st121 - page 105

96
ดอยกวาชาวจีนในเมืองมักเขาร วมในพิธีกรรมงานเทศกาลตาง ๆ ในวัดไทยเสมอ ชาวจี นเหลานี้มีส วน
ชักนํ าใหชาวจีนผู ร่ํารวยหรือนายทุ นใหญเขามารวมในกิจกรรมของวัด เมื่อวัดจะสรางพระพุ ทธรูปองค
ใหญ มีการเชิญนักธุ รกิจชาวจีนเขามาเปนกรรมการดําเนิ นงานดวย การที่ชาวจี นรวมเปนกรรมการมี
ขอดี หลายประการ นอกจากดึ งพวกพองมาร วมบริจาคแลว ยังชวยในการขออนุมัติ จัดสรางการหา
ผูรับเหมาซึ่งสวนใหญวิศวกรสถาปนิกก็มีเชื้อสายจีนการซื้ อวัสดุ อุปกรณในราคาพิเศษรวมถึงการเฉลิม
ฉลองพระพุทธรูปก็ลวนมี ชาวจีนบริจาคเครื่ องใช อาหารน้ําดื่ มเลี้ยงต อนรับจึงกลาวได วา หากขาดคน
เชื้อสายจีนทั้งกลุมชนบท กลุ มเมือง การพัฒนาวั ดจะไมสําเร็ จ คนเชื้อสายไทยไมอาจตอรองใด ๆ นั ก
เพราะมีฐานะเศรษฐกิจดอยกวา จึ งยอมใหงานศิลปกรรมจีนคติความเชื่อแบบจีนเข ามาแทรกแซงและ
ชวงชิงความหมายของความเปนวั ดไทย
3 ปฏิสัมพันธของวั ฒนธรรมตางๆที่มีศิ ลปกรรมในวัดไทยเปนสื่อนํา
ความหลากหลายดานรู ปแบบและความคิด เบื้องหลังคือปฏิ สัมพั นธของเหล าผูศรัทธา ไม วาคน
เชื้อสายไทยดวยกันคนเชื้อสายไทยกับจีนหรืออื่นๆสํ าหรับปฏิสั มพันธระหวางคนเชื้อสายไทยดวยกัน
บางครั้งมี ความเห็นขั ดแยง แตดวยอํานาจบารมีและเมตตาธรรมของทานทิด ทํ าใหรอมชอบดวยดี
เชนกรณี เมื่ อทานทิดจะซอมแซมโบสถ เกา ไดไปเรียนรูแบบอย างโบสถที่สวยงามในกรุงเทพฯ มากอน
พยามยามนําซุ มประตูมาปรั บใชกั บโบสถวัดมัชฌิ มาราม โดยจ างชางศิ ลปที่ชื่ อนายพั ก ปรับปรุง
ซอมแซม รวมถึงทําซุมประตูตามแบบที่ รางไวแลว แตชางไม ดําเนินตาม อาจเปนเพราะไม มีฝ มือ ดวย
งานชางไทยละเอียดออนมากอีกทั้ งเอากระเบื้องอยางบานทั่ วไปใสเปนหลังคาโบสถ ดังที่ชาวบ านราย
หนึ่งกลาววา (ป ยะ มัณฑนาพร 2554, สัมภาษณ) “ทําโบสถยังกะบั งกะโล พอเทคอนกรีตก็ รับน้ํ าหนัก
หลังคาไม ได ทํางานชาคงหวังจะเอาเงิน พอชวยกั นบริจาคเงิน ก็ไมเสร็จตามแผน เจาอาวาสไมชอบ
เลยทําไอเทงไอ หนูนุยประชด” จะเห็นวาท านทิดใชวิธีอยางละมุนละมอม ไมตอว าหรือเลิกจาง การทํา
ตัวตลกของหนังตะลุงแสดงใหเห็ นวา เจานักคื อพวกนักแสดงจอมมายามากกวาชางฝมือแท จริง ชาง
ศิลปเองไมรูสึกถูกเกลียดชั งรุนแรง ยั งมีความสัมพันธกับชาวบานอยางนอยในฐานะลูกหลานในชุมชน
พระทิ ดเรียกความศรั ทธาจากชาวบ าน โดยใชศิลปกรรมเป นสื่ อนําเสมอ ดั งเชนการสร าง
พระพุทธรูปกลางแจงทานไดขออนุญาติคนธรรพ (เทวดาพวกหนึ่งบนสวรรค ) สินทรัพย เงินสะสมที่ใน
วัดจะนํามาสรางพระใหม พฤติการณเชนนี้ก็ เพื่อใหคนรู วาท านมีจิตใจบริสุทธิ์ ขอกับสิ่งศักดิ์ สิทธิ์ ทําใหผู
บริจาคมั่นใจขึ้น การดํ าเนินกิ จในวัดเปนความชอบธรรมดวยพฤตินัยและรูสึ กวายังมีสิ่งศักดิ์สิ ทธิ์รูเห็น
เปนใจ จึงไร ความระแวดระวังระหวางกัน คนภายนอกรวมมื อมากขึ้น เกิดปฏิสั มพันธระหว างวัดกั บ
ชุมชนและระหว างคนในกับคนนอกชุมชน โดยเฉพาะความสามัคคีของคนเชื้ อสายเดียวกัน ดังคํ ากลาว