st125 - page 34

30
ทั ้ งนี ้ ร้ านน ้ าชาและศาลาที่คึกคักและมี ชีวิตชีวาได้ ดึงดูดใจให้ คนจากที่อื่นพากันเดินทางมา “เที่ยว” กือ
เม็ งเป็ นจานวนมาก เช่น “แบนังตา” ชาว อ.บันนั งสตา จ.ยะลา ซึ่งแต่งงานกับผู้ หญิงกื อเม็ง นิ ยมเดินทางมา
เที่ยวและค้ างคืนที่กือเม็งด้ วยเหตุผลที่ว่า
“เพราะว่าที่ นี่สนุก บ้ านเราที่นังตาเงี ยบมากเพราะว่ามีประกาศเคอร์ ฟิ ว ร้ านปิ ดกัน
ตั ้ งแต่ยังไม่ค ่าดี ร้ านที่เปิ ดอยู่มั่งก็เงียบมาก ไม่ มีคนเลยแต่ว่าที่ กือเม็งนี่ร้ านน ้ าชาเปิ ดกลางคื น
หลายร้ านแล้ วก็เปิ ดดึกด้ วยคนก็ เยอะด้วยแล้ วคนกือเม็ งนิสัยดี เราก็เลยชอบมาเที่ยวที่นี่แล้ ว
ก็คุยกับคนตามศาลา ร้ านน ้ าชามั่ง สนุกมากเลย เราก็ เลยชอบมาที่นี่ถ้ ามี โอกาส เราไม่อยาก
อยู่บ้ านเฉยๆมันน่าเบื่อ” (แบนังตา, สัมภาษณ์ 15กันยายน2554)
นอกเหนือจากกิ จกรรมทางเศรษฐกิจปกติแล้ ว กือเม็งยังมี ธุรกิจปริ่มกฎหมายที่คึกคักด้ วย ได้ แก่ ธุรกิจ
น ้ าต้ มใบกระท่อม ทั ้ งนี ้ ใบกระท่อมถูกจั ดประเภทเป็ นสารเสพติ ดประเภท 5
จ่ายแ แ แ การต้มน ้ าใบกระท่อมขายจึงเป็ นธุรกิจ
ผิดกฎหมายอย่ างไรก็ดี ในกื อเม็งมีผู้ ผลิต/ผู้ ขายน ้ าต้ มใบกระท่ อมจานวนหนึ่งและสาเหตุที่ธุรกิจดังกล่าวคึกคัก
ในกือเม็งมี ความสลับซับซ้อนพอสมควร กล่าวคือ ชาวกื อเม็งเล่าว่านอกจากผลกาไรอย่างงามแล้ ว การไม่มี
เจ้ าหน้ าที่ตารวจในพื ้ นที่ เพราะเหตุการณ์ ความไม่สงบก่ อให้ เกิดโอกาสอันวิเศษสาหรั บธุรกิจผิ ดกฎหมาย
ประเภทนี ้ ขณะเดียวกันเงื่ อนไขนี ้ ก็ได้ รับการหนุนเสริมด้ วยการที่ทหารในค่ายที่ ตั ้ งในพื ้ นที่บางคนเป็ นลูกค้ า
ประจาและบางคนเป็ นผู้ ให้ “ความคุ้ มครอง” ธุรกิจดังกล่าว
นอกจากนี ้ การที่นาย “มาเนาะ” อดีตผู้ ใหญ่บ้ านหมู่ 1 “ใส่ เกียร์ว่าง” เพราะกลั วว่าคนที่ “มีเอี่ยว”
โดยเฉพาะอย่างยิ่งวัยรุ่ นเลือดร้ อนจะสร้ างความเดือดร้ อนให้กับเขาก็ยิ่งส่งผลให้ ธุรกิจน ้ าต้ มใบกระท่อมในกือ
เม็ งขยายตัวง่ายยิ่งขึ ้ น เขากล่าวว่า “เราจาเป็ นต้ องทาเป็ นมองไม่เห็ นพวกน ้ ากระท่อมเพราะว่าไม่ อยากจะมี
ปั ญหากับพวกเด็กวัยรุ่นพวกนี ้ มันอาจมาเผารถเผาอะไรของเราได้ ถ้ าไปขัดขวางพวกมัน เรายอมรั บกับตารวจ
แล้วก็นายอาเภอว่าในหมู่บ้ านเรามีน ้ ากระท่อม เราจะให้ ความร่ วมมือถ้าหากว่ าพวกเขาจะเข้ามาจับ จะปล่อย
ให้ จับเลยแต่ว่าเราจะไม่เป็ นคนจับเองเพราะว่าเราไม่อยากถูกพวกต้ มน ้ ากระท่อมแล้ วก็พวกเด็กวัยรุ่นที่กิ นกัน
เกลียดเอา เราทนแรงเสียดทานไม่ ไหวหรอก แต่เราก็ บอกพวกนั ้ นว่าเราจะไม่ ช่วยเหลือหรือว่าประกั นตัวให้ ถ้ า
หากว่าใครถูกจับ” (มาเนาะ, สัมภาษณ์ 21กันยายน 2554) เพราะเหตุนี ้ กื อเม็งจึงมักคลาคล ่ าไปด้ วยลูกค้ าน ้ า
ต้ มใบกระท่อมตลอดทั ้ งวันและต่อเนื่ องไปจนกระทั่งกลางคืนลูกค้ าส่วนใหญ่เป็ นผู้ ชายอายุระหว่าง 15-30 ปี
และจานวนมากมาจากหมู่บ้ านและตาบลห่างไกลที่ ซึ่งกล่าวกันว่าผู้ ใหญ่ บ้ านและกานัน “เอาจริ ง” กับปัญหา