ne192 - page 81

๗๕
ลานที่ ๑๖
๑/๑ เหตุวาหัวใจคนทั้งหลายบเลื่ อมใสในคุณแกว๓ประการก็จิ่งสํ าแดงใหเปนเหตุเปนลางทั้งหลายฝูงนี้
ใหปรากฏแก คนทั้งหลายเพื่อดั งนั้นแล เหตุวาคนทั้งหลายในโลกนี้เฮ็ดอั นใดบถืกสักอั น เหตุว ามัก
๑/๒ ได อยากไดของทานมาเปนของตนอยูไจว ๆ ก็มี บมั กใหทานแกแกวทั้ง ๓ แลยาจกคนขอดั งนั้นคน
ทั้งหลายฝู งนั้น อุ บาทวมาดังงูเหาตั วฮายนั้นอันบฮูคมรพยํ าแยงผูเถาผูแก
๑/๓ พอแมพี่นองหญิงชาย เหตุดังนั้นพระอริยเมตไตยเจาจิ่งกลาวบอกแก เทวบุตรเจาทั้ งหลายอันมาอยู
ดอยนั้ นวาทานจิ่งหลิงเมืองภายหน าวาดังนั้นแล จักดู นั้นยังมีเทวบุ ตร ๒ ตนอยู
๑/๔ รั กษาอาณาเขตเมืองวิ เทหราชแล เจา ๒ ก็ มาหลิงดู ยังคนทั้ งหลายอั นมาอยูในอาณารั ฐวิเทหราช
เมืองอั นนั้นก็บังเกิดมีหัวใจอันบาปหนาหาธรรมมากนั กก็ลวดแตงแปลงใหเขาอึด
๒/๑ ......ตาง ๆ เพื่อดังนั้นพญาอัน... เจาฟาจิ่งใหทาวจตุโลกบาลฝูงอยูวั นออกใหลงมาเลียบดูคนด วยคํา
ว า ดังนี้ ทานจงเอาคนฝู งบาปหนาอธรรมคือวา
๒/๒ ฝู งกระทําบาป๕ ประการใสตัวเขานั้นใหออกเสียใหเขาไปตามวิบากแหงเขานั้นเทอญทอเวนไวแต
ฝู งใจบุญแลมีใจศรั ทธาอันเที่ยงบฮูตัวะฮูพ างนั้นจิ่งไวใหตามบุญสิ้นเขตอายุ
๒/๓ แหงเขานั้นเทอญบัดนี้คนทั้งหลายฝูงใดเป นพยาธิแลตายก็มี เสือกิ น ขี้เข็บขบก็มี ขึ้นตนไมตกตาย
ก็ มี เงือกกินตายก็ มี คนทั้งหลายฝู งนี้ใผบไดแต งไดแปลงใหแก เขาแล อันนี้ก็หาก
๒/๔ แม นเทวดาเจาทั้งหลายหากสัญญาใหฮูกอนแล ในปฮวยเส็ดนั้นไปหนา ข าวน้ําดีเทาว าคนทั้งหลาย
จักตายดวยไฟนั้นก็มี อัน๑พีชะขาวกลาดีมากนั ก ทอวาเปนเม็ดมากหลายคนทั้ งหลายตายอยาก
ลานที่ ๑๗
๑/๑ (ใบลานชํารุ ด) เปนพยาธิฮาย พลอยรักษาชี วิตแหงเขา กวาตายวาผีพอผี แมอยากกิ นงัวกินควายวา
ดั งนั้น เขาก็ซ้ําสัตวฝูงนั้นมาฆาเลี้ยงชีวิตทั้งมวลก็ จิ่งว าดีแท มี อายุหมั้นยืนวาดังนั้น
๑/๒ อั นนี้ก็เป นกรรมอันสั้นอายุแหงเขาดวยภาวะอั นกลาแข็งว าค้ําชูชีวิ ตดวยจิตฮ ายกวาปอบแลเวรฝูง
นั้น ก็ มาเปนอันตอบใหเขาตายง ายเพื่อดั งนั้นแล เมื่ อนั้นพญาอินทรไดยินคําฝูงนั้น
๑/๓ ก็เห็นอันสังเวชหัวใจมากนัก สกฺโก อั นวาพญาอินทร วตฺวา กลาววาดังนี้ ดูราเจาเฮาจักกระทําดังรื อ
ใหเขานี้จา เมื่ อนั้นทาวจตุโลกบาลจิ่งกล าววาขาแด มหาราชเจา ใหดี
๑/๔ แทเท าควรกระทําบุญใหทานรักษาศีลฟ งธรรมแลคมรพยําแยงแก วทั้ง ๓ประการเอาเปนแกนเปน
สารก็จิ่งดีชะแล กระทําบุญนี้มี ผลายิ่งนัก อันควรแกโภยภัยพยาธิทั้งมวลหลายประการ
๒/๑ เขามากนักแล เหตุ ดังนั้นสัตวแลคนทั้งหลายจิ่งฮีบชวยกันกระทําบุญรักษาศี ลฟงธรรมแล วอุทิศาน้ํา
ส งไปถวายสมภารเทวดาเจาทั้งหลายเทอญ เมื่อนั้นพญาอินทร ก็ถามท าวจตุโลกบาลทั้ง ๔ อั นอยู
หนวันออกนั้ นวาเหตุดังรื อจา
๒/๒ สั ตวแลคนทั้งหลายอั นอยูในชุมพูทีปนี้แล มาจิบหายตายมากนั้นจา ว าฉันนี้ ที่นั้นโลกบาลทั้ง ๔ จิ่ง
กล าววา ขาแตมหาราชเจา อันวาสัตวแลคนทั้งหลายอันอยูในชุมพูทีปนี้แล