๓๔๕
๑.๓ สภาวั
ฒนธรรมจั
งหวั
ดฉะเชิ
งเทรามี
สภาพการณ์
และบทเรี
ยน การดาเนิ
นงาน ตั้
งแต่
เริ่
มจั
ดตั้
งถึ
งปั
จจุ
บั
น ที่
ได้
ดาเนิ
นการอยู่
จริ
ง ทั้
งที่
ดาเนิ
นการผ่
านมาแล้
วและกาลั
งดาเนิ
นการอยู่
๑.๓.๑ มี
การวิ
จั
ยวั
ฒนธรรม คื
อ มี
การสารวจ ศึ
กษา สั
งเคราะห์
และวิ
เคราะห์
ข้
อมู
ล
ต่
างๆ เพื่
อประโยชน์
ในทางวั
ฒนธรรม
๑.๓.๒ มี
การพิ
ทั
กษ์
รั
กษาและธารงไว้
ซึ่
งวั
ฒนธรรมทั้
งที่
เป็
นรู
ปธรรมและนามธรรม
เช่
น พิ
พิ
ธภั
ณฑ์
พื้
นบ้
านโรงเรี
ยนวั
ดบางวั
ว (สายเสริ
มวิ
ทย์
) ตั้
งอยู่
ในบริ
เวณโรงเรี
ยน
วั
ดบางวั
ว(สายเสริ
มวิ
ทย์
) ตาบลบางวั
ว อาเภอบางปะกง จั
งหวั
ดฉะเชิ
งเทรา ซึ
่
งจั
ดตั้
งขึ้
นเมื่
อวั
นที่
๒๔
พฤษภาคม ๒๕๕๔ เพราะเห็
นว่
าควรจะรวบรวมของที่
เป็
นภู
มิ
ปั
ญญาชาวบ้
าน ซึ่
งเป็
นของหายาก และ
ใกล้
สู
ญหาย มาจั
ดแสดงเป็
นพิ
พิ
ธภั
ณฑ์
จึ
งได้
ประชาสั
มพั
นธ์
พร้
อมกั
บขอรั
บบริ
จาคจากชาวบ้
านใน
พื้
นที่
ตาบลบางวั
ว มี
ผู้
นาของที่
ใช้
เป็
นภู
มิ
ปั
ญญาชาวบ้
านมาบริ
จาคให้
เป็
นจานวนมาก อาทิ
เช่
น เกวี
ยน
เรื
อหั
วแหลม เรื
อมาด คาด สี
ฟั
ด กระบุ
ง เป็
นต้
น เปิ
ดให้
เด็
ก และเยาวชน ได้
ศึ
กษาเรี
ยนรู้
ถึ
งภู
มิ
ปั
ญญา
ชาวบ้
าน และศึ
กษาเรี
ยนรู้
ถึ
งเครื่
องมื
อ เครื่
องใช้
ในการทานาในอดี
ต และวิ
ถี
ชี
วิ
ตของชุ
มชนตาบลบาง
วั
ว และพิ
พิ
ธภั
ณฑ์
ท้
องถิ่
นตาบลคลองเขื่
อน จั
ดตั้
งขึ้
นเมื่
อปี
พ .ศ. ๒๕๔๔ โดยการนาของนายเสนาะ
ทิ
มศรี
ประธานสภาวั
ฒนธรรมอาเภอคลองเขื่
อน และคณะกรรมการสภาวั
ฒนธรรมอาเภอ เห็
นว่
าควร
จะมี
การรวบรวมของที่
เป็
นภู
มิ
ปั
ญญาชาวบ้
าน ซึ่
งเป็
นของหายาก และใกล้
สู
ญหาย มาจั
ดแสดงเป็
น
พิ
พิ
ธภั
ณฑ์
จึ
งได้
มี
การประชาสั
มพั
นธ์
พร้
อมกั
บขอรั
บบริ
จาคจากชาวบ้
านในพื้
นที่
อาเภอคลองเขื่
อน
ซึ่
งมี
ผู้
นาของใช้
ที่
เป็
นภู
มิ
ปั
ญญาชาวบ้
านมาให้
เพื่
อจั
ดแสดง เป็
นจานวนมาก ส่
วนใหญ่
เป็
นเครื่
องมื
อ
เครื่
องใช้
ทางการเกษตร อาทิ
ไถ คราด ระหั
ดวิ
ดน้
า เคี
ยวขอเกี่
ยวข้
าว สี
ฟั
ด ตาชั่
งโบร าณ เป็
นต้
น ซึ
่
ง
ได้
ขอห้
องในหอประชุ
มอาเภอคลองเขื่
อนจานวน ๑ ห้
อง จั
ดเป็
นห้
องพิ
พิ
ธภั
ณฑ์
ท้
องถิ่
น เพื่
อจั
ดแสดง
เครื่
องเครื่
องใช้
และสิ่
งของที่
เป็
นของเก่
าแก่
เป็
นต้
น
๑.๓.๓ มี
การเลื
อกสรรวั
ฒนธรรมที่
สู
ญหายหรื
อกาลั
งเสื่
อมสลายมาทาให้
มี
ความหมายและมี
ความสาคั
ญ