st118 - page 100

90
หน้ าโลง คือ โต๊ ะหมู่ บูชาใช้ สํ าหรั บวางดอกไม้ ธูปเที ยน ตะเกี ยงที่ติ ดไฟ รูปถ่ ายของผู้ ตาย พุ่ม
ดอกไม้ สํ าหรับการตกแต่งโลงศพ มีสายสิ ญจน์ เครื่ องอาหารคาวหวานเซ่นไหว้ ผู้ ตาย แต่ละคืน
จะต้ องนิมนต์พระมาสวดพระอภิธรรมคื นละ1 - 2 เตียง โดยใช้ พระ 4หรือ 8 รูปมาสวดหรื อควบคู่
กับการแสดงเทศนา 1กัณฑ์ การตั ้ งศพนิยมไว้ เป็ นเลขคี่ คือ3, 5, 7หรื อ 9คืนแล้ วแต่ฐานะ ในวัน
เผาศพนิมนต์พระมาเป็ นผู้ นําทางและนิ ยมเผาศพในวันอาทิตย์ วันจันทร์ หรื อวันพฤหั สบดี แต่จะ
ไม่เผาวันพระวันศุกร์ หรื อวันเกิดของผู้ ตายก่อนเผานําศพขึ ้ นบนศาลาเพื่ อสวดพระอภิธรรม แสดง
เทศนาและทอดผ้ าบังสุกุลพระจะเป็ นผู้ วางดอกไม้จั นทน์อันดับแรกจึงตามด้วยญาติ ๆ และแขก
ที่มาร่ วมงานจนหมดส่วนเจ้ าภาพจะแสดงความขอบคุณกับผู้ ที่มาร่ วมงาน โดยมอบของที่ระลึก
ให้ กับแขกตอนลงมาจากวางดอกไม้ จันทน์เรี ยกว่าเผาลําลอง ส่วนเผาจริ งเป็ นหน้ าที่ ของสัปเหร่ อ
เมื่อเผาเสร็ จแล้ วตอนเช้ าตรู่ของวันรุ่ งขึ ้ น จะมีพิ ธีเก็บกระดูกโดยนิมนต์พระมาทําพิ ธีและมีญาติ พี่
น้ องมาช่วยกันเก็ บ เสร็จแล้ วใช้ นํ ้ ามนต์พรมบนกองกระดูกและเลือกส่วนสําคัญไว้ บูชาอาจจะนําไป
ใส่โกศที่ บ้ านหรือนํ าไปใส่บัวเก็บไว้ ที่วัด ส่วนที่ เหลือนํ าไปฝั งดินหรื อนําไปลอยในแม่นํ ้ าเรี ยกว่า
“ลอยพระอังคาร”
รั บและส่ งตายาย หรือเรี ยกว่า “รั บเปรต - ส่งเปรต” จุ ดมุ่ งหมายสําคั ญสําหรั บ
ประเพณีนี ้ ของคนในอําเภอเกาะสมุยคื อทํ าบุญอุทิ ศส่วนกุศลให้ แก่ ผู้ ล่วงลับไปแล้ วและเป็ นวัน
แสดงความกตัญญู เป็ นวันรวมญาติ วันรับตายายตรงกับวันแรม 1คํ่า เดื อนสิบ วันนี ้ เชื่อกันว่าเป็ น
วันที่เปรตหรื อคนตกนรกจะได้ขึ ้ นมาจากนรก ชาวบ้ านจะจัดสํ ารั บคาวหวาน ดอกไม้ ธูปเทียนไป
ถวายที่วัด ส่วนวันส่งตายายตรงกับวันแรม 15คํ่ า เดือนสิบ ถือว่าเป็ นวันที่เปรตจะต้ องลงสู ่นรก
ตามเดิมคนในท้ องถิ่ นนี ้ จะมี การเตรียมเครื่ องคาวหวานไปทําบุญที่ วัดอี กครั ้ งเพื่ อให้ ตายายหรื อ
เปรตนํากลับไปคือมีการทําขนมต่ าง ๆ เรียกว่าหนมตายายที่ นิยมทํากันและนําไปวัด เช่นขนม
ลา ขนมพอง ยาหนม ขนมเทียน ขนมไข่ปลา ขนมกรุ บ และผลไม้ ต่าง ๆ เป็ นต้ นนําใส่ตะกร้ าหรื อ
กระเชอไปวัดพร้ อมทั ้ งมีการนําเครื่องครัวประเภทของแห้ ง เช่นข้ าวสาร กะปิ เกลือหอมพริ กและ
ผลไม้ ต่างๆอีกทั ้ งมีการนําเครื่องใช้ ที่จําเป็ น เช่นขี ้ ไต้ ไปวัดด้ วย เพราะเชื่อว่าเป็ นการทํ าบุญไปให้ปู่
ย่า ตา ยาย และญาติ พี่ น้ องผู้ ที่ล่วงลับไปแล้ ว ได้ นํากลับไปใช้ อี กส่วนหนึ่งจะนํ าใส่ชะลอมเล็ก ๆ
โดยใส่ทุกอย่างให้ ครบแต่ละอย่างใส่ เพียงเล็ก ๆ น้ อย ๆ ส่วนนี ้ จะนําไปวางที่ ร้ านเปรต เรี ยกว่า
“ตั ้ งเปรต” เพื่อให้ เปรตหรื อตายายที่ไม่ มีญาติ เมื่ อเสร็จพิธีทางพระ คนแย่งของออกจากร้ านเปรต
อย่างสนุกสนาน เรียกว่า “ชิงเปรต”
ออกปากซอแรง เป็ นประเพณีที่ทํากันมาเป็ นเวลานานการซอแรงเป็ นการช่วยเหลือกัน
ในการทํางานโดยไม่คิดค่ าแรงแต่จะมี การแลกหรือผลัดเปลี่ยนแรงงานกันไปเรื่อยๆ เป็ นการช่วยเหลือ