untitled - page 12

๒
ลักษณะคลายควายผสมกับคน รูปลั กษณจึงออกมาตามจินตนาการของผูทํ าแตละคน จากนั้นจึ ง
นําไปเขียนลวดลายลงบนหนากากดังกลาว และนํามาใชสวมใสร วมในพิธีกรรม ส วนประเพณีการ
แหดอกไม นั้น เป นประเพณีการเอาบุญแหต นไม เปนประเพณีที่ เกี่ยวเนื่องกั บความเชื่อในงาน
ประเพณีบุญสงกรานต ภายหลังจากวันตรุ ษสงกรานต โดยชาวบ านจะนําเอาไมไผมาทําเป นตนหุม
ดวยกาบกล วยหรือหญาคาจากนั้ นจึงทําการประดับประดาและตกแตงดวย ดอกคูณหรือดอก
ชัยพฤกษและดอกไมปาชนิดอื่นๆ และอาจมีเครื่องไทยทาน เชน สมุด ดินสอ กระดาษ ฝาย ไหม
ธูปเทียน มาประดั บตกแตงอยางดงาม
จากที่กลาวมาเกี่ยวกั บการละเลนของประเพณีทองถิ่นของจังหวัดเลยดั งกลาว ถาได มี
การศึกษาอัตลั กษณเฉพาะของแตละประเพณี พรอมกับถอดรหัสของประเพณีเหล านั้นออกมาเพื่อ
นํามาสูการตีความหมายสําหรับการออกแบบสรางสรรค ชุดการแสดงในพิธี การตาง ๆ ก็ จะชวย
สรางคุณคาเชิ งการคิดสรางสรรคและนําไปสู ระบบเศรษฐกิจเชิงสรรคตอไป
เมื่อกลาวถึ งการออกแบบการแสดงนั้นมีมี ทฤษฎีเข าไปเกี่ยวของ ๒ ลักษณะคือ ๑) ทั กษะ
ในการแสดงทั้งฟอนและรํ า การกํากับการแสดง เสียง เวทีและ เสื้อผาเพื่ อการแสดง และ ๒)
เนื้อหาสาระการแสดงซึ่งเปนเนื้อแทของการแสดง ที่ผู ออกแบบการแสดงจะตองนําเสนอประโยชน
ตอสั งคมและชุมชน๓) ปรัชญาทางความคิดและอุ ดมการณที่เปนทัศนะหรือความเชื่อหลายอยาง
ที่นํามารวมกัน๔) บริบททางทฤษฎี ที่จะชวยเปนหลักคิ ดในการรองรับศิ ลปะการแสดง ซึ่งแสดง
เหลานี้จะชวยใหผูออกแบบชุดการแสดงสามารถถ ายทอดจิตวิญญาณของชุ มชนทองถิ่นผ านการ
แสดงไดอยางมี ประสิทธิภาพและมี คุณคา๒
อยางไรก็ตาม การรูจักอนุรักษ ฟนฟูและประยุกต รูปแบบของประเพณีใหมี ความทันสมัย
ขึ้นบนพื้นฐานการรูเทาทั นรากเหงาของตนเองก็จะสามารถชวยสร างภาพลักษณ ใหมใหกับชุ มชน
ทองถิ่น จังหวัดเลยและการทองเที่ยวภายในจังหวัดเลยและจังหวัดใกล เคียงได เหตุ เพราะจังหวัด
เลยมีภูมิปญญาทองถิ่นที่มี การสืบทอดมาอย างยาวนานและมีความโดดเดน จนมีการเปลี่ยนถายมา
เปนเกษตรกรรมและมาเปนประเทศอุตสาหกรรม ภูมิ ปญญาทองถิ่นที่เป นความรูสูการตอยอดคือ
สิ่งที่สําคัญที่ สุดทั้งในจังหวัดเลยเองและในแถบภู มิภาคเอเชีย การศึกษาเรี ยนรู เพื่อสรางฐานของ
รากเหงาใหแข็งแรงกอนและการนําพั ฒนาสูการออกแบบชุดการแสดงจึงเปนสิ่งที่ควรจะตามมาให
ปรากฏอยางชัดเจน
ดังนั้นการออกแบบชุ ดการแสดงที่นําเอาทฤษฎีตะวันตกที่กลาวถึงเรื่องความเปนสากล
และความเปนไทยเขามาผสมผสานก็จะทําใหชุดการแสดงเกิดกลิ่นไอทางวัฒนธรรมและประเพณี
ทองถิ่ นได ซึ่ งก็ยั งมีปรากฏให เห็นในผลงานการออกแบบสร างสรรค ที่ มี ลั กษณะรวมสมั ย
(Contemporary) ดังการแสดงของภัทรวดีเธี ยเตอรที่มี การนําเอาจิ ตวิญญาณของความเปนไทย
ผสมผสานเขากับวัฒนธรรมสากล แนวคิดการถอดรหั สทางวัฒนธรรมและขนบธรรมเนียม
ประเพณีเพื่อนํ ามาใชในการออกแบบจัดชุ ดการแสดงนี้ ตอบรับกั บระบบเศรษฐกิ จบนพื้นฐาน
ความคิดสรางสรรค ที่ถือวาเปนแนวคิด (Concept) การพัฒนาประเทศ โดยมี หัวใจหลักในการ
ขับเคลื่อนทั้งกลุ ม๑) มรดกทางวัฒนธรรม (Heritage) ที่เปนเรื่ องของการแสดงออกทางวัฒนธรรม
ดั้ งเดิม เชน เรื่องเล า ตํานาน ศิ ลปหัตถกรรม เทศกาล งานเฉลิมฉลองต าง รวมถึงแหลง
๒ พฤทธิ์ ศุภเศรษฐศิริ. (๒๕๔๕). ระบํารําเตน. กรุงเทพฯ : ไอเดียสแคว , หนา ๘-๙