nt142 - page 76

62
สํ าหรับประเทศไทย แนวคิดการพัฒนาเมื องสวยงาม ได้ รับการเริ่ มต้นโดยกรมอนามัย
กระทรวงสาธารณะสุ ข ในปี พ.ศ. 2537 จากการรั บแนวคิดHealthyCities ขององค์การอนามัยโลก
และแนวคิ ดการพั ฒนาที่ ยั่งยื นมาปรั บใช้ กับพื้ นที่ นําร่ องของหน่ วยงานที่ เกี่ ยวข้อง จนเกิ ด
กระบวนการเรี ยนรู้และขยายการดําเนิ นงานเมืองสวยงามในหลายพื้นที่ และก่อให้เกิดกระแสความ
ต้องการแนวทางการพัฒนาเมืองและชุมชนให้น่ าอยู่อย่างยั่งยืนในสังคมกระทั่งได้รั บการผลักดันให้
เป็ นนโยบายสําคัญที่บรรจุไว้ในแผนพัฒนาเศรษฐกิ จและสังคมแห่ งชาติ ฉบับที่ 9 (พ.ศ. 2545-
2549) โดยมี เป้ าหมายที่ มุ่งส่งเสริ มความเข้มแข่งของชุมชน และพัฒนาเมื องสวยงามชุมชนน่ าอยู่
ตามศักยภาพความพร้อมด้วยกระบวนการมี ส่ วนร่วมของทุ กภาคส่ วนในสังคม
สําหรั บแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่ งชาติ ฉบับที่ 10 (พ.ศ. 2550-2554) มีวิสัยทัศน์
การพัฒนาประเทศไปสู่ “สังคมอยู่เย็นเป็ นสุขร่ วมกัน (Green and Happiness Society) คนไทยมี
คุ ณธรรมนําความรู ้ รู้ เท่าทันโลก ครอบครัวอบอุ่ น ชุมชนเข้มแข่ ง สังคมสันติสุ ข เศรษฐกิ จมีคุณภาพ
เสถียรภาพ และคุณธรรม สิ่ งแวดล้อมมีคุณภาพ และทรัพยากรธรรมชาติ ยั่งยืน อยู่ภายใต้ระบบ
บริ หารจัดการประเทศที่ มีธรรมาภิบาล ดํารงไว้ซึ่ งระบอบประชาธิปไตยที่มีพระมหากษัตริ ย์เป็ น
ประมุข และอยู่ในประชาคมโลกได้อย่างมีศักดิ์ ศรี”
1. เมืองสวยงาม เมืองน่ าอยู่ การพัฒนาที่ยั่งยืนและเมื องยั่งยืน
องค์การอนามัยโลก (WHO) ได้ให้ความหมายของเมืองสวยงาม ว่าเป็ นกระบวนการไม่ใช่
ผลลัพธ์ เมืองสวยงามไม่ได้มุ่งความสํ าเร็ จไปที่สถานะทางสุขภาพเท่านั้ น แต่เป็ นเมื องที่มีสํานึก
และมี ความพยายามในการปรับปรุ งสุขภาพให้ดี ขึ้ น ดังนั้ นเมืองทุกเมื องสามารถเป็ นเมืองสวยงาม
ได้โดยไม่ต้องคํานึงถึงสถานะทางสุ ขภาพ เพียงแต่ ให้มีการกําหนดพันธะสัญญาในเรื่ องสุ ขภาพ มี
กระบวนการและมี โครงสร้ างการดําเนิ นการไปสู่ ความสําเร็ จ เมื องสวยงามเป็ นเมื องที่ มีการ
สร้ างสรรค์และปรับปรุ งสภาพแวดล้อมทางกายภาพและทางสังคมอย่ างต่อเนื่อง มี การขยายการใช้
ทรัพยากรในชุมชน โดยคนในชุ มชนสามารถให้การช่ วยเหลื่อซึ่ งกันและกันในการดําเนิ นกิจกรรม
ต่ างๆของชีวิต และมีการพัฒนาศักยภาพของคนอย่างสูดสุ ด
สํานั กงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิ จและสังคมแห่งชาติ (สศช.) ตามกรอบแนวคิด
และนโยบายการพัฒนาเมืองสวยงาม ชุมชนน่ าอยู่ ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสั งคมแห่ งชาติ
ฉบับที่ 9 (พ.ศ. 2545-2549) “เมืองสวยงาม ชุ มชนน่ าอยู่ เป็ นกระบวนการพัฒนาที่เป็ นองค์รวม ยึด
คนเป็ นศูนย์กลางอาศัยความเข้มแข่งของชุ มชนเป็ นรากฐานการพัฒนามุ่งให้เกิ ดความสงบสะดวก
สะอาด ปลอดภั ย มีระเบี ยบวินั ย มีเศรษฐกิ จรากฐานที่ เข้มแข่ ง มี ระบบบริ หารจัดการที่ ดี
ประชาชนมี คุ ณภาพ ชีวิตดี วิถี ชี วิตดี มีความสุ ขและที่สํ าคัญการทําเมืองและชุมชนให้ น่าอยู่ต้อง