st121 - page 143

134
พระพุทธไสยาสน
พระพุทธไสยาสนมี ลักษณะพุทธลักษณ แบบพมา สลั กด วยหินออนสี ขาว พระหัตถ ขวาหนุ นศรีษะ
ตั้งขึ้นรับพระเศียรมีพระเขนย (หมอน) วางอยูใตพระกัจฉะ (รักแร ) พระหัตถ ซายวางทาบขนานกับลําตัว เท า
วางเหลื่อมดูเปนธรรมชาติและผอนคลายนอนตะแคงขวา อย างปางอสุรินทราหู จีวรมีริ้วผา ที่คิ้วและปาก
ทาสีคมชัดลั กษณะพระองคดู อรชนหมจีวรพลิ้วไหวบางเบาคลายผาจริงๆ ดวงพระเนตรดํ าขลิบ พระบาท
วางซอนกั นสมจริงตามทาคนหลับทั่วไปช างพมาบรรจงสร างใหงดงามตามอุดมคติ พระพุทธไสยาสนนี้ ไดรับ
การถวายจากผูศรัทธาอันเนื่องจากอัคคี ภัยในโรงเก็บพุทธประติมาในสิงคโปร
ภาพถายประกอบ 65 พระพุทธไสยาสนแบบพมา
2 ปจจัยที่สงผลตอพหุลักษณทางศิลปกรรมในวัดไทย
การผสมผสานศิลปกรรมหลายลักษณะตามวัฒนธรรมตางๆ ของวัดกาญจนาราม อาจกลาวไดว ามี
สาเหตุหลักดังตอไปนี้
สภาพที่ตั้งของวัดดั้งเดิม
ตําแหนงของวัดตั้งอยูพื้นที่เปนศาลเจาของชาวจีนมากอนดั งนั้นเมื่อสร างวัดไทยขึ้นจึ งคงมีเจาที่ อยู
ภายใน เมื่อสรางอาคารหลั งใหมเอนกประสงค ตองรื้อถอนแต ทางวัดก็นํามาประดิ ษฐที่ใหมภายในปะรํา โดย
ตั้งอยูกึ่งกลางของอาคารราวกับวาเปนประธานของวั ดแทนพระพุทธรูปแบบไทย ในปะรําจัดวางรูปเคารพหลาย
องค องคสําคัญคือ เทียนกง ซึ่งมีอยูกอนรูปเคารพใดๆ จึ งทําใหมีรูปเคารพจีนปะปนกับไทย