ne192 - page 82

๗๖
๒/๓ ตายไปมากนักดั งนั้นใผก็บแตงแปลงให แกเขาแลเหตุวิ บากเขาหากมาแตงแปลงให แกเขาเองด วย
เหตุ วาคนทั้งหลายนี้มาประมาทคุณแกวทั้ง ๓ ยอมมากระทํ ากรรมอันบชอบธรรมคํา
๒/๔ สอนแห งพระพุทธเจานั้นแล อันหนึ่งหาสัจจวาจาอันเที่ยงบ ไดกระทํ าแล ก็บฮูกระทําบุ ญใหทาน
รั กษาศีลฟ งธรรมก็กระทําบาปกรรมใหบังเกิ ดโทษ๕ประการอยูไจว ๆ แลเชื่อถื อมิจฉาทิฐิมาก
ลานที่ ๑๘
๑/๑ อันมันผูนั้นบเชื่ อใสในธรรมคําสอนฝู งนี้ว าตัวะดาย ว าดังนั้นเขาทั้งหลายฝู งมี ๓๗ คนนั้นก็ตายซ้ํ า
หมดเสี้ ยงบหลอสั กคนก็ มีหั้นแล เหตุนั้นตํานานธรรมอันนี้ คันวาใผบเชื่อดั งนั้นเทวดาทั้งหลายอันอยู
ในอากาศ
๑/๒ กลางหาวทั้งมวลผีเห็นหากจักมากระทําฮายใหแกคนฝู งอันบเชื่ อตํานานธรรมอันนี้คันบุคคลผูใดบ
เชื่ อดังนั้นเทวดาทั้งหลายหมู ๑ มี ๑๖ ตนก็ลงมาหลิงดูโลกบั ดนี้พลอยเลา
๑/๓ ยังมีดอยลูกหนึ่ง ชื่อวาดอยพอชาง เทวดาทั้ งหลายฝูงนั้นก็ตั้งอยูรักษาดอยที่นั้นดังเก าแล ผูใดไดแต ม
ไดเขียนธรรมดวงนี้ ก็จักพนจากโภยภัยสิบประการแทจริงแลคันวาบุคคล
๑/๔ ผู ใดไดยินแลวพลอยบเชื่อใสดั งนั้นบุคคลผูนั้นก็ไดชื่อวาคนหีนทุพพาลาหาบไดแล บทอแต นั้นมั นก็
จิบหายไปในชาตินี้แล ชาติหนาเป นดังกลาวแลว แตภายหลังนั้นก็มี
๒/๑ ตาง ๆ เปนดังพระพุทธเจาหากเทศนาสั่งสอนไวแก คนแลเทวดาเจาทั้งหลายหลิงเห็นในเขตขงกง
เมืองทั้งมวลเมื่อกลางคืนไดสิบโยชนะ ไปภายหนานี้จักเป นดี มี สุขสวัสดีสะหนอยหนึ่งแลยัง
๒/๒ มี อุบาทวบอย าชะแล บัดนี้ทาวจตุโลกบาลตนอยูหนเหนือนั้ นจิ่งไปกลาวแก เทวดาตนอยูดอยชาย
ทวายนั้ นวาเจาจงฮีบไปบอกขาวแกไทฮีบกระทําบุญเทียวเทอญ
๒/๓ อันใดจักเปนบาปเป นเวรอย าไดกระทําเทอญ เคราะห ใหญสิบประการเป นดั งกลาวมาแลว แต
ภายหลังนั้นก็จักมาปรากฏแกคนแลเทวดาอั นจักมาภายหนานี้บสงสัย บั ดนี้ทานไดไป
๒/๔ เห็ นตํานานธรรมพระพุทธเจาอันมีในหินจารึกลูกนั้นยังมีเถรตน๑ ชื่อวาพระทอนนั้น ทานก็มาแก
คนทั้งหลายฝู งนั้นอันบเชื่อนั้นยังมีขุนหอ ผู ๑ เปนเคามันก็จ างมาแลวเจาฟ าวองจิ่งใส ชื่อมันเปน
หมอชอฟ า
ลานที่ ๑๙
๑/๑ (ใบลานชํารุ ด) ผูแก พอแมพี่นองครูบาอาจารยนั้นแล เหตุดั งนั้นคนทั้งหลายในโลกนี้ก็ เที่ยงวาจักจิบ
หายตายไปเสี้ยงบอยาชะแล ๓บานก็จักมีแต ๓ เฮือน ก็เทายังหลอแต ๖ คนชะแล คันวากลาวทอ
นั้นแลวเทวดา
๑/๒ ตนนั้ นก็ หายไปหั้นแล คํ าอันนี้ จาดวยคนทั้งหลายฝู งบเชื่ อธรรมคําสอนแหงพระพุทธเจ าทั้ง ๒
พระองคหากทํานวยทวยไว กับโลกใหสอนคนแลสัตวทั้งหลายใหฮีบเอากันกระทําบุญใหทาน