nt142 - page 73

59
หลากหลายทางชีวภาพอย่างสมดุลและยั่งยืนทั้ งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ และในเรื่องหน้าที่ของชน
ชาวไทย ในมาตรา 73บุ คคลมีหน้าที่รั บราชการทหาร เสี ยภาษีอากรช่วยเหลือราชการรับการศึกษา
อบรมพิทักษ์ ปกป้ องและสื บสานศิ ลปวัฒนธรรมของชาติและภูมิปัญญาท้องถิ่นและอนุรักษ์
ทรั พยากรธรรมชาติและสิ่ งแวดล้อมทั้ งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ กอรปกับมาตราที่ 80รั ฐต้อง
ดําเนินการตามแนวนโยบายสังคมการสาธารณสุ ขการศึกษาและวัฒนธรรม (6) ส่งเสริ มและ
สนับสนุนความรู ้รั กสามัคคี และการเยนรู้ ปลูกจิ ตสํานึกและเผยแร่ ศิลปวัฒนธรรมขนบธรรมเนี ยม
ประเพณี ของชาติ ตลอดจนค่านิยอันดีงามและภูมิปัญญาท้องถิ่น
จากรั ฐธรรมนู ญนี้ เองที่เป็ นคําตอบให้ เราทุ กคนที่ เป็ นคนไทย มีสิ ทธิ ในเรื่ องการอนุ รั กษ์
หรื อฟื้ นฟู จารี ตประเพณี ภูมิปัญญาท้องถิ่นศิลปะหรื อวัฒนธรรมอันดีของท้องถิ่นและของชาติและ
ในขณะเดี ยวกันคนไทยทุกคนยังมีหน้าที่ที่ จะต้องปฏิบัติ ในเรื่องของการสื บสานศิ ลปวัฒนธรรมของ
ชาติและภูมิปั ญญาท้องถิ่นการที่เราจะอนุ รักษ์หรื อฟื้ นฟูหรื อสื บสานนั้ น เราจะต้องมาทําความรู ้จัก
กับคําที่เกี่ ยวข้องกับเรื่ องวัฒนธรรมก่ อนเช่ นคําว่า จารี ตประเพณี คําว่ า “จารี ต”หมายถึง อย่างเคย
ตามเคยอย่างที่เคยถือมา เคยทํามา ธรรมเนียมประเพณี พจนานุ กรม ( 2541: 77 )ประเพณี หมายถึง
แบบความเชื่ อความคิด การกระทํา ค่ านิยมทัศนติ ศี ลธรรม จารี ต ระเบี ยบแบบแผน และวิธีการ
กระทําสิ่ งต่างๆตลอดถึงการประกอบพิธีกรรมในโอกาสต่างๆที่กระทํากันมาแต่อดี ตลักษณะสําคัญ
ของประเพณี คื อ เป็ นสิ่ งที่ ปฏิบัติ เชื่อถือมานานจนกลายเป็ นแบบอย่างความคิดหรื อการกระทําที่ได้
สื บต่อกันมาและยังมี อิทธิ พลอยู่ ในปัจจุ บันสุ พัตรา สุ ภาพ ( 2525 : 136 ) หรื อประเพณี คื อความ
ประพฤติของคนส่ วนรวมที่ นับถื อกันเป็ นธรรมเนี ยมหรื อเป็ นระเบียบแบบแผนและสื บต่อกันมาจน
เป็ นพิมพ์เดี ยวกัน เสฐียรโกเศศ ( 2500 ) ส่วนขนบธรรมเนียมประเพณี หมายถึงความเชื่อถื อในเรื่ อง
ธรรมเนี ยมประเพณี นิ ทานปรําปราสุภาษิ ตต่างๆที่ มีอิ ทธิพลให้บุ คคลปฏิบัติอยู่ในสั งคมปทานุกรม
ฉบับหลวง. (2524 : 365) เมื่อนําคําสองคํามารวมกันได้คําว่ า จารี ตประเพณี หมายถึ งสิ่ งที่ เป็ นองค์
ความรู ้ทั้ งหลายของมนุ ษย์ที่ ปฏิ บัติ สื บต่อกันมาจนเป็ นแนวทางในการปฎิ บัติของคนในสั งคม
ปั จจุบันสําหรั บจังหวัดพิษณุโลกมีแหล่งศิลปวัฒนธรรมโดยแบ่งออกเป็ นกลุ่มพื้นที่ ดังนี้
พื ้ นที่หลัก ที่มีระดับมาตรฐานของแหล่งศิลปวัฒนธรรมตั้งแต่ดีเยี่ยมและดี มาก คือวัดพระ
ศรี รัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร(วัดใหญ่)
พื ้ นที่รอง มีระดับมาตราของแหล่ งศิลปวัฒนธรรมระดับดี จํานวน9แห่งคือ