสบการณ์ และเคยประสบความสํ าเร็จสู งมักจะยึ ดติ ดกรอบความรู้
ความคิดรวมถึงประสบการณ์เก่ า แต่เมื่ อสถานการณ์พลิกผันเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมกรอบความรู้
ความคิดและประสบการณ์ ชุดเก่ า อาจจะไม่สามารถอธิ บายหรื อตอบคําถามในบริ บทปั จจุบันได้
ดังนั้ นจึงต้องพร้อมที่ จะยืดหยุ่นพลิ กแพลงความรู้ ความคิดหรือเปลี่ยนความเชื่อเพื่อมุ่งสู่ วิถีปฏิบัติที่
มีความสดใหม่ โดยไม่ยึดติ ดกรอบความคิดและกําแพงประสบการณ์ เดิมด้วยเหตุ นี้ ผู ้นําจึ งควร
พร้อมที่ จะเรี ยนรู ้สิ่ งใหม่บทเรี ยนใหม่ด้วยความใจกว้างและด้วยความรู ้สึ กสนุกชวนให้ ท้าทายกับ
ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้ นใหม่
7. มีทักษะและประสบการณ์ ในการมองเห็นแนวโน้มทางสั งคมที่กําลังเปลี่ ยนแปลง
มองเห็นพลวัตของขบวนการเปลี่ ยนแปลงสังคมในภาพรวมและสามารถประเมินกลับมา
เป็ นวิสัยทัศน์และทิ ศทางการทํางานในมุมกว้างขององค์กรได้ชัดเจนสอดคล้องกับสถานการณ์นอก
องค์กร ข้อมูลที่ได้ จากการวิเคราะห์ ของผู้ นําที่มากด้วยทักษะและประสบการณ์ จะเป็ นปั จจัยช่วย
ให้กระบวนการวิเคราะห์ทิ ศทางการทํางานอย่างมี ส่ วนร่ วมของกลุ่มที่มีความคมชัดและสอดคล้อง
ตรงกับรากเหง้าแห่งปัญหา
คุณสมบัติของผู ้ นําในข้อ 5และข้อ6นั้นสั มพันธ์กันในแง่เป็ นเหตุเป็ นผลกันกล่าวคือการ
มีจิตวิ ญญาณแห่งการเรี ยนรู้ พร้อมที่จะขวนขวายแสวงหาความจริ งอยู่เสมอย่อมทําให้ผู ้นํามี ทักษะ
และประสบการณ์ที่เพิ่มพูนรอบด้านยิ่งขึ้ นเรื่ อยๆซึ่ งเป็ นคุณสมบัติอันสอดคล้องตรงกับธรรมในข้อ
ครุ คื อน่าเคารพ เป็ นที่พึ่ งได้ และในข้อภาวนี โยคือน่ าเจริญใจหรื อน่ ายกย่องในฐานของผู้ ทรงคุ ณ
ความรู้ และภูมิปัญญาแท้จริ งทั้ งสองข้อเป็ นธรรมในกัลยาณมิตรธรรม7
8. มีจิตใจที่เป็ นผู้ เริ่มกระทํ าก่อน
กล่าวคือ ไม่ว่าเราจะต้องประสบปัญหาอุปสรรคหรื อสถานการณ์ เลวร้ ายอย่างไร เราก็ไม่
ควรยอมให้ ปัจจัยต่ าง ๆ จากสถานการณ์นั้ นมามี อิทธิ พลจนทําให้เราเป็ นผู ้ ยอมจํานนกับสภาพที่
เกิดขึ้ น โดยที่ไม่ ได้ลงมื อทําอะไรเลย แต่กลับจะต้ องมีจิตใจหนั กแน่ นเข้มแข็ง เป็ นฝ่ ายลุ กขึ้ นมา