ne192 - page 65

๕๙
๑/๒ ลู กนั้นเปนจารึกอยูไฮหั้นแล มันก็เอาออกมาดูพลอยเลาแตกถองเปน๒ แผน มันก็เห็ นหนังสือเลข
หากอยู ในหินลูกนั้นเปนอันงามนัก มันอานดูพลอยบตก บอาจจักฮูไดยัง
๑/๓ อรรถอั นนั้นหั้นแล ยามนั้นจิ่ งลือชาผากฎไปซูแหงแล ยามนั้นคําอั นนั้นก็ จิ่งซาไปฮอดสินชางนา ผู
หนึ่ ง มันอยู ในเมืองชางนาหั้นแลสวนดังสินชางนาผู นั้นมันเปนหมอ
๑/๔ แต กอน มันเปนขุนพิจารณาเจาฟาตองใตได ยินมั นจิ่งพิจารณาดู ตัวเลขอั นนั้น มั นก็รู อรรถอันนั้น
เป นอันเลิกแลบนักมันฮูแลวก็ไหวเจ าฟาวาอรรถธรรมทั้งมวลอั นมี
๒/๑ ในหินลูกนั้ นบใชปุถุชนะแลหากเป นคําสอนพระเจา ๒ พระองค คื อวาอริยเมตไตยแลพระโคตม
แหงเฮานี้แล เจาทั้ง ๒พร อมกันกระทํานวายทวายไว กับโลกนี้ดายอยาประมาท
๒/๒ เสียเปนบาปแลฮอยวาเทวดาทั้งหลายแต มเขียนไวจิ่งเอาลงมาไว บุญเฮามี จิ่งไดชะแล เฮาทั้งหลาย
ควรที่เอาออกไว ใหคนทั้งหลายฮูเห็ นเทอญ แลวจื่อจํ าไวในทองซูคน
๒/๓ เทอญ คันวาผูใดฮูเห็ นแลวแตมเขียนไวไหวนบอุปฏฐากบูชาทุกค่ํ าเชาวั นคืนเทอญ เหตุวาหลงสื อนี้
มี ในหนาหินลูกนั้นพระเจา ๒พระองค หลิงเห็นเจารั สสีตนอยู
๒/๔ ดอยชื่ อวาชวายทวายนั้นไหฮ่ําไฮไปมาพอเลื อดตาออกนั้นแล เมื่อนั้นพระรัสสีอริยเมตไตยโพธิสัตว
เจ าหลิงเห็นอันนั้ นแลว ก็สั งเวชในใจ จิ่งไปสูพระเจาแล วก็ไหวพระเจาวาดังนี้
ลานที่ ๖
๑/๑ ภนฺเต ขาไหวสัพพั ญูเจา ขาก็หลิงเห็นสั ตวโลกฝูงอยูในสงสารนี้ จักไดตองทุ กอันไดนั้นจา ว าอั้น
เมื่อนั้นพระพุทธเจาตนหาทุกขบได อันแกกวาสั ตวโลกทั้งหลายกลาววา ทานจงเอาคําเฮาจั กกลาว
๑/๒ นี้ไปหน าเทอญ คันวาพระตถาคตนีรพานไปแลวดังนั้นบุคคลหญิงชายทั้งหลายจิ่ งตั้งใจฟ งธรรมคํ า
สอนแห งพระตถาคตนี้จิ่งพรอมกันจื่อจําไว ไจว ๆ ไปตาม
๑/๓ ธรรมนองคลองฮี ตอยาผิดแผกคลองธรรมดังนั้นบุคคลหญิงชายทั้งหลายฝูงนั้นก็จักพนจากโภยภัยอน
ตายทั้งหลายทั้งมวลในชาติแลชาติหน าก็จักไดเอาตนเมือเกิดในชั้นฟาบ
๑/๔ อย าดีหลีแล เหตุวาในปยี่เดือน๑๐นั้นจักเปนอุบาทว โรคามากนักแล หากจักฮู เมื่อหนาเทอญ ยาม
นั้นเทวดาทั้งหลายจักลงมาผอโลกหลิงดูบุคคลผูใดได เอาบู ราณเปนแกนเปนสาร
๒/๑ แกตนดังนั้น คื อวารั กษาศีลฟ งธรรมคําสอนพระเจาเทศนาไวนั้นแล กระทําบุญคื อวาใหขาวน้ําเปน
ทานนั้ นแลวแลกายขัวเป นทาน ขุ ดน้ําบ อกอศาลาใหเป นทานแกคนทั้งหลายใหมี ใจชมชื่นยินดี
ดั งนั้น
๒/๒ ภายลุ นซ้ําฟ งคําสอนพระเจาหากทํ านวายทวายไวนั้น บุคคละผู ใดไดมาแตมเขี ยนไว ในยาวเฮื อน
แล วแลไหวนบอุปฏฐากนั้นจักพ นจากโภยภัย ๑๐ประการทั้งมวล
๒/๓ แลบุ คคลผูใดบเชื่อตํานานอั นนี้เขาทั้ งหลายฝู งนั้นก็จั กตองทุกข ๑๐ ประการดั งกลาวแลว แต
ภายหลังนั้น คันวาเขาตายก็ไดไปนรกบอย าชะแลผูใดเห็นแลว