st125 - page 82

78
ร้ านให้ จาก “บอมอ” ในหมู่ บ้ านหลังจากได้ “วันดี” มาเขาและภรรยาก็จั ดเตรี ยมทาข้ าวเหนียวมูลหน้ าต่างๆ
สาหรั บใช้ ในพิธี โดยเขาได้ เชิญ “บอมอ” คนหนึ่งมาทาพิธี ให้ ทว่าหลังจากได้ เวลา “บอมอ” คนดังกล่าวยั ง
เดินทางมาไม่ถึ ง เขาจึงให้ แขกที่ เชิญมาร่ วมพิธี อี กคนเริ่ มพิธี ด้ วยการกล่ าวดูอาพร้ อมกั บเขาไปก่อน จากนั ้ น
“บอมอ” ก็เดินทางมาถึงแล้ วก็สวมบทผู้ นาในการกล่าวดู อา โดยในช่วงท้ ายของพิธี “จามุ” ได้ แจกเงินให้ กับ
“บอมอ” และผู้ เข้ าร่ วมพิธี คนอื่นคนละ 20 บาท และเมื่ อเสร็จพิธี พวกเขาก็ร่ วมรั บประทานอาหารในถาดราโซ
ซึ่งประกอบด้ วยข้ าวเหนียวหน้าปลาและหน้ ามะพร้ าวและกล้ วยหอมพร้ อมกับชาดาร้ อน จากนั ้ น “บอมอ” และ
ผู้ เข้าร่ วมพิธี ก็ แยกย้ ายกันกลับ โดยไม่มีการเจิมหรื อพรมน ้ ามนต์ป้ ายชื่อร้ านเหมือนดังกรณี ชาวไทยพุทธและ
ชาวจีน
นอกจากในเชิงธุรกิจการทาคุณไสยยังเกิดขึ ้ นในการแข่งขันเชิงอื่นแม้ กระทั่งในกิจกรรมสันทนาการ ดัง
กรณีการแข่ งขันชักเย่อหญิงระหว่างบ้ านกื อเม็งกับบ้ านสะโตในงาน “อบต. คัพ” โดยหลังการแข่งขันที่ดุเดือด
และการมีชัยของทีมชั กเย่อหญิงบ้ านกื อเม็งมีการกล่าวกันอย่างหนาหูว่าการแข่งขันครั ้ งนี ้ มีเรื่องเวทย์มนต์ คาถา
เข้ ามาเกี่ ยวข้องด้ วย เริ่ มจากการที่ผู้ หญิงสะโตคนหนึ่งซึ่งอยู ่ในที มชักเย่อได้ ว่าจ้ าง “บอมอ” ที่มีชื่อเสี ยงของ
บ้ านสะโตให้ทาพิธี ช่วยให้ ทีมของพวกเธอเป็ นฝ่ ายชนะ “บอมอ” จึงทาพิ ธี โดยการสั่งให้ “ผีดิน” ไปช่วยเหลือทีม
ชักเย่ อหญิงสะโตในการแข่งขันโดยให้ไปยึดขาที มคู่แข่งขันทว่าแผนการนี ้ รั่วไปถึงหูของผู้ ชายสะโตคนหนึ่ งซึ่ง
แต่งงานกับผู้ หญิงกื อเม็งและปั จจุบันอาศัยอยู่ในกื อเม็ง เขาจึงบอกเรื่ องนี ้ ให้ ภรรยาเขาซึ่งอยู่ในทีมชักเย่อทราบ
และภรรยาเขาก็นาไปบอกคนอื่นๆ ในทีมต่ อ โดยหลังจากหารื อกันนักชักเย่ อหญิงกื อเม็งลงความเห็นว่าพวก
เธอควรไปขอความช่วยเหลื อจาก “แชเอ” ซึ่งเป็ น “บอมอ” ที่ มีชื่อเสี ยงบ้ านกือเม็ ง จากนั ้ น “แชเอ” ก็ทาพิ ธี
แก้ เคล็ดโดยการให้ นักชักเย่อใส่ไส้ เดือนไว้ ในกระเป๋ าเสื ้ อเพราะว่าไส้เดื อนจะช่วยยึดขาของพวกเธอไว้ ให้ แน่น
กับพื ้ นขณะแข่งขันผลปรากฏว่าที มชักเย่ อหญิงกื อเม็งเป็ นฝ่ ายชนะ ซึ่งอี กนัยหนึ่ งสาหรับผู้ แข่งขันและชาวกือ
เม็งคนอื่นๆอีกจานวนมากก็คือว่าไส้ เดือนสามารถเอาชนะผีดิน
ประการสาคัญ ในการจัดพิ ธี สาคัญ เช่นพิธี มงคลสมรส มั กต้องมีการประกอบพิธี กรรม “รอบนอก”
หรื อ “หลังฉาก” จานวนมากนับตั ้ งแต่ในส่วนของการดูฤกษ์ ยามการห้ ามฝน ไปจนกระทั่งการทาให้ แขกเหรื่ อ
รับประทานอาหารอย่างสารวมดังกรณี พิธี มงคลสมรสของหลานสาว “ยีแย” ซึ่ง “ยีแย” กล่าวอย่างภาคภูมิใจ
หลังจากเสร็ จพิธี ว่าแขกที่มางานรับประทานอาหารอย่างสารวม ไม่ มีแขกคนใดรับประทานอาหารอย่างตะกละ
ตะกรามหรื อในลักษณะ “กินทิ ้ งกินขว้ าง” ข้ าวสารหมดไปเพี ยง 5 และเชือดวัวไปเพี ยง 3 ตัวทั ้ งที่
แ มากถึง 2,500 “ยีแย” กล่าวว่าสาเหตุที่แขกรั บประทานอาหารอย่าง “มีมารยาท”
เช่นนี ้ เป็ นผลมาจากพิ ธีกรรมที่ ป้ าเขาจั ดขึ ้ น เขากล่ าวว่า “แขกไม่กิ นตะกละเพราะว่าเราให้ ป้ าเราทาพิ ธี ให้ แก