nt141 - page 75

67
ผลการวิเคราะห์ประชาชนในชุ มชนบ้านถํ้ าลอดจํานวน42ท่านที่สมัครใจเข้าร่ วมการวิจัย
โดยวิธีการสัมภาษณ์เป็ นรายบุคคลเพื่อเปิ ดโอกาสให้แสดงความคิ ดเห็นอย่างแท้จริ งปราศจากการ
คล้อยตามความคิดของบุคคลอื่ น โดยการวิเคราะห์ จากคําตอบที่ให้สัมภาษณ์ และความคิดเห็ นของ
ผู ้ ให้สั มภาษณ์เกี่ ยวกับการสร้ างรูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมให้ยั่งยืนตามแนว
พระราชดําริเศรษฐกิ จพอเพี ยง โดยชุ มชนมีส่ วนร่ วม : ชุ มชนไทใหญ่ บ้านถํ้ าลอด อ.ปางมะผ้า
จ.แม่ฮ่องสอนผลการวิเคราะห์ แบ่งออกเป็ นองค์ประกอบดังนี้
1. ความเข้าใจต่ อปรั ชญาเศรษฐกิจพอเพียง
จากการสัมภาษณ์ แบบไม่เป็ นทางการของกลุ่มชาวบ้านชุ มชนบ้านถํ้ าลอดแสดงให้
เห็นว่ ายังไม่มีความเข้าใจพระราชดํารัสปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เพียงพอที่จะอธิบายในเชิ งทฤษฎี
การนํามาประยุกต์ ใช้ในชี วิตประจําวันของชุ มชน แต่โดยพื้ นฐานของการดํารงชีวิตของชาวบ้าน
ถํ้าลอดแล้วถือเป็ นว่ าเป็ นชุมชนที่ มีวิถีชี วิตแบบเศรษฐกิจพอเพียงเป็ นหลักอย่างไม่ รู้ ตัว เนื่ องจาก
อาชี พหลักเป็ นอาชีพทางด้านเกษตรกรรมตลอดทั้ งปี โดยที่ยังไม่พฤติ กรรมทางด้านความต้องการ
ของวัตถุ นิยมมากเกิ นฐานะทางเศรษฐกิ จ เหตุเพราะพื้ นที่ของหมู่บ้านตั้ งอยู่ในอําเภอปางมะผ้าที่
ยังคงวัฒนธรรมและธรรมชาติสู ง
จากการสัมภาษณ์ แบบไม่เป็ นทางการยังพบว่ าชาวบ้านส่ วนใหญ่เคยได้ยินได้ฟัง
เรื่ องปรั ชญาเศรษฐกิ จพอเพียงอย่างต่อเนื่ อง จากโทรทัศน์ และวิ ทยุกระจายเสี ยง แต่ ยังไม่สามารถ
บอกถึ งหลักในปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงได้อย่างชัดเจน โดยสามารถบอกถึงหลักปรั ชญาเศรษฐกิจ
พอเพียงหมายถึงการพออยู่พอกินไม่ ใช้จ่ายฟุ่ มเฟื อยไม่ซื้ อสินค้าที่มีราคาแพง
ผู ้ วิจัยจึงได้ดําเนินให้ความรู ้ ความเข้าใจเกี่ ยวกับปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในระดับ
ที่ ชุ มชนจะสามารถนํามาประยุกต์ ใช้ได้ และสามารถปฏิบัติ ได้ด้วยตนเอง โดยใช้เอกสารที่
สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติได้จัดพิมพ์เผยแพร่ และได้ดําเนิ นสัมภาษณ์อย่าง
เป็ นทางการในประเด็นความเข้าในปรั ชญาเศรษฐกิจพอเพียงอี กครั้ งพบว่ ากลุ่มตัวอย่ างผู ้ ที่ จะให้
สัมภาษณ์ในงานวิจัยนี้ มีความเข้าใจในปรัชญาเศรษฐกิจพอเพี ยงมากขึ้ นตามเอกสารการให้ความรู ้
และตัวอย่ างจากกรณี ศึกษาต่ างๆ โดยสามารถบอกได้ถึ งคุณลักษณะ และเงื่อนไขในหลักปรัชญา
เศรษฐกิจพอเพียงได้
2. การมีส่ วนร่ วมในการจัดการท่องเที่ยว
จากการสัมภาษณ์พบว่ากลุ่มตัวอย่าง ได้แสดงความคิดเห็นในเรื่ องของการมีส่ วน
ร่ วมในการจัดการท่ องเที่ ยวของหมู่ บ้านถํ้ าลอดยังไม่มากนั กเนื่องจากฤดูการท่ องเที่ ยวเป็ นช่ วง
ระยะเวลาสั้ นโดยมีระยะเวลาเพียง 4 เดื อนคือช่วงเดือนพฤศจิ กายน –กุมภาพันธ์ ทําให้ การมีส่ วน
ร่ วมในการจัดการท่องเที่ยวในชุ มชนจึงมีลักษณะเคยทําอย่าไรก็จะดําเนิ นการตามนั้ นในทุกๆปี ที่
ผ่ านมา ประกอบกับชาวบ้านยังไม่ มีความเข้าในการจัดการท่องเที่ ยว เพราะแหล่ งท่ องเที่ ยวใน
หมู่บ้านจะมี เพียงแค่ถํ้านํ้ าลอดและการมีส่ วนร่ วมในการจัดการท่ องเที่ยวก็จะเป็ นเพียงการจัดลําดับ