ct154 - page 136

128
เป็ นชองที่ตั วตนขึ้นมา แต่การศึกษาครั้งนี้ ให้มุ มมองที่แตกต่างจากงานเขี ยนอื่นๆ ที่ ต้ องการเสนอว่า
สานึกความเป็นชองนั้ น ต้องเกิ ดขึ้นจากความร่วมมื อกันของคนท้ องถิ่น เพื่อการดารงอยู่ร่ วมกันในการที่
จะรักษา อนุรั กษ์ คุ้มครอง และจัดการทรัพยากรท้องถิ่นให้ดารงอยู่สืบไป โดยมีความเชื่อรวมกันว่ า พวก
เขามาจากบรรพบุรุ ษเดียวกัน และแม้ว่าบริ บทการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมจะ
เกิดขึ้นในท้องถิ่นก็ตามที ก็มิ ได้ทาให้ความเชื่ อเรื่องการมีบรรพบุรุษร่วมกั นเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิ ง
เพราะความเชื่ อนี้ คื อ รากเหง้าของวั ฒนธรรมชอง ที่ เป็นเครื่ องมื อรับใช้ ความสัมพันธ์ ของคนใน
ครอบครัวและเครือญาติชองที่สาคั ญที่สุด
สาหรั บการวิจั ยครั้งต่อไปเกี่ยวกั บประเด็นกลุ่ มชาติพั นธุ์ชอง ผู้ วิ จัยเห็ นว่า ควรจะต้ องมี
การศึกษาในเรื่ องเกี่ยวกั บทรัพยากรท้องถิ่นเพิ่มมากขึ้ น โดยเฉพาะประเด็ นความสัมพันธ์ ทางสังคม
เศรษฐกิจและประวัติศาสตร์ ระหว่ างคนรุ่นเก่ า คนรุ่นใหม่ และคนภายนอก เนื่องจากการวิจัยที่ผ่ านมา
พบว่า คนชองใช้ประโยชน์จากทรัพยากรท้องถิ่น หรืออาจเรี ยกรวมๆว่า ทุนท้องถิ่น เป็นอานาจต่อรอง
ระหว่างคนรุ่นเก่า คนรุ่นใหม่ และคนภายนอก ขณะเดี ยวกัน ทุนท้องถิ่น กาลั งจะแปรเปลี่ ยนไปตาม
บริ บทการเปลี่ยนแปลงทางสั งคม เศรษฐกิจที่เกิดขึ้ น ส่งผลทาให้ การให้ความหมายทุนท้องถิ่นระหว่าง
คนรุ่นเก่ า คนรุ่นใหม่ และคนภายนอกมีความแตกต่ างกันอย่างสิ้ นเชิง ดังนั้นจึ งควรมีการวิจั ยเรื่อง
ดั งกล่าวอย่างจริงจัง โดยควรเป็นการวิ จัยเชิงปฏิบัติ การ เน้นการมีส่วนร่วมของเยาวชนและคนรุ่นใหม่ใน
ท้องถิ่ นเป็นสาคัญ เพราะที่ผ่ านมางานวิจัยเกี่ยวกับกลุ่มชาติ พันธุ์ ชองให้ความสาคัญกั บกลุ่มคนเหล่ านี้
น้อยมาก