ne192 - page 74

๖๘
๑/๓ คนทั้งหลายชะแล เหตุอันถ วน๓นั้นทานก็จิ่งมาหลิงคนหญิงชายทั้งหลายในโลกนี้บมีใจอั นเลื่อมใส
ในคุ ณแกว ๓ประการบฮูกระทําบุญสักอันทอฮูแตกระทําฮายใส ตนตัวอยูไจว ๆคันตายแลวก็จักได
๑/๔ ไปไหม ในนรกคือวา อบายทั้ง ๔บฮูที่จักพ นจากทุกขใหไดเถิงสุขนั้นแล เหตุ อันถ วน ๔ นั้นทานมา
หลิ งเห็นยังบานเมืองแหงคนทั้งหลายในโลกนี้ในสกลชุ มพูทีปทั้งมวลอันจั กบังเกิดเป นโกลาหลอัน
ใหญ
๒/๑ (ใบลานชํ ารุด) แต กอนนั้นแล เหตุ อันถ วน ๔ นั้นทานก็ มาหลิงเห็นยังบุคคลหญิ งชายในโลกนี้อั น
ต องยังทุกขเปนอั นมากหนักหนา คื อวา จักได พลัดพรากจากกั นไปมาดวยโภยภัยเคราะห ใหญ
ทั้งหลายต างจะ
๒/๒ เพิ่ งมีชะแล เหตุอันถวน๖ อันทานก็มาหลิงคนทั้งหลายในโลกนี้ อันจักมาตายดวยพยาธิ อันตาง ๆ
แลได พลัดจากกันดวยโภยภัยเคราะหใหญทั้งหลายเพิ่งมีชะแล เหตุอันถวน๘นั้นทานก็มาหลิงเห็น
๒/๓ ยังบุคคลหญิงชายทั้งหลายในโลกนี้อันมีใจสาโหดฮายยิ่งหนั กหนาบมีใจเมตตาไมตรีแก คนสักหยาด
ทอมีใจฮูเบียดเบียนเพียรกระทําฮายเถิงกันไปมามากนักแล เหตุอันถวน๙นั้นทานก็มา
๒/๔ หลิ งคนหญิงชายทั้งหลายในโลกนี้ ลางพองเขาก็มาฟนกันตายมักนัก คือวาราคา โทสา โมหาตัณหา
ทั้ งหลายหากมาครอบงํากําจัดหลายประการก็มี แล เหตุอั นถวน ๑๐ นั้ น ทานก็มาหลิ งเห็นพื้น
แผ นดินชมพู
ลานที่ ๖
๑/๑ ทีปทั้งมวลอันเต็ มไปดวยเลือดคนแลเลือดสัตวทั้งหลายอันไปเปนดังน้ํานั้นแล เหตุดังนั้นคนแลสัตว
ทั้งหลายนั้นอันจักไดพนจากโภยภั ยเคราะหใหญทั้งหลายฝู งนั้นก็ดูเป นอันยากยิ่งนักชะแล ตั้งกาละ
นั้นไปภายหนา
๑/๒ อุ บาทวพยาธิอั นใหญก็จักบังเกิดมาแกคนแลสัตวทั้งหลายก็ จักตายดวยอันเจ็บทองก็มี ตายด วยเจ็บ
ปากแลเลื อดก็ออกเจ็บเสี ยบแทงมานั้นก็บพนทันเยายาสังแล ตายเทียวพลัน
๑/๓ นักก็จักมี เมื่อภายหนาพุนชะแล ยามนั้ นเขามีในเฮือนหาคนจักกิ นก็บได กินมี ชะแล แมนวามีเสื้อผ า
พลอยหาคนจักนุงทรงก็บได เพิ่งมีชะแลคนทั้งหลายฝูงนั้ นก็จักไดพลัดพรากจากกันเสีย
๑/๔ แลลางพองก็ไดไปตายในเฮือนในถ้ําแลตอกหวยฮาวเขาก็มี เหตุ ดังนั้นบุคคลหญิงชายทั้งหลายฝูงใด
ยั งกลัวภัยเคราะหใหญ ทั้งหลายฝูงนั้นควรเอาแก วทั้ง ๓ เปนแกนเปนสารใหเปนที่จั้งที่เพิ่ง
๒/๑ (ใบลานชํ ารุด) คนแลประกอบไปดวยอั นให ทานแลรักษาศี ล ฟงธรรมแล คมรพยําแยงครู บา
อาจารยผูเฒาผู แกพอแมพี่เอื้อยพี่อายแหงตนเทอญ ก็ จิ่งจักพ นจากโภยภัยอนตายทั้งหลายได
๒/๒ กลาวอั นได กลาวแลวแตภายหลังนั้ นแล ก็จักไดเถิงสุ ขชั่วนี้ ชั่วหน าแทก็ มีแล บัดนี้ จักกล าวจาป
เมืองหอก อนแล ปเมืองลาวเฮาภายพี้ก็หากแมนกันแททอวาเดือนนั้นก็ยังต างกันแล