ne192 - page 89

๘๓
๑/๔ หาทุกข บไดใหจําเริญภาวนาซูคนแทอญ กูนี้ชื่อวาพระญาอินทาธิราตนเปน
๒/๑ อาชญในชั้นฟาตาวติงสานั้นแล กูหากเอาหนังสือลงมาบอกไวแล วแตในเดือน
๒/๒ คือวาตนกู จักลงมาเอาเพศเหมือนพญากั สสปธิราชนั้นแลจงเชื่ อ
๒/๓ แทเทอญอยูวั นตกบทั่วแหงก็จักบังเกิดแล งขาวจักแพง อัน๑
๒/๔ แกวแหวนเงินคําจักเปนหอกดาบไม หลาวแหลมแลพยาธิโภยภัยอนตาย
ลานที่ ๑๑
๑/๑ คนทั้งหลายจักเกิดมีแกคนทั้งหลายชะแลให ฮีบกระทําบุญใหทานรักษาศี ลภาวนาซูคนเทอญก็จิ่ง
๑/๒ พ นจากคําทุกขชะแลพระสังฆเจ าก็ใหเขี ยนไวทุกอารามเทอญแลวใหภาวนา
๑/๓ คาถาอันนี้ เทอญ คันเทเวนปสฺสนํรํ บทนี้ฮ่ําเพิงเถิงคุณพญามิกราชเจาแล
๑/๔ พุทฺธํ ยุคะมะเหสิ รตฺ ตรตฺตมะระวนฺ ททิสฺสาทูมปตรินสิรตนทแล ทูเตติ
๒/๑ ตถถวกโส วจสิติ บทนี้มหายั กษตัวชื่อวาระมันเทียรย อมไปเยี่ยมดูซูเฮื อนให
๒/๒ เปนอนตายโภยภัยทุกขยากแกคนทั้งหลายแล ใหจําเริญภาวนาคาถาบท
๒/๓ นี้วาหริ โอตตปฺป สมฺปนฺนา สุ กฺขา ธมฺมา สมฺ มาหตา สนฺตุสปฺ ปู
๒/๔ ริสาโลเก เทวธมฺมํ ติวุจฺจเล สนฺ ติปกฺขา คาถาบทนี้ มหายักษตั วชื่อวา
ลาน๑๒
๑/๑ โสทะยักษ มันเทียรยอมให เปนเลือดแลลมเอาลงดําลงแดงตายไขสา
๑/๒ ระบาดตายดวยพยาธิก็จักเกิดมีมากนักแล ให สวาดธิยายคาถาบท
๑/๓ นี้เทอญ มรสฺสาจะอะระคุรนมรมาเตถามาสิทธิ คุณฺณนคาถาบทนี้
๑/๔ เทอญ มหายักษตัวนี้มั นเทียรยอมมาใหไขฮอนไขเย็นไขสารบาดปวดหัวมัวตา
๒/๑ ไขอั นบถืกยาไข ๒๓๔ วันแลวตายไปใหคนทั้งหลายนั้นนอนหลับเลยตายก็จักมีภายหนา
๒/๒ นี้มี สงสัยแทดีแลใหคนทั้งหลายจําเริญคาถากระทํานี้เทอญ กุ ทฺธทิโปจาหาโถ วมนฺตส
๒/๓ หปเลกสกรกฺ ขเน โสโตพโหนฺตุ คาถาบทนี้มหายักษตั วชื่อพทะ
๒/๔ มันเทียรยอมใหคนทั้งหลายตายด วยพยาธิทังหลายอันตายแล ให สวาดธิยายคาถานี้เทอญปถปทุตํ
ลาน๑๓
๑/๑ ตาวชีโน สพฺเพ มนสฺ ส มมเววนุโรวิ นาทาสนฺติ ยถาปญาพาโต
๑/๒ หาโต ตทตทมฺ มรจตฺติ บทนี้ยักษตัวชื่อวาสานะยักษตัวมันเทียรย อม
๑/๓ สมานยักษมั นใหคนทั้งหลายฆาฟนกันตายเองแลให สวายธิยายคาถาบทนี้
๑/๔ เถิ ด ว ธมฺมิพุ ทฺธธมฺ มสงฺฆ สารนํ ฆสฺสามิ สนฺโน วา ปารมํ สุกฺขํ นพฺพนร
๒/๑ รสํ สิทํ อิติ ปโส ภค อิติ ทาระบะถาวิวิทาทาตา กถิ สมฺมาทิสกฺกรส