ne192 - page 83

๗๗
๑/๓ รักษาศีลฟงธรรมเมตตาภาวนาทุกค่ําเชาวันคืนคอยอุตสาหะกระทําเพียรอยาครานที่จักไดเกิ ดมาเปน
คนนี้ แสนถนัดยากยิ่งนัก จิ่งไดมาเกิ ดใหค อยชักชวนกันกระทําบุญใหค้ําชูตัวไปเบื้อง
๑/๔ หนาอยาขาดอยาไดประมาทกองบุญทุกคน ทุกคน เทอญ ก็ เที่ ยงวาจั กไดพนจากโภยภัยเคราะห
ใหญ ๑๐ ประการอันยังกํ าหนดกดหมายมาภายหนานี้บอย าชะแล กริยาอันกลาวแก ไขยังธรรม
เทศนาจาห องตํา
๒/๑ แลยังมีมหาเถรเจาตน๑ ชื่อวา ภุมมนิพาน ไดเห็นตํานานธรรมอั นนี้ทานก็จักกระทํ าบุญอุทิ ศาบุญ
อั นนั้นใหไปแถมสมภารเทวาองคใด ตํานานธรรมอันนี้ มาไวกับศาสนาใหคนทั้งหลายมีชื่อปรากฏ
๒/๒ แลเทวดาตนนั้ นก็ ลงมาเมืองคนนี้ บอกใหคนทั้ งหลายกระทําบุ ญใหทานรักษาศี ลฟงธรรมนั้นแล
เทวดาตนนั้นก็นุงขาบคําทั้งมวลก็ลงอยูเหนืออากาศกลางหาวเมื่ อคนทั้งหลายก็เห็นมา
๒/๓ สาธุการมากนักยังมี ขุนเถาหอผู ๑ ชื่ อวาแควนแถมสุวาดังนั้นมั นผูนั้นก็ มากลาวว าคนทั้งหลายใน
โลกนี้ การอันฮายก็จักเกิดมีมากหาประมาณบได เหตุ วาคนทั้งหลายบกระทํา
๒/๔ รั กษาศี ลฟงธรรมแลบฮูจั กใหทาน ปจจัยถาดทั้ ง ๔ อั นมีข าวน้ําโภชนะอาหารเปนต นชะแล คน
ทั้งหลายอั นประกอบไปดวยมัจฉริยธรรมคําถิ่นถี่ขาวของบ ฮูใหทาน อั น๑บฮูคมรพยํ าแยงผู
ลานที่ ๒๐
๑/๑ (ใบลานเปลา)
๑/๒ (ใบลานเปล า)
๑/๓ (ใบลานเปลา)
๑/๔ (ใบลานเปล า)
๒/๑ ใผก็ รักษาตั วใผตัวมั นใหดี เทอญ เหตุ ดังนั้นคนทั้ งหลายในโลกนี้เทียนย อมประกอบไปดวยโลภ
ตั ณหาเปนอันมากหากมาคอมงําหัวใจอันเปนถอยมักใส หนี้ที่โทษแกทานผูอื่ นแลฝูงมักโลภเอาขาว
ของทานผูอื่ น
๒/๒ อั นทานกระทําคุณใหแก ตนพลอยเล ามาบฮูคุ ณทานนั้นเขาทั้ งหลายฝูงนั้นคั นตายก็ไดไปไหมใน
อบายนรกพุนแล คันวาพนจากนรกออกมาแลวก็ไดมาเกิดเป นคนอายุก็สั้น
๒/๓ พลันตายงายเกิดได ๙ปตายก็มี ฝูงใจบาปนั้นเกิ ดมามีอายุพอ ๑๐ ป ใหญมาก็ฮูกิ นทานก็พนจาก
เวทนากรรมวิบากก็ เปนอันยากนักหนาแล เหตุดังนั้นคนทั้งหลายฝู งใจ
๒/๔ บาปนั้น มีหลายไดเสวยกรรมวิบากนั้นก็พ นกลัวเสวยบุญนั้นแลคนทั้งหลายฝูงใจบุญนั้นคันเขาตาย
แล วก็ไดเมือเกิด