117
(6) กระทรวงวั
ฒนธรรมควรเป็
นหน่
วยงานเจ้
าภาพหลั
กในการขอตั้
งงบประมาณด้
านวั
ฒนธรรมของทุ
ก
หน่
วยงานโดยควรเป็
นศู
นย์
กลางในการบู
รณาการประสานแผนการดํ
าเนิ
นงานด้
านวั
ฒนธรรมของทุ
กกระทรวงร่
วมกั
น
ในลั
กษณะผนึ
กกํ
าลั
งร่
วมมื
อกั
นทั้
งประเทศ แบบร่
วมกั
นจั
ดทํ
าแผน และร่
วมกั
นเสนองบประมาณในภาพรวม แต่
รายละเอี
ยดแยกออกไปเสนอของแต่
ละกระทรวง แล้
วร่
วมกั
นประสานแผน ร่
วมกั
นดํ
าเนิ
นงาน และร่
วมประเมิ
นผล เพื่
อ
ส่
งเสริ
มการพั
ฒนางานด้
านวั
ฒนธรรมของชาติ
ร่
วมกั
น
(7) กระทรวงวั
ฒนธรรมควรประสานนโยบายกั
บหน่
วยงานส่
วนกลางที่
รั
บผิ
ดชอบหน่
วยงานราชการ
ส่
วนท้
องถิ่
นเพื่
อให้
ส่
วนท้
องถิ่
นสนั
บสนุ
นงบประมาณด้
านวั
ฒนธรรมในภู
มิ
ภาค โดยควรจั
ดประชุ
มปฏิ
บั
ติ
การระดั
บ
นโยบายในส่
วนกลางเพื่
อขอความร่
วมมื
อ และหาทางร่
วมกั
นส่
งเสริ
มงบประมาณให้
หน่
วยงานในส่
วนภู
มิ
ภาคในแต่
ละปี
รวมทั้
งร่
วมกั
นวางแผน ร่
วมดํ
าเนิ
นการ และร่
วมประเมิ
นผลตามแผนงานและโครงการ เพื่
อให้
งานสนองตามความ
ต้
องการของพื้
นที่
ได้
อย่
างมี
ประสิ
ทธิ
ภาพ อี
กทั้
งเพื่
อแก้
ไขปั
ญหาการจั
ดสรรเงิ
นให้
ส่
วนภู
มิ
ภาคบางส่
วนมี
ความล่
าช้
า ไม่
ค่
อยชั
ดเจน ขาดการเชื่
อมโยงในบางโครงการ อี
กทั้
งบางโครงการถู
กกํ
าหนดจากส่
วนกลางไม่
สอดคล้
องกั
บความต้
องการ
ของประชาชนในพื้
นที่
อี
กด้
วย
(8) กระทรวงวั
ฒนธรรมควรเร่
งรั
ดผลั
กดั
นการพั
ฒนาบุ
คคลากรและพั
ฒนาคุ
ณภาพงานวั
ฒนธรรมให้
สนองต่
อสภาพปั
ญหา อุ
ปสรรคและความต้
องการของประชาชนในพื้
นที่
ต่
างๆ ทั่
วประเทศ ก็
จะสามารถขยายจํ
านวน
งบประมาณและขยายอั
ตรากํ
าลั
งได้
อย่
างเหมาะสม เพื่
อสนองต่
อปั
ญหาอุ
ปสรรคที่
พบในการสํ
ารวจข้
อมู
ลจากจั
งหวั
ด
เช่
น บุ
คลากรทางวั
ฒนธรรมที่
ปฏิ
บั
ติ
งานในพื้
นที่
อํ
าเภอมี
จํ
านวนน้
อยไม่
สมดุ
ลกั
บปริ
มาณงานด้
านวั
ฒนธรรม อี
กทั้
ง
บุ
คคลากรบางส่
วนยั
งขาดการพั
ฒนาองค์
ความรู้
ทางวิ
ชาการด้
านวั
ฒนธรรมที่
เพี
ยงพอกั
บการปฏิ
บั
ติ
งาน เป็
นต้
น
(9) ส่
วนราชการในกระทรวงวั
ฒนธรรมควรเร่
งสร้
างความเข้
มแข็
งแก่
องค์
กรเครื
อข่
ายวั
ฒนธรรมที่
แต่
ละหน่
วยงานมี
ความสั
มพั
นธ์
กั
บเครื
อข่
ายของตนอยู่
แล้
ว เช่
น เครื
อข่
ายสภาวั
ฒนธรรม ศิ
ลปิ
น ช่
างพื้
นบ้
าน ปราชญ์
ชาวบ้
าน เกษตรกร สื่
อมวลชน พระสงฆ์
นั
กวิ
ชาการ เป็
นต้
น โดยการพั
ฒนาและถ่
ายทอดองค์
ความรู้
ทางวิ
ชาการและ
การบริ
หารจั
ดการวั
ฒนธรรมของท้
องถิ่
นแก่
บุ
คลากรต่
างๆ ที่
เกี่
ยวข้
องให้
สามารถดํ
าเนิ
นงานวั
ฒนธรรมของท้
องถิ
่
นของ
ตั
วเองได้
ตามศั
กยภาพ
5.3.2 ข้
อเสนอแนะต่
อการวิ
จั
ยครั้
งต่
อไป
(1) ควรศึ
กษาถึ
งรายละเอี
ยดงบประมาณด้
านวั
ฒนธรรมภาครั
ฐในหน่
วยงานภาครั
ฐหน่
วยงานต่
างๆ ที่
เกี่
ยวข้
องถึ
งระดั
บลึ
ก ให้
เห็
นถึ
งกระบวนการด้
านงบประมาณจากระดั
บวางแผนจนถึ
งระดั
บการติ
ดตามผลการ
ดํ
าเนิ
นงาน เพื่
อให้
ทราบถึ
งผลผลิ
ต ผลรั
บ และผลกระทบของโครงการซึ่
งจะเป็
นแนวทางในการขยายความร่
วมมื
อใน
การดํ
าเนิ
นงานด้
านวั
ฒนธรรมของชาติ
โดยส่
วนรวมได้
(2) ควรศึ
กษาเปรี
ยบเที
ยบเชิ
งเปรี
ยบเที
ยบงบประมาณด้
านวั
ฒนธรรมกั
บประเทศต่
างๆ ที่
ใช้
วั
ฒนธรรม
เป็
นฐานสํ
าคั
ญในการพั
ฒนาประเทศ เช่
น ประเทศฝรั่
งเศส ประเทศสหราชอาณาจั
กร ประเทศอิ
ตาลี
ประเทศ
สาธารณรั
ฐประชาชนจี
น ประเทศเกาหลี
ประเทศญี่
ปุ่
น เป็
นต้
น เพื่
อให้
ได้
ข้
อมู
ลสํ
าหรั
บกํ
าหนดแนวทางในการเสนอ
นโยบายยุ
ทธศาสตร์
วั
ฒนธรรมของชาติ
และจั
ดทํ
าแผนงานและโครงการด้
านวั
ฒนธรรมที่
เหมาะสมต่
อไป
(3) ควรศึ
กษาวิ
จั
ยเชิ
งปฏิ
บั
ติ
การที่
มี
การลงมื
อปฏิ
บั
ติ
จริ
งด้
านวั
ฒนธรรมในพื้
นที่
เฉพาะที่
มี
ความพร้
อม
ด้
านมรดกวั
ฒนธรรม องค์
กรปกครองส่
วนท้
องถิ่
น สถาบั
นการศึ
กษา ศาสนสถาน ชุ
มชนเข้
มแข็
ง ที่
ประชาชนในท้
องถิ่
น