ne192 - page 77

๗๑
ลานที่ ๑๐
๑/๑ ตํานานธรรมอันนี้บุคคลหญิงชายทั้งหลายฝูงนั้นก็จักไดตองทุกข แลเคราะหใหญ ๑๐ ประการเปน
ดั งกลาวมาแลวแตภายหลังนั้นชะแล บุคคลผูใด ไดแตมเขียนก็ดี อยาอําธรรมไวจงให เทศนาใหแก
คน
๑/๒ ทั้งหลายได ฮูไดแจงซูประการเทอญ ก็จักเปนอานิสงสภายหน าในพระเจาอริยเมตไตยแทดี หลีและ
บุคคลผูใดได แจงแลวบคมรพยําแยงบเชื่อตํ านานธรรมดวงนั้นก็เที่ยง
๑/๓ วาจักไดต องทุกขเคราะหใหญ ๑๐ประการแทดี หลีแลตั้งแตนี้เมือเถิงปกาบสะงานั้นไปภายหนาเปน
ขํ าเขือกกลหลชะแลคํ าไทเฮาวาแผนดินไหววาดังนั้ น
๑/๔ แลดอยทิ พยก็ จักเภท พั งมากนัก ฟาก็จักผ าคนแลสั ตวทั้งหลายมากนักแท แลปมดนั้ นก็ตายหา
ประมาณบ ไดฉันนั้น ฝนก็จักตก น้ําก็ จักทวมบานเมืองทุกแหงก็เพิ่งมีชะแล ปเฮานั้นคนทั้งหลายก็
จักพลัดพราก
๒/๑ จากกันแลตายด วยโทษ๑๐ประการแล ในปเส็ดนั้นก็จักมีอุ บาทวเสือบ หอนอยูปา ก็ จักเขามาอยู
บานแล ในปไคนั้นน้ํ าก็จักทวมเมืองกองแล ในปไจแลเปานั้น๒ปนั้นนี้จักเป นกลหลมากคือวา
๒/๒ เสือก็ จักเกิดมีทุกแหงทุกหนคนทั้งหลายจักฆาฟนกันตายมากนั ก คนทั้งหลายจักได อยูบานอยูเมือง
นั้นก็บมี จักคนแล ในปกาบไจนั้นยังมี เจาตนบุญตน๑ จักเกิดมาแล ยั งมีบานอันหนึ่งชื่อวา
๒/๓ สิถูระ ยังมีพระตน๑ อยู บานอั นนั้นแล พระตนนั้นทานก็ มากระทําหอมลูกศิษยได ๕ ฮอยตนแล
พระตนนั้นหั วมีรั ศมีรั งสีพุ งขึ้ นภายบนสูงได ๒ วา ปลาย ศอกหนึ่ง หัวท านยาวได ๗ คืบ เขียว
เหลื อง
๒/๔ เป นขุมมากนักทํ าเพศดุจดังแผงมานั้นแล เจาตนนั้นกลาวกูจักไปโผดสัตวแลคนทั้งหลายใหพนจาก
ทุกข แลเคราะหใหญ ๑๐ประการอั นจักเกิดมีแกสัตวแลคนทั้งหลายในโลกแทดีหลีแล ตํานาน
ลานที่ ๑๑
๑/๑ ธรรมะมีในหินจารึกลูกนั้นแลวแตกออกเปน๒ อัน ธรรมอันนี้แลกลาวไว วาตั้งแฮกแต นี้เมือหน าป
เดือนทั้งหลายก็ฮูหล าคาบเสมอกันดังเมื่อก อน เมื่ อฝนมืดมัวไวแลหล างจักตกนั้นพลอยเลามาบตกก็
มี บานเมืองทั้งหลายก็
๑/๒ บเสมอกั น คนทั้งหลายจักกระทําข าวกลาไฮนากินก็เปนยากนักฟ าดังมาหลางจั กตกพลอยเลาหาย
เสี้ยง ลางเทื่ อเกิดเป นลมอันฮายเพราะวาคนทั้งหลายผู นอยผู ใหญแลทาวพญาเสนาอามาตย
๑/๓ ทั้งหลายอั นมีใจถีนะถี่ขาวของไวบอยากใหทาน เที ยนยอมกระทํากรรมอันเป นบาปเปนเวรอยูไจว ๆ
ดั งนั้นฝนก็จิ่งบตกชอบระดู เพื่อดังนั้นแลคนทั้งหลายจักกระทําบุญแทนนอยหนึ่งก็หาบ ไดนั้นแลลาง
เทื่ อเกิด