แนวทางการสืบสานวัฒนธรรมตาลที่เมืองเพชรที่เอื้อต่อวิธีชีวิตของชุมชนบ้านลาด - page 61

๔๙
เป นแหลงอางอิงในการจัดวางสถานะความจริงและความรูของงานวิจัย รวมทั้ งเปนฐานในการเปดพื้นที่
ใหเรื่องราวของทองถิ่ น
บริบทของอํ าเภอบานลาด จั งหวัดเพชรบุรี
คํ าขวัญอําเภอบานลาด
“ละมุดหวานน้ํ าตาลเด็ด ชมพูเพชรเลิศล้ํา สายน้ํ าศักดิ์สิ ทธิ์ ชีวิตนักปราชญ”
ประวัติอําเภอบานลาด
อําเภอบานลาดเปนอําเภอหนึ่งในแปดอําเภอของจั งหวัดเพชรบุ รี ที่ตั้ งของอําเภอจัดไดว าอยู
ใกล กับตัวจังหวัดหรื ออําเภอเมื องเพชรบุรี มากที่สุ ด ถาวั ดโดยระยะทางทางรถยนตจากตัวเมือง (ศาลา
กลางจั งหวัด) ไปยังที่วาการอําเภอบานลาดมีระยะทางประมาณ๖ กิโลเมตร จึงเปนสาเหตุหนึ่งที่ทํ าให
อํ าเภอบ านลาดไมค อยมี ความเจริญ ไมมี ตึ กแถว รานคาขนาดใหญ โรงภาพยนตร หรือธนาคาร
เนื่ องจากประชาชนอําเภอบ านลาดสามารถเดินทางไปซื้อหาสินค าหรือติดตอธุรกิจตาง ๆ ได สะดวก
เนื่องจากอยูไมไกลจากตัวจั งหวัดเพชรบุรี
อําเภอบ านลาด ตามคําบอกเล าของ อาจารยบุญมี พิบูลยสมบัติ (๒๕๕๕ : สัมภาษณ)
ปราชญทองถิ่นเพชรบุรี บอกวามีคํากลาวเชิงอุปมาวาอําเภอบานลาดเปน “ไขแดง” หรื อเปนอําเภอคู
แฝดกับอําเภอเมื องเพชรบุรี เพราะทั้งสองอํ าเภอเมื่อดูจากแผนที่ พบวาอยูตรงกลางของจังหวัดเพชรบุรี
ที่หอมลอมไปดวยอําเภออื่น ๆ โดยรอบ แตเดิมอําเภอบานลาดอยูภายใตการปกครองของอํ าเภอเมื อง
เพชรบุ รี (อํ าเภอคลองกระแชง ในสมัยนั้ น) แตเหตุ ผลที่ จําเป นต องแยกออกไปเนื่องจากมี จํานวน
ประชากรจํ านวนมาก และชุมชนอยูรวมกั นอยางหนาแนน ดังนั้น จึงจําเปนตองมีหนวยงาน เช น สถานี
ตํ ารวจ สถานพยาบาล และหนวยราชการต าง ๆ ไปตั้งใหมเพื่อดู แลทุกขสุขของประชาชนใหใกลชิดและ
ทั่วถึ ง จึงเปนที่มาของการกอตั้ งอําเภอขึ้ นเปนครั้งแรก ในประมาณป พ.ศ. ๒๔๕๙ การดําเนินการจั ดตั้ง
ครั้ งแรกเปนที่ ทําการชั่วคราวอยูบริเวณหนาวัดโพธิ์กรุ เรียกว า“บานท าชาง” ซึ่ งเมื่อกอนคาดวาที่ แหงนี้
นาจะมีชางอยู มาก ดังนั้น อํ าเภอที่จัดตั้ งใหมจึงชื่อ“อํ าเภอทาชาง” โดยมีขุนผดุงคชดิ ตถเปนนายอําเภอ
คนแรก ที่ตั้งของที่ว าการอําเภอนี้ประชาชนเดิ นทางไปติดตอราชการไมสะดวก ดังนั้น จึ งยายที่ วาการ
อํ าเภอมาอยูที่ใหมที่บานขนอน ซึ่งเปนดานสําหรับจัดเก็บภาษีเรือที่ เขามาคาขายภายในจังหวัดเพชรบุ รี
สั นนิษฐานวาสถานที่ตั้งของอําเภออยูบริเวณทางตะวันตกของตลาดนัดขนอน ซึ่งเมื่ อประมาณ ๑๐๐ ป
ก อน ขนอนคงมีสภาพเปนตลาดยอม ๆ ที่มี รานชําหรือโชหวยของคนจีนสัก ๒ เจากับโรงสีไฟ และศาล
เจ าจีนดวย โดยมีชุมชนไทยจี นมาตั้งบ านเรือนอยูอาศัยแลใช เปนร านคาขายไปด วยในตัว ที่นี่ยังเปน
ด านตรวจและเก็บภาษีที่จะต องนํ ามาลงเรือที่ทาน้ํ า หรือเดิ นเรือผานที่นี่ตอไป จึงได มี การเปลี่ยนชื่ อ