ne192 - page 64

๕๘
๒/๒ ทุ กขอั นถวน ๙ นั้ นคนฝูงบ ชอบธรรมคําสอนสัพพัญูเจา ๒ องคเทศนาไวนั้นก็ จักตายดวยฮาก
เลือดคอออกแล ทุกข อันถวน๑๐นั้นคนฝูงใจบาปเปนตนวาลักเอาขาวของท านมาเปนของ
๒/๓ ตัว เครื่องปลู กของฝงเปนตน เขาจั กตายไปหมด เหตุว าไฟนรกจักไหมหัวใจเขาเทายังหลออยูแต คน
บุญรักษาศี ล ๕ ศีล ๘นั้นแล เหตุวันนั้นพระรั สสีตนอยูดอยลูกนั้นชื่อวา
๒/๔ ชวายทวาย ท านหลิงเห็นกลียุคจักเกิดมีแกคนทั้งหลายภายหนาดั งนั้นท านจักฮ องไหเพื่ ออั้นแลอัน
ว าชวายทวายนั้นมียอดจิ่ งไดชื่อวาดอยชวายทวาย เพื่ออั้ นแล ทานรัสสี ไหปฐมหัวที นั้น ทานไดเห็ น
คนทั้งหลายบฟ งธรรม
ลานที่ ๔
๑/๑ คําสอนพระเจาเทศนาตั้งไวนั้นเขาบฮูจักบุญคุณหั้นแล ไหถวน๒ นั้ นทานเห็นคนทั้งหลายบ คมรพ
ยํ าแยงแกว ๓ ประการ คือวานักบวช บยําแยงครู บาอาจารยแลลู กหลานบยําแยงผูเฒาผูแก
๑/๒ พ อแมปูยาตายนายแหงตนนั้ นแล ไหถวน๓นั้นทานหลิงเห็นคนทั้งหลายบกระทํ าบุญฮูทอกระทํ า
แต บาปฆาสัตว ลักเอาขาวของท านมาเปนของตัวนั้นแล ไห ถวน๔นั้นทานหลิงเห็น
๑/๓ บานเมืองในชุมพูทีปนี้ จักเปนโกลาหลจักฆ าฟนกันมากนักแล ไหถวน๕นั้ นทานหลิงเห็นคนทั้งหลาย
จักต องทุกพลัดพรากจากกันดวยโภยภัยหลายประการต าง ๆก็มีแล ไห ถวน
๑/๔ ๖ นั้ นท านหลิ งเห็นคนทั้ งหลายจั กตายอยากขาวมานั กก็ มี แล ไหถ วน ๗ นั้นท านหลิ งเห็นคน
ทั้งหลายจักตายไปตกนรกนั้นแล ไหถวน ๘ท านหลิงเห็ นคนทั้งหลายจักกระทําเวรแกกั นมากนักก็มี
แล ไห ถวน
๒/๑ ๙นั้นทานหลิงเห็นคนทั้งหลายในโลกนี้ขําเขือกฆาฟ นกันด วยโลภตัณหาหลายประการตาง ๆ ก็ มี
แล ไห ถวน๑๐นั้นทานหลิงเห็นคนทั้งหลายในโลกนี้จักฆาฟ นกันไปมามากนั ก จั กพลัดพรากจาก
กั นแล จักตายไปในน้ําในบก
๒/๒ มากนั กแล ทอไดกระทําบุญรักษาศีลภาวนาฟ งธรรมเทศนาแหงสัพพั ญูเจาไปไจว ๆ ก็จิ่งพนจาก
โภยภั ยทั้งปวงในชาตินี้ชาติหนาบอยาชะแล
๒/๓ ใหฮีบกระทําบุญเทอญ ในป เปกยี่แลปกาเฮานั้น ทอจั กลวงพยาธิมากนักแล ในเดือน ๓ เพ็ง ยาม
เที่ ยงวัน สังกาศได พันปลาย ๖ รอยตัว ศาสนาพระเจาอันลวงไปได ๒พัน
๒/๔ ปลาย๖ ร อย๗๐ วัสสานั้น ยังมีชาวเจาตน๑ ชื่อวา มะชบาตุ ตนนี้มี ในเมืองวิเทหราชมาเถิ งปนั้น
สั งกาศได ๒พันปลาย ๓ รอยป แล ปกกาบยี่ นั้นยังมีชายผู ๑ เปนกวานจิ่งใสชื่อ
ลานที่ ๕
๑/๑ มันวากวานหวานวาอั้นแล มันอยู บานอั น ๑ ชื่อวาบ านสึ งชึงหวาน วาอั้น บานอันนั้นชื่อวา ชวาย
ทวาย ไทยเขียนวาอั้น มันลุกมาสรางนากิน มันผูนั้นชื่อวากวานหวานวาอั้น มันหนีไปไฮ จิ่งเห็นหิน
ลู ก ๑หิน