357
สมคุ
ณธรรมด้
านในยั
งเอื
้
ออํ
านวยให้
ผู
้
อื่
นเชื่
อมั่
นศรั
ทธาต่
อตั
วผู
้
นํ
า และพร้
อมที่
จะให้
ความร่
วมมื
อ
ตลอดจนถื
อเอาเป็
นแม่
แบบแห่
งการประพฤติ
ปฏิ
บั
ติ
ไปด้
วย
ในทางพุ
ทธศาสนามี
อํ
านาจในทางธรรม 3 ประการ ได้
แก่
อํ
านาจแห่
งความบริ
สุ
ทธิ
์
อํ
านาจแห่
งปั
ญญา และอํ
านาจแห่
งความกรุ
ณา (พุ
ทธคุ
ณ 3คื
อคุ
ณของพระพุ
ทธเจ้
า)
ซึ
่
งหากบุ
คคล
ได้
สั่
งสมให้
เกิ
ดขึ
้
นภายในตนได้
อย่
างจริ
งแท้
นอกจากจะเป็
นคุ
ณู
ปการต่
อการดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตที่
ถู
กต้
องดี
งามแล้
ว ยั
งเป็
นอํ
านาจที่
เรี
ยกศรั
ทธาปสาทะจากผู
้
คนรอบข้
างได้
อย่
างดี
ยิ
่
ง การพั
ฒนาคุ
ณธรรมและ
ทั
กษะความสามารถในแง่
ต่
างๆ เพื่
อก้
าวสู
่
การเป็
นผู
้
นํ
าที่
ดี
นั
้
น ก็
ล้
วนอยู
่
ในขอบข่
ายของอํ
านาจทาง
ธรรมทั
้
ง 3ประการดั
งกล่
าว ด้
วยเหตุ
นี
้
การจะก้
าวขึ
้
นมาเป็
นผู
้
นํ
าที่
มี
ภาวะผู
้
นํ
าสู
ง จํ
าต้
องพั
ฒนา
คุ
ณธรรมภายในควบคู
่
กั
บการพั
ฒนาทั
กษะด้
านอื่
นๆ ไปด้
วย ในที่
นี
้
จะขอเน้
นคุ
ณธรรมซึ
่
งเป็
น
หั
วใจในการสร้
างภาวะผู
้
นํ
าที่
ดี
ที่
ควรพั
ฒนาขึ
้
นมาเพี
ยง 2หมวด คื
อ
1.1
ภาวนา 4 หมายถึ
ง การฝึ
กอบรมพั
ฒนาตนเองอย่
างครอบคลุ
มโดยสมบู
รณ์
ทั
้
ง 4ระดั
บ
ซึ
่
งบุ
คคลควรใส่
ใจฝึ
กฝนอบรมเพื่
อนํ
าไปสู
่
ชี
วิ
ตอั
นประเสริ
ฐ พุ
ทธศาสนาถื
อเป็
นภารกิ
จสํ
าคั
ญเพื่
อ
ยั
งประโยชน์
หรื
อเป้
าหมายส่
วนตนให้
ถึ
งพร้
อม ธรรมหมวดนี
้
เป็
นการปฏิ
บั
ติ
ต่
อตนเอง ภาวนา 4
ได้
แก่
กายภาวนา คื
อ การเจริ
ญกาย, พั
ฒนากาย, การฝึ
กอบรมกาย ให้
รู
้
จั
กติ
ดต่
อเกี่
ยวข้
องกั
บสิ่
ง
ทั
้
งหลายภายนอกทางอิ
นทรี
ย์
ทั
้
ง 5 ด้
วยดี
(ตา, หู
, จมู
ก, ลิ
้
น, กาย) และปฏิ
บั
ติ
ต่
อสิ่
งเหล่
านั
้
นในทาง
ที่
เป็
นคุ
ณ มิ
ให้
เกิ
ดโทษ ให้
กุ
ศลธรรมงอกงาม ให้
อกุ
ศลธรรมเสื่
อมสู
ญการพั
ฒนาความสั
มพั
นธ์
กั
บสิ่
งแวดล้
อมทางกายภาพ
สี
ลภาวนา คื
อ การเจริ
ญศี
ล, พั
ฒนาความประพฤติ
, การฝึ
กอบรมศี
ลให้
ตั
้
งอยู
่
ในระเบี
ยบ
วิ
นั
ย ไม่
เบี
ยดเบี
ยนหรื
อก่
อความเดื
อดร้
อนเสี
ยหาย อยู
่
ร่
วมกั
บผู
้
อื่
นได้
ด้
วยดี
เกื
้
อกู
ลแก่
กั
น
จิ
ตตภาวนา คื
อ การเจริ
ญจิ
ต, พั
ฒนาจิ
ต, การฝึ
กอบรมจิ
ตใจให้
เข้
มแข็
ง มั่
นคง เจริ
ญงอก
งามด้
วยคุ
ณธรรมทั
้
งหลาย เช่
น มี
เมตตา กรุ
ณา ขยั
นหมั่
นเพี
ยร อดทน มี
สมาธิ
และสดชื่
น
เบิ
กบาน เป็
นสุ
ข ผ่
องใส เป็
นต้
น
ปั
ญญาภาวนา คื
อ การเจริ
ญปั
ญญา, พั
ฒนาปั
ญญา, การฝึ
กอบรมปั
ญญา ให้
รู
้
เข้
าใจสิ่
ง
ทั
้
งหลายตามเป็
นจริ
ง รู
้
เท่
าทั
นเห็
นแจ้
งโลกและชี
วิ
ตตามสภาวะ สามารถทํ
าจิ
ตใจให้
เป็
นอิ
สระ ทํ
า
ตนให้
บริ
สุ
ทธิ
์
จากกิ
เลสและปลอดพ้
นจากความทุ
กข์
แก้
ไขปั
ญหาที่
เกิ
ดขึ
้
นได้
ด้
วยปั
ญญา
1.2 พรหมวิ
หาร4 เป็
นหมวดธรรมที่
หมายความถึ
งหลั
กความประพฤติ
ที่
ประเสริ
ฐบริ
สุ
ทธิ
์
ใช้
เป็
นหลั
กธรรมประจํ
าใจในการดํ
าเนิ
นชี
วิ
ต และใช้
ปฏิ
บั
ติ
ต่
อผู
้
อื่
นเพื่
อการเป็
นอยู
่
ร่
วมกั
นด้
วยดี
ประกอบด้
วยข้
อธรรมต่
างๆดั
งนี
้