nt138 - page 99

90
สําหรั บนิทรรศการถาวรเป็ นเรื่องราวความรู ้เกี่ยวกับไม้สักราชินีแห่ งป่ าเหนือ การจัดแสดง
เริ่ มต้นด้วยการบอกเล่าประเภทของไม้สักอันได้แก่ สักทอง สักขี้ ควายสักหยวกสักหิ น และสักไฟ
เปรี ยบเที ยบความแตกต่างของไม้สักกับไม้ชนิ ดต่างๆ จากนั้นเป็ นการขยายพันธุ์ไม้สักด้วยวิธีต่าง ๆ
ทั้งการเพาะด้วยเมล็ด เนื้อเยื่อกล้าและปั กชํา
นอกจากนี้ แล้วยังมีเครื่ องมือเครื่ องใช้ในชี วิตประจําวันของชาวล้านนาในอดีตที่ทําจากไม้
อาทิ กระดานซักผ้า เครื่ องมือปั่ นฝ้ าย กระสวยยิงด้าย เปลเด็ก ตะเกี ยงล้านนา หี บใส่ยาสมุนไพร
หลุกหรื อระหัดวิดนํ้ า โครงสร้างทางสถาปั ตยกรรมที่ทําด้วยไม้ อาทิ หลังคา ป้ านลม และยังมี
เครื่ องใช้ต่ างๆอีกเช่ น รถม้าประกอบด้วยไม้สัก เกวียนเทียมวัว ปราสาทไม้สักในพิธีปลงศพของ
ชาวมอญรอยพระพุทธบาทไม้สัก
ส่ วนที่น่ าสนใจอีกแห่งในหอแก้วคือ ห้องจัดแสดงพระพุทธรู ป เพราะมี การสร้าง
สถาปัตยกรรมให้ผู ้ชมได้เข้าใจถึงตําแหน่งการจัดวางพระพุทธรู ปในโบสถ์หรื อวิหาร และ
พระพุทธรู ปในแต่ละยุคแต่ละสมัย อาทิ พระพุทธรู ปไทยใหญ่ อีกทั้งยังมีสถาปั ตยกรรมทางศาลนา
ที่ทําจากไม้ เช่ นธรรมาสน์ บันไดนาค เป็ นต้น
สิ่ งต่างๆที่กล่าวมาถือเป็ นความน่าสนใจในไร่ แม่ฟ้ าหลวง อุทยานแห่งความสงบงามอย่าง
ล้านนา ที่ มากไปด้วยศิลปวัตถุมากมายให้ผู ้ สนใจได้เลือกชม เลือกศึกษา หาความรู้ซึ่ งชาวเชียงราย
ทุกคนภาคภูมิใจ
วัดร่ องขุ่ นงานศิ ลป์ เพื่อแผ่นดิน
เมื่อประมาณ พ.ศ.2430 ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 6 มีชาวบ้านเข้ามาจับจองที่ดินทําไร่นา
บริ เวณบ้านร่องขุ่นในปั จจุบันเพียงไม่กี่หลังคาเรื อนโดยอาศัยลํานํ้ าสายเล็กๆ ที่ไหลลงสู่ แม่นํ้ าแม่
ลาวซึ่ งมีลักษณะสีขุ ่นเลี้ ยงชีพ ชาวบ้านจึงเรี ยกว่า ''บ้านฮ่องขุ่น' หรือบ้านร่องขุ่น ในภาษากลางมา
โดยตลอด ว่า ''บ้านฮ่องขุ่น' หรือบ้านร่องขุ่น ในภาษากลางมาโดยตลอด หลังขุนอุดมกิจ เกษม
ราษฎร์ นําครอบครัวเข้ามาอยู่ในหมู ่บ้านเพิ่มขึ้ นกว่า 50 หลังคาเรื อน ท่ านจึงคิ ดสร้างสํานักสงฆ์
ขึ้นในหมู่บ้าน
วัดร่ องขุ่นถือกําเนิดครั้ งแรก ณ ริ มฝั่งแม่นํ้ าลาวทิศตะวันตกใกล้กับนํ้าแม่ มอญ คณะ
ศรัทธาสร้างศาลาและกุฎิ เป็ นเรื อนไม้ และได้อาราธนานิมนต์พระทองสุข บาวิน จากวัดสันทราย
น้อยเป็ นเจ้าอาวาสมาถึงสมัยคุณพ่อหมี แก้วเลื่อมใส ได้ย้ายวัดมาตั้ งอยู่บริเวณหั วนาของท่าน ซึ่ ง
อยู่ฝั่งตรงข้ามถนนด้านทิศตะวันตกติ ดกับลํานํ้ าร่ องขุ่น ต่อมา กํานันทา ดี วรัตน์ เห็ นว่าวัดวาเริ่ มคับ
แคบ เพราะหมู่บ้านใหญ่ขึ้ น จึ งได้ย้ายวัดมาอยู่บนที่ดินในปั จจุ บัน โดยนางบัวแก้วภรรยาของกํานัน
ยกที่ดินให้สร้ างวัดจํานวน 4 ไร่ เศษ เมื่อสร้างเสร็ จได้นิ มนต์พระดวงรจ อาภากโร จากวัดมุงเมื องมา