st121 - page 82

73
2 ป
จจั
ยที่
ส
งผลต
อพหุ
ลั
กษณ
ทางศิ
ลปกรรมในวั
ดไทย
จากลั
กษณะทางกายภาพของวั
ดไชยมั
งคลารามข
างต
น จะเห็
นว
า มี
ศิ
ลปกรรมที่
แสดงถึ
อิ
ทธิ
พลจี
น ไทยพม
าและฮิ
นดู
ลั
กษณะดั
งกล
าววิ
เคราะห
ได
ว
าเกิ
ดจากป
จจั
ย3ประการ
ป
จจั
ยทางประวั
ติ
ศาสตร
จากการดํ
าเนิ
นการของรั
ฐบาลอั
งกฤษอั
งกฤษครอบครองเกาะป
นั
งรวมถึ
งรั
ฐต
าง ๆ ในมาเลเซี
จนถึ
งป
พ.ศ. 2500จึ
งถอนตั
วจากแหลมมลายู
วั
ดสร
างขึ้
นในสมั
ยที่
อั
งกฤษปกครอง ดั
งนั้
นในการขอ
ที่
ดิ
นจึ
งต
องได
รั
บพระราชทานจากกษั
ตริ
ย
อั
งกฤษ คื
อสมเด็
จพระราชิ
นี
วิ
คตอเรี
ย (ครองราชย
ระหว
าง
พศ. 2380 –พศ. 2444) อั
งกฤษจึ
งให
ที่
ดิ
นแปลงหนึ่
งเพื่
อทะนุ
บํ
ารุ
งและสร
างอารามในพุ
ทธศาสนาทั้
ชาวไทยและชาวพม
า เนื่
องจากบริ
เวณปู
เลาติ
กุ
สมี
ชาวไทยชาวพม
าอาศั
ยอยู
มาก อย
างไรก็
ตามหาก
พิ
จารณาสิ่
งปลู
กสร
าง วั
ดพม
าสร
างอยู
ก
อนแล
วจากหลั
กฐานภาพวาดเป
นอาคารไม
กั
บเจดี
ย
ซึ่
งสร
าง
ขึ้
นราว พ.ศ. 2348 แต
ครั้
งนั้
นไม
ได
ขอพระราชทานที่
ดิ
นอย
างเป
นทางการ จนเมื่
อสร
างวั
ดไทยใน
พ.ศ. 2388 ในการพระราชทานให
สร
างวั
ดไทยนี้
มี
วิ
ธี
การอ
อมค
อมบางประการ เป
นต
นว
า ให
บริ
ษั
ทอิ
สต
อิ
นเดี
ยผู
ก
อสร
างวั
ดไทยช
วยออกโฉนดในพระปรมาภิ
ไธยของสมเด็
จพระราชิ
นี
วิ
คตอเรี
ย และเจรจาให
ข
าหลวงอั
งกฤษประจํ
าป
นั
งคื
อมร.แอล. การ
ลิ
งลงนามมอบที่
ดิ
น สํ
าหรั
บสร
างวั
ดพุ
ทธศาสนาของชาว
ไทย ทํ
าให
วั
ดไชยมั
งคลารามมี
ขอบเขตชั
ดเจนแยกจากวั
ดพม
า ขยายถนนผ
ากลางแยกส
วนฝ
ายพม
และวั
ดฝ
ายไทย แต
กระนั้
นก็
ตามอั
งกฤษเห็
นความจํ
าเป
นที่
ต
องมี
พม
าเข
ามาช
วยดู
แลการสร
างวั
ดไทย
จึ
งตั้
งกฎระเบี
ยบให
คณะกรรมการบริ
หารวั
ดหรื
อทรั
สตี้
ต
องมี
คนพม
าอย
างน
อยครึ่
งหนึ่
ง หาก
คณะกรรมการมี
4 คน ต
องเป
นชาวพม
า 2 คนชาวไทย 2คน จากที่
ชาวพม
าเข
ามาดู
แลสาธารณ
สมบั
ติ
และผลประโยชน
ของวั
ดด
วย ทํ
าให
ศิ
ลปกรรมบางส
วนโอนเอี
ยงตามแบบพม
า หากจะสร
างสิ่
ใดภายในวั
ดไทยต
องได
รั
บความเห็
นชอบจากพม
า ดั
งคํ
าสั
มภาษณ
ของอดี
ตคณะกรรมการของวั
ดคน
หนึ่
งว
า “
เวลาจะสร
างอะไร ต
องปรึ
กษาพม
าทุ
กครั้
ง พม
ากั
บไทยทะเลาะกั
นบ
อย รู
แต
ทํ
าอะไรไม
ได
พม
าจะต
าน สงสั
ยกลั
วว
าวั
ดไทยจะสวยกว
าวั
ดพม
าที่
อยู
ตรงข
าม
” (วั
นดี
อรุ
ณรั
ตนา, 2554:
สั
มภาษณ
) จะเห็
นว
าบทบาทของพม
าไม
เพี
ยงส
งผลต
อรู
ปทรงศิ
ลปกรรมเท
านั้
น ยั
งส
งผลต
อความพิ
ถั
นพิ
ถั
น การระงั
บมิ
ให
สร
างศิ
ลปกรรมที่
มี
ความละเอี
ยดประณี
ตกว
า หากพิ
จารณาถึ
งความเป
นจริ
งใน
ป
จจุ
บั
นจะพบว
านั
กท
องเที่
ยวจะชื่
นชมถึ
งความละเอี
ยดละออของลวดลายความอลั
งการศิ
ลปกรรมของ
วั
ดพม
ามากกว
าวั
ดไทย จากตํ
าแหน
งคณะกรรมการวั
ดที่
ต
องจั
ดสรรโควต
าเป
นชาวพม
าทุ
กครั้
ง ขณะที่
วั
ดพม
าไม
มี
ฝ
ายไทย ทํ
าให
ฝ
ายไทยเสี
ยเปรี
ยบ ชาวไทยจึ
งพยายามเรี
ยกร
องให
แก
กฎระเบี
ยบเหล
านี้
1...,72,73,74,75,76,77,78,79,80,81 83,84,85,86,87,88,89,90,91,92,...206
Powered by FlippingBook