115
ตํ
าบลในเขตอํ
าเภอแม่
วาง จั
งหวั
ดเชี
ยงใหม่
พึ
งพอใจต่
อประสิ
ทธิ
ผลของการปฏิ
บั
ติ
ตามแผนและงบประมาณรายจ่
าย
ประจํ
าปี
ขององค์
การบริ
หารส่
วนตํ
าบลอยู่
ในเกณฑ์
ระดั
บสู
ง แต่
องค์
การบริ
หารส่
วนตํ
าบลยั
งคงต้
องแสวงหาความร่
วมมื
อ
จากประชาชนในพื้
นที่
ให้
มากขึ้
น และต้
องสร้
างความเข้
มแข็
งให้
ประชาชนในพื้
นที่
ให้
มี
ความรู้
ความเข้
าใจ นํ
าปั
ญหาและ
ความต้
องการที่
แท้
จริ
งมากํ
าหนดเป็
นแผนงาน โครงการ โดยปราศจากการแทรกแซงจากรั
ฐหรื
อองค์
กรใดๆ
และสอดคล้
องกั
บพวงน้
อย สั
ตโยภาส (2538 : ก) ได้
ศึ
กษาวิ
จั
ยเรื่
อง “ปั
ญหาการจั
ดสรรงบประมาณของ
องค์
การบริ
หารส่
วนจั
งหวั
ดเชี
ยงใหม่
” ที่
พบว่
าสมาชิ
กสภาจั
งหวั
ดสามารถอาศั
ยกลไกของสภาจั
งหวั
ดในการจั
ดสรร
งบประมาณขององค์
การบริ
หารส่
วนจั
งหวั
ดตามความต้
องการของสมาชิ
กสภาจั
งหวั
ดมากกว่
าการจั
ดสรรงบประมาณ
ตามหลั
กเกณฑ์
และความต้
องการของประชาชนในพื้
นที่
และข้
อค้
นพบอื่
นๆ
5.2.5 อภิ
ปรายข้
อเสนอแนะการปรั
บปรุ
งพั
ฒนาการจั
ดตั้
งและจั
ดสรรงบประมาณของหน่
วยงานด้
าน
วั
ฒนธรรมภาครั
ฐในส่
วนภู
มิ
ภาค
จากข้
อสรุ
ปพบว่
าหน่
วยงานด้
านวั
ฒนธรรมภาครั
ฐในส่
วนภู
มิ
ภาคมี
ข้
อเสนอแนะการปรั
บปรุ
งพั
ฒนาการจั
ดตั้
ง
และจั
ดสรรงบประมาณตามลํ
าดั
บคื
อ 1) หน่
วยงานในส่
วนภู
มิ
ภาคด้
านวั
ฒนธรรมทุ
กจั
งหวั
ดควรร่
วมปฏิ
บั
ติ
การจั
ดทํ
า
กรอบแผนงาน และข้
อเสนอการจั
ดตั้
งงบประมาณประจํ
าปี
ตามยุ
ทธศาสตร์
วั
ฒนธรรมร่
วมกั
น 2) ควรกํ
าหนดกรอบ
แผนงานด้
านวั
ฒนธรรมในการขอตั้
งงบประมาณรายจ่
ายประจํ
าปี
ให้
ครอบคลุ
มงานวั
ฒนธรรมในมิ
ติ
ใหม่
ๆ เพิ่
มขึ้
น 3)
ควรจั
ดตั้
งงบประมาณทางวั
ฒนธรรมในภาพรวมของประเทศ ทั้
งส่
วนกลางและส่
วนภู
มิ
ภาคอย่
างมี
เอกภาพ4) จั
งหวั
ด
และกลุ่
มจั
งหวั
ดควรขอตั้
งงบประมาณด้
านวั
ฒนธรรมตามสภาพปั
ญหาและความต้
องการของแต่
ละพื้
นที่
5) ควรทบทวน
และพั
ฒนายุ
ทธศาสตร์
วั
ฒนธรรมให้
เป็
นยุ
ทธศาสตร์
ร่
วมระดั
บชาติ
ที่
ส่
วนราชการทุ
กหน่
วยงานได้
เข้
ามาร่
วมดํ
าเนิ
นการ
งานวั
ฒนธรรมให้
มากขึ้
น 6) กระทรวงวั
ฒนธรรมควรเป็
นหน่
วยงานเจ้
าภาพหลั
กในการเสนอกรอบขอตั้
งงบประมาณ
ด้
านวั
ฒนธรรมของทุ
กหน่
วยงาน 7)กระทรวงวั
ฒนธรรมควรประสานนโยบายกั
บหน่
วยงานส่
วนกลางที่
รั
บผิ
ดชอบ
หน่
วยงานราชการส่
วนท้
องถิ่
นเพื่
อให้
การสนั
บสนุ
นงบประมาณด้
านวั
ฒนธรรมในภู
มิ
ภาค และ 8) ควรเผยแพร่
และ
ประชาสั
มพั
นธ์
ข้
อมู
ลการเสนอขอตั้
ง การจั
ดสรรงบประมาณ และการจั
ดกิ
จกรรมทางวั
ฒนธรรมด้
านต่
างๆ ทั่
วประเทศ
ในวงกว้
าง โดยข้
อเสนอแนะข้
างต้
นสอดคล้
องกั
บเมธาพร คงคาน้
อย. (2554 : 623) ที่
ได้
ศึ
กษาเรื่
อง “นโยบายและ
แนวทางส่
งเสริ
มการปฏิ
บั
ติ
งานของสภาวั
ฒนธรรมในประเทศไทย” ผลการศึ
กษาพบว่
ามี
แนวทางการส่
งเสริ
มการ
ปฏิ
บั
ติ
งานของสภาวั
ฒนธรรมว่
าควรการให้
นายกรั
ฐมนตรี
เป็
นผู้
กํ
ากั
บดู
แลงานวั
ฒนธรรมโดยตรง ในการส่
งเสริ
ม
สนั
บสนุ
นให้
ประชาชนธํ
ารงรั
กษาวั
ฒนธรรมไทยการจั
ดกิ
จกรรมทางวั
ฒนธรรม การสนั
บสนุ
นให้
มี
การศึ
กษาวิ
จั
ย
วั
ฒนธรรมไทยและวั
ฒนธรรมท้
องถิ่
นพร้
อมกั
บการนํ
าเทคโนโลยี
มาใช้
ในการจั
ดเก็
บและเผยแพร่
องค์
ความรู้
การ
สนั
บสนุ
นให้
สถานศึ
กษาจั
ดทํ
าหลั
กสู
ตรท้
องถิ่
นด้
านวั
ฒนธรรม การกํ
าหนดรู
ปแบบ หลั
กการความร่
วมมื
อและสนั
บสนุ
น
กระบวนการมี
ส่
วนร่
วมของทุ
กภาคส่
วนให้
ชั
ดเจน การเร่
งรั
ดแก้
ไขกฎ ระเบี
ยบ สภาวั
ฒนธรรมให้
เป็
นปั
จจุ
บั
น การพั
ฒนา
บุ
คลากรสภาวั
ฒนธรรม การจั
ดตั้
งอาสาสมั
ครวั
ฒนธรรมท้
องถิ่
น การให้
งบประมาณสนั
บสนุ
นเพิ่
มขึ้
นของภาครั
ฐเพื่
อ
ดํ
าเนิ
นงานวั
ฒนธรรม และการประชาสั
มพั
นธ์
องค์
ความรู้
และสร้
างเครื
อข่
ายเพื่
อเผยแพร่
งานวั
ฒนธรรมเชิ
งรุ
ก
