ne192 - page 79

๗๓
ลานที่ ๑๓
๑/๑ คดบเลี้ยว มีขันติธรรมแลสัจธรรมเปนอั นหมั่นอั นเที่ยงบหวั่ นไหวไปมานั้นก็จักอยูดี กินดี มี สุขมาก
นักบอย าชะแล บุคคลหญิงชายผูใดเมื่อก อนมันไดกระทําบาปหยาบชากล าแข็งแตก อนแลวแลมา
ฟ งตํานาน
๑/๒ ดวงนี้ แลมาสะดุงตกใจกลัวมาละเสียยังกรรมอันเปนบาปหยาบช ากลาแข็งนักเสี ยแลวมาให ทาน
ฮักษาศี ลฟงธรรมคํ าสอนอันพระพุทธเจาเทศนาไวนั้นบุคคลผูนั้นก็พนจากบาปเคราะหใหญอัน
๑/๓ ฮาย๑๐ประการในชาตินี้ชาติหนาก็จักไดเสวยสุขอานิสงส มากบอยาชะแล ที่ นี้จากอุบาทวพยาธิแล
เคราะหใหญทั้งหลายกอนแล เคราะหใหญปฐมหั วทีนั้นฟาก็จักผาคนแล
๑/๔ สั ตวทั้งหลายต าง ๆ มากนักแล เคราะห อันถวน ๒ นั้นคนทั้ งหลายนั้นอยู ลักตายเสี ยก็ มี นอนไหล
หลั บตายก็มี ลางพองจักตายดวยน้ําดวยไฟก็มี ลางพองตายดวยเจ็บทองมากนักแล เคราะหอั นถวน
๓นั้ น คนทั้งหลายจักตายดวย
๒/๑ พยาธิอั นเปนต าง ๆ แลเจ็บท องเจ็ บหัวเจ็ บคอจักตายมากนักแล เคราะห อันถ วน ๔ นั้นเหตุ คน
ทั้งหลายประมาทดูแคลนขาวเปลือกขาวสารอั นเปนเลี้ยงชี วิตอินทรี ยนั้น คือวาอันใสเหล าเฮ็ดยา
แล วพลอยมา
๒/๒ เลาขายกินเหตุ ดังนั้นจิ่งไดชื่อวาคนประมาทชีวิตอินทรี ยนั้นแล เขาก็จิ่งหยุ ดหยอนผอนลงกวาเก า
คนทั้งหลายก็ จักตายอยากขาวดวยอันเขากระทําบาปอันหนั กคนทั้งหลายเขากระทํากรรม
๒/๓ ใหเป นบาปเปนเวรใสตนตั วเขาไปทุกปทุ กเดือนหั้ นแล ผูมี ประญาเพิงฮูเทอญ เคราะห อันถวน ๕
นั้นคนทั้งหลายก็จักตายดวยพยาธิอันเจ็บเสี ยบเจ็บแทงไปซูแหงซูภายแลปวดหัว
๒/๔ มั วตาแลเจ็ บคอฮากเลือดออกใส ยาบถืกแลตายไปก็ จักมีภายหนาชะแล เคราะห อันถ วน ๖ คน
ทั้งหลายก็ จักเกิดเปนพยาธิอั นตาง ๆ คือวา เปนตุมเปนแมง เปนฝ อันใหญปวดก็ดีแลแตกออกมา
ลานที่ ๑๔
๑/๑ แลวเปนหนองบ ฮูขาดปวดก็ดี แล วแลตายไปเสี้ยงชะแล เคราะหอันถวน ๗ นั้น คนทั้งหลายจั กผิด
กั นแลท าวพญาเสนาอามาตยก็ จักเอาคนทั้ งหลายไปใสคอกขั งคาใสทัณฑกรรมอันใหญ แกคน
ทั้งหลายซู แหงซูที่แล
๑/๒ คนใผได เห็นไดฟงตํานานธรรมอันนี้แล ผูใดได แตมไดไว ใหเป นที่ไหว แลบูชาสักการะบูชาไวในยาว
เฮื อนซูคนเทอญ ธรรมะดวงนี้อยู นําบุคคลผูใดเป นที่ฮุงเฮื อง ผีทั้งหลายก็ยานกลั ว
๑/๓ มากนักเหตุว าเทวดาถือศรีขรรคชั ยมาเฝาอยูแล บุคคลผูใดบ เขียนไวในเฮื อนดังนั้น คนวาผี มาเลียบ
โลกแลบ เห็นยังธรรมะอันนั้นก็จักใหบังเกิดเปนกลหลอุบาทว
๑/๔ แลโภยภัยเคราะหใหญแกสัตวโลกทั้งหลายเพื่อดังนั้นเหตุคนทั้งหลายในโลกนี้ บมักด วยโลภตัณหา
เป นอันแหงนหนามาคอมงําหัวใจเปนอันสะดุ งกลัวแกบาป ถือเนื้อถื อใจตัวให ได บมั กปรับไหมใส
โทษแกทานผูอื่ นจิ่งดีแล