nt141 - page 128
121
องค์
ประกอบที่
1ชุ
มชนต่
อคุ
ณลั
กษณะความพอประมาณ
หมายถึ
งหมู
่
บ้
านถํ
้
าลอดซึ
่
งเป็
นชุ
มชน
วั
ฒนธรรมไทใหญ่
ได้
แก่
ประชาชนที่
อาศั
ยในชุ
มชนทุ
กคนต่
อคุ
ณลั
กษณะความพอประมาณของ
หลั
กปรั
ชญาเศรษฐกิ
จพอเพี
ยง
ข้
อที่
ข้
อความ
เห็
นด้
วยกั
บข้
อความ
5
4
3
2
1
1.
การจั
ดกิ
จกรรมทางวั
ฒนธรรมควรดํ
าเนิ
นการตามช่
วงเวลา
และฤดู
การ
2.
ประเมิ
นศั
กยภาพการรองรั
บนั
กท่
องเที่
ยวให้
เหมาะสม ใน
แต่
ละวั
น
3.
การลงทุ
นเพื่
อการพั
ฒนาอย่
างเป็
นขั
้
นตอน ตาม
งบประมาณของชุ
มชน
4.
คนในชุ
มชนจั
ดเวลาในการรั
บนั
กท่
องเที่
ยว และทํ
า
เกษตรกรรมในแต่
ละวั
นอย่
างเหมาะสม
5.
ชุ
มชนไม่
คาดหวั
งกั
บจํ
านวนนั
กท่
องเที่
ยวและรายได้
6.
ช่
วงฤดู
การท่
องเที่
ยวไม่
ควรละทิ
้
งอาชี
พเกษตรกรรม
7.
การสร้
างรู
ปแบบการท่
องเที่
ยวทางวั
ฒนธรรมต้
อง
เหมาะสมกั
บศั
กยภาพของชุ
มชนและช่
วงเวลา
8.
รู
ปแบบการท่
องเที่
ยวทางวั
ฒนธรรมของหมู
่
บ้
านถํ
้
าลอด
ควรแบ่
งเป็
นช่
วงฤดู
การท่
องเที่
ยว และนอกฤดู
การ
ท่
องเที่
ยว
9.
จั
ดสร้
างศู
นย์
สิ
นค้
าที่
ระลึ
กOTOP ในชุ
มชน
10. การพั
ฒนาด้
านสถานที่
ควรทํ
าอย่
างเป็
นขั
้
นตอน ไม่
ตาม
กระแสภายนอก
11. การใช้
เทคโนโลยี
ในการจั
ดการท่
องเที่
ยวในหมู
่
บ้
าน
ถํ
้
าลอดยั
งไม่
มี
ความจํ
าเป็
นมาก
12. ไม่
มองการท่
องเที่
ยวเป็
นธุ
รกิ
จหลั
กในการสร้
างรายได้
13. ส่
งเสริ
มสถาปั
ตยกรรมไทใหญ่
ในท้
องถิ่
นให้
มี
มากขึ
้
น
14. ใช้
ทรั
พยากรการในหมู
่
บ้
านมาใช้
ประโยชน์
ให้
มากที่
สุ
ด
โดยไม่
จํ
าเป็
นนํ
าทรั
พยากรจากภายนอกเข้
ามาก
15. พิ
จารณาว่
าชุ
มชนของตนเองสามารถรองรั
บนั
กท่
องเที่
ยว
ในระดั
บใดที่
จะไม่
กระทบต่
อวั
ฒนธรรมและสิ่
งแวดล้
อม
1...,118,119,120,121,122,123,124,125,126,127
129,130,131,132,133,134,135,136,137,138,...202