st125 - page 76

72
“มง” ถาม “ก๊ ะเด๊ ะ” ว่าเหตุใดจึงได้ อาละวาด “ก๊ะเด๊ ะ” ตอบเสี ยงเข้ มคล้ ายผู้ ชายว่ า“เขา” ไม่พอใจที่ผู้
ประกอบพิธี ไม่ใส่น ้ าในโถดินเผาเพราะว่าเธอจาเป็ นต้องใช้ น ้ านั ้ นในการรักษาโรค “มง” กล่าวว่าที่ นี่ไม่มี ใครป่ วย
และไม่ มีโรคอะไรให้ ต้องรั กษา อีกทั ้ งการแสดงสี ลัตไม่ ได้ เป็ นการแสดงจริ ง เป็ นเพียงการแสดงให้ ครู สีลัตชม
เท่ านั ้ น ฉะนั ้ น ขอให้ วิญญาณดังกล่าวออกไปจากร่ าง “ก๊ ะเด๊ ะ” เสี ย แต่การเจรจาไม่ ประสบความสาเร็ จ
“ก๊ะเด๊ ะ” ยังคงแสดงอาการเกรี ้ ยวกราด “มง” จึงตัดสินใจทาพิธี ไล่ผีด้ วยการ “ฮิลลา” หรื อใช้ ผ้ ากวาดไปตามตัว
ของ “ก๊ ะเด๊ ะ” พร้ อมท่องคัมภี ร์ อัลกุรอานภาษาอาหรับ จากนั ้ นก็ กล่ าวเป็ นภาษามลายูสรุ ปความว่ าขอให้
“ก๊ ะเด๊ ะ” มีการสงบเสงี่ ยมเหมือนกั บนางบุษบาที่ อยู่ในถ ้ า “ก๊ ะเด๊ะ” จึ งค่อยสงบลง คงเหลือแต่เพียงอาการ
สะอึกสะอื ้ นและหายจากอาการดังกล่าวในที่สุด
“ก๊ ะเด๊ ะ” กล่าวว่ าเธอจาอะไรไม่ได้ และไม่ ทราบว่าเกิดอะไรขึ ้ นในช่วงเวลาดังกล่าว เธอกล่ าวว่าใน
ฐานะที่เป็ นลูกสาวคนสุดท้ องของครอบครัว เธอได้ รับ “มรดก” การถูก “ผีเข้ า” มาจากมารดาซึ่ งได้ รับมาจาก
มารดา (หรือยายของเธอ) อี กทอดหนึ่ง เธอกล่าวว่านอกเหนื อจากศิลปะการแสดงพื ้ นบ้ านเช่นสี ลัตและมะโย่ง
ยังมีสถานการณ์อื่ นๆ อีกที่เธอถูกเข้ าสิ งโดยวิญญาณประเภทต่ างๆ เช่น เธอจาได้ว่าครั ้ งหนึ่งเมื่ อตอนที่เธอเข้ า
ไปใช้ ห้ องน ้ าในวัดแห่งหนึ่งและมองเห็นข้ อความบางอย่างเขียนที่ ฝาผนัง เธอก็ออกอาการคลุ้ มคลั่งจนคนอื่ นๆ
ต้ องช่วยกันทาให้ เธอสงบลง เธอกล่าวว่าเธอจาไม่ได้ ว่าเกิดอะไรขึ ้ นกับเธอในช่วงนั ้ นและคนที่อยู่กับเธอก็ ไม่รู้ ว่า
วิญญาณอะไรที่เข้ าสิงเธอ เธอกล่ าวว่าทุกครั ้ งที่เธอถูกเข้ าสิงเธอจะอาละวาดและบางครั ้ งก็ ทาร้ ายคนที่ อยู่ใกล้
ด้ วย ปกติแล้ ววิญญาณจะเข้ าสิ งเธออยู่ สักพั กก่ อนจะออกไปโดยไม่จาเป็ นต้ องอาศัยพิ ธี ไล่ผี เข้ าช่ วย หลัง
วิญญาณออกจากร่ างเธอจะมี การอาการเหนื่อยล้ าหมดแรง แต่ก็ จะฟื ้นตัวขึ ้ นมาหลังผ่ านไปสักพักโดยไม่
จาเป็ นต้องมี การประกอบพิธี ใดๆช่วยทว่าไม่มีวิธี การแก้ ไขให้เธอหายขาดจากการถูกผีเข้ าขณะที่ ในบางกรณีที่
เธออาละวาดอย่างรุนแรงและเป็ นเวลานานก็จาเป็ นจะต้ องประกอบพิธี ไล่ ผี ซึ่ งผู้ ที่รับหน้ าที่นี ้ ส่วนใหญ่คือ
“จิงนู” หรื อบางครั ้ งก็เป็ น “มง” ดังกรณีข้ างต้ น “ก๊ ะเด๊ ะ” กล่าวเพิ่มเติมว่านอกจากเธอแล้วยังมี ชาวกือเม็งคนอื่น
อีก (ซึ่งทั ้ งหมดเป็ นผู้ หญิ ง) ที่มักถูก “ผี เข้ า” และนอกจาก “จิงนู” และ “มง” แล้ วยั งมีชาวกือเม็งคนอื่ นอีก (ซึ่ง
ทั ้ งหมดเป็ นผู้ ชาย) ที่สามารถประกอบพิ ธี ไล่ผีได้ โดยคนที่มีชื่ อเสียงที่สุดคือ “แชโอ๊ ะ” แห่ งกื อเม็งใต้ (ก๊ ะเด๊ ะ,
สัมภาษณ์ 12มี นาคม 2555)