ne192 - page 75

๖๙
๒/๓ เดือน๓พาบเฮาพี้แล ตทา ในกาละเมื่อนั้น ตีณิ ปารํสํ อันวาเดือน ๓ ห อนั้ น ออกได ๑๐ ค่ํายาม
ตาวันเที่ยงยังมีฮอผู หนึ่งชื่อวาชก วาดังนั้นบานเมืองอันนั้ นชื่อวาฟาวันดง เมืองอันนั้ นเปนลูกเมือง
เขิ นชะแล
๒/๔ .....อั้ นแล ยังมี พรานปาผู ๑ มันก็ไปเฮ็ดไฮ ที่ ๑ ในปาไมใหญดงหนาพนชะแล ลายั งมีหินกอนหนึ่ ง
ใหญ พนงามนั้นก็ตองอยูทามกลางไฮแหงมันหั้นแล มันก็จิ่งไปหลิงดูหินจารึกลู กนั้นทวงว ากลมงาม
ลานที่ ๗
๑/๑ พญาอินทรก็ จิ่งลงมาไขออกไวใหปรากฏในที่นี้แล เจาทั้งหลายเอย บุญเฮามีก็จิ่งไดพบพระแล ดูรา
เจ าควรเอาออกไวใหคนทั้งหลายไดฮูไดเห็น ใหทานทั้งหลายพรอมกันชมชื่ นยินดีจื่อจํ าทรงไว
๑/๒ ซู คนเทอญบุคคลหญิงชายทั้งหลายฝูงใดไดสดั บฮับฟงเอา จื่อจํ าใหแลวจิ่งใหสรางใหเขียนใหเปนที่
ไหว นบคมรพยําแยงเทอญ คํ าสอนอันนี้ หากมีในหินจารึกลู กนั้นแล เหตุว าพระอริย
๑/๓ เมตไตยเจาหากหลิ งเห็นพระตน๑ อยูดอยชายทวายนั้นเจาตนนั้นก็อิ ดูคนทั้งหลายแลสัตวทั้งหลาย
ทานก็จิ่งใหพอน้ําตาไหลเปนตอมเลือดตกลงก็มี แลอันวาพระอริยเมตไตยเจา
๑/๔ ตนนั้ นก็ มาหลิงเห็น ก็มาสั งเวชใจมากนั ก และทานก็เขาไปไหวเซิ่ งพระพุทธเจาแหงเฮานี้ เมื่ อ
ยั งทัวรมานไปไดเขาสู นีรพาน วันนั้ นแล ภนฺเต ขาแด สัพพัญูเจา ผูขาก็มาหลิงเห็นยังสัตว
๒/๑ โลกทั้งหลายอันจมอยูในวัฏฏสงสารนี้ เขาก็จักต องไดตองทุกข ๑๐ประการมากนักดวยเหตุการณ
อั นใดก็ขาจา เมื่อนั้นพระพุทธเจาแหงเฮาจิ่งกลาววา ดูราเจาตนหาทุกขบได เจาจงตั้งโสตประสาท
ฟ ง
๒/๒ ยั งคําสอนอันเฮาจั กกลาวไปภายหน านี้เทอญ คันวาพระตถาคตเจาแลนีรพานไปแลว ดั งนั้นก็ตั้ ง
ศาสนาไว เทา ๕พันวัสสา เพื่ อไวโผดสัตวแลคนทั้งหลายฝู งมีสมภารแล
๒/๓ เลื่อมใสในคุณแกว ๓ประการนั้นแทดีหลีแล บุคคลหญิงชายทั้งหลายฝู งใดบ เชื่อใสในศาสนาพระ
ตถาคตแลติ เตียนนินทาคําสอนพระตถาคตแลสับสอใหสังฆ
๒/๔ เจ าแตกมางเสียกั นดังนั้นแลอาริติ เตียนสมณพราหมณเจาตนปฏิบัติแลสั บสอใหทานผิ ดเถียงกัน
โทษบมี พลอยเลาใสโทษให ทานจิบหายตายไปดั งนั้น คนทั้งหลายฝูงนั้นก็เที่ยงวาจักได พบ
ลานที่ ๘
๑/๑ ไดพอเคราะหใหญแลอุบาทว ทั้งหลาย ๑๐ประการฝูงนั้นบคลาดบคลาแทก็ มีแล ก็ จักจิ บหายตาย
ไปในชั่ วนี้ชั่วหนาบอยาชะแล เทาเวนไวยังคนทั้งหลายฝูงมี ศรัทาสิ่ งเดียวแลคนทั้งหลายฝู งมีศรัทธา
เลื่อมใสใน
๑/๒ ศาสนาแลตั้งโสตวิ ญญาณประสาทฟงธรรมคําสอนแห งพระตถาคตแลจื่อจําทรงไว ในแลปฏิบัติ ไป
ตามธรรมคํ าสอนสัมมาสั มพุทธเจาอันดีบใหผิดแผกใหสะดุงตกใจกลัวในกรรมอั น