118
พื้
นที่
นั้
นๆ มี
ความต้
องการพั
ฒนาเป็
นเมื
องวั
ฒนธรรม หรื
อเป็
นชุ
มชนวั
ฒนธรรม ให้
เป็
นแหล่
งมรดกทางวั
ฒนธรรมของ
ท้
องถิ่
นที่
ยั่
งยื
นในสั
งคมยุ
คปั
จจุ
บั
น โดยหน่
วยงานภาครั
ฐและภาคเอกชนร่
วมกั
นบู
รณาการให้
การสนั
บสนุ
นงบประมาณ
อย่
างเพี
ยงพอ แทนการกระจายงบประมาณลงไปในที่
ต่
างๆ แบบเบี้
ยหั
วแหลกหั
วแตกอย่
างในปั
จจุ
บั
น เพื่
อให้
ได้
ข้
อมู
ล
รู
ปแบบแนวทางการพั
ฒนาวั
ฒนธรรมตามความต้
องการของพื้
นที่
ต่
อไป
(4) ควรศึ
กษางบประมาณด้
านวั
ฒนธรรมในระดั
บลึ
กของหน่
วยงานราชการในส่
วนภู
มิ
ภาค และองค์
กร
ปกครองส่
วนท้
องถิ่
นทั
่
วประเทศ เพื่
อให้
ได้
ข้
อมู
ลมาใช้
ประกอบการวางแผน และประสานความร่
วมมื
อในการส่
งเสริ
ม
สนั
บสนุ
นงานวั
ฒนธรรมด้
านต่
างๆ ของหน่
วยงานที่
เกี่
ยวข้
อง เครื
อข่
ายวั
ฒนธรรม องค์
กรปกครองส่
วนท้
องถิ่
น และ
องค์
การชุ
มชนทั่
วประเทศต่
อไป
