st121 - page 83

74
อํานาจของผูนําและคณะกรรมการวัด
งานศิลปกรรมมีรูปลั กษณหลากหลายเพียงใดขึ้นกับความเห็ นชอบของเจาอาวาส ผู นําหรือ
คณะกรรมการวัด ในการกําหนดรูปแบบสถาปตยกรรมประติมากรรม จิตรกรรมตกแต ง การระดม
ทุน มองหาผูอุ ปถัมภ การจัดจางและหาช างฝมือ ขณะเดี ยวกันก็ขึ้ นกับศักยภาพดานมนุ ษยสัมพันธ
การสื่อสาร ซึ่งบางครั้ งตองสวมบทบาทเหมือนนักโฆษณาหรือนั กการตลาด ดังที่พบวา งานอาคาร
และศิลปกรรมของวัดไชยมังคลารามสวนใหญสร างขึ้นสมั ยที่พระอาจารยแดง ธรรมปาโลหรือหลวงพอ
แดงเปนเจาอาวาส พระอาจารย แดงเปนชาวสิ งหนคร (เดิมอยูวัดนางเล า)จังหวัดสงขลา เป นเจ า
อาวาสที่ 12 (ชวงระหวาง 2491-2546มรณภาพเมื่ออายุ 82ป ) เปนพระนักพัฒนาและมีสภาวะผูนํ า
จนชาวปนังเลื่อมใส จนไดรับฉายาพระราชมงคลวิ เทศ พระอาจารยแดงเป นผูคิดสร างวิหารกวนอิม
ศาลทาวมหาพรหม รูปปนพระแมธรณี บีบมวยผม ตามหาชางจากเมื องไทยมาสรางพระนอน การ
ระดมทุ นเนื่ องจากสามารถพูดภาษาจี น และเป นกําลังสํ าคัญที่ สุ ดในการขอเปลี่ ยนแปลงคณะ
กรรมการบริหารวัดไทยไมใหชาวพมาเข ามามีสวนรวม โดยการสนั บสนุนจากคณะกรรมการชาวไทย
หนึ่งในคณะกรรมการคื อลุงวันดี (อายุ 88ป) ซึ่ งป จจุบันออกจากตําแหน งแลว ดั งที่ ลุงวันกลาวว า
“ในชวงที่ทานแดงมีชี วิตอยูนั้น ทานเรี ยกประชุมและชี้ แจงวา ตอนนี้ วัดเจริญแล วเราตองแยกกับพมา
อยาใหมีมัคทายกฝ ายเขาเขามายุงเกี่ยว จากนั้ นทํ าหนังสือรองเรี ยนใหศาลพิจารณาลุงเองในฐานะ
กรรมการก็อยากให ประสบผลสําเร็จ จึงตั้งปนิธานวา หากสําเร็จจะรํามโนราหถวายพระนอน” (วันดี
อรุณรัตนา, 2544: สัมภาษณ)
จากคําสัมภาษณ นี้แสดงใหเห็ นวา ชาวไทยมีความอึดอั ดใจมานาน เจาอาวาสอื่นๆ ไมได
ตอสู เป นเพราะอํานาจพระอาจารยแดง ที่สามารถรวมพลังกายและใจใหไดมาซึ่งอิสรภาพ ทํ าใหชาว
ไทยทุกคนชื่ นชม ลุงวันเปนชาวมาเลยเชื้อสายไทยบิดาอพยพมาจากบ านปาขาด อํ าเภอสิงหนคร
จังหวัดสงขลา มาตั้งรกรากที่ไทรบุรี ก อนยายมาอยูบนเกาะปนั ง ลุงวันเดิมมีอาชี พมโนราห รับจาง
แสดงตามงานวัด ศาลเจาบาน งานแกบน ในการเรียกรองอิสรภาพจากพมานั้น เมื่อสําเร็จลงลุงวันได
รําแกบนถวายการรํามโนราหครั้งนั้น จึงถือเปนครั้งสุดทาย ในอาชี พนักแสดง ปจจุบันทางรั ฐปนังได
มอบรางวัลทรงเกียรติ ยกย องเปนศิลปนดีเดนด านการอนุรักษมรดกวั ฒนธรรม การมีคณะกรรมการ
เปนฝ ายไทยลวนทําใหศิลปกรรมของพม าในวัดไทยคอยๆ เสื่อมสลายไป หลั งจากนั้นชาวไทยบริหาร
วัดกันเอง คณะกรรมการฝ ายไทยบางคนเปนลูกครึ่ งจีน สามารถพูดภาษาจี น ทําใหระดมทุนจากผู
อุปถัมภโดยงายการจัดหาทุน บางครั้งจัดมหรสพภายในวัด เช นลิเกหนังตะลุงมโนราห เพื่ อจูงใจให
เขาวัด เมื่อมีนักท องเที่ยวจํานวนมาก ก็ สามารถจัดขายดอกไม เครื่องบูชาต างๆ เพื่อบูรณะตกแตงวัด
ใหมีความสวยงามมากขึ้น