ne192 - page 95

๘๙
๒/๔ ปปลาย ปเถาะ ปมะโรง ตอกั นแลเดือน ๕ ก็จะไดเห็นพระจัดแจงแก คนทั้งปวงแลแลวยั งจะมีมหา
ยั กษจะยกทับมาแตการทิศตะวันตกก็ จะขาสมณชี พราหมณหญิงชายทั้งหลายก็จะตาย สัตว ๗
หมื่ น๔พัน๒
ลานที่ ๕
๑/๑ ๑๐๐ คนใจบาปหยาบชา หาศีล ๕ ศีล ๘บมี ได แล วก็จะตายโดยคนใจบาป เพราะวาไมทําหากินมี
แต ขโมยลักเขากินโกหกขี้ฉอ เขาคนบาปหนา พูดไมจริง หาศีล ๕ ศี ล ๘บมีไดเลย แล วก็จะตาย
๑/๒ หมดกรรมแลว ยังมีอํามาตยผู ๑ วาจะมาฆามหายักษ ๆ ยกไปเองแล แลวเมื่ อพุทธสั งกาศลวงไปได
๒๕๑๓ป ในปมะเมีย ยั งจักมี พญานั กเลงมาแตกอนจะกอนเขามาสู
๑/๓ เมืองกฎมพีศรีอยุ ธยา ครั้งนั้นพวกคนก็จะพลัดพรากจากกัน เพราะวาพระพุ ทธทํานวย แลวแมก็จะ
พลั ดลู ก ลูกก็ จะพลัดแม ผัวก็จะพลัดพรากจากเมีย เมียก็ จะพลัดพรากจากผัว เปนกรรมแกสัตวทั้ง
ปวง เปนกรรมจริง ๆ แล
๑/๔ เมื่อพระพุ ทธสังกาศล วงไปได ๒๔๑๔ ป ปมะแมปวอกตอกั นก็จะเกิดกุ ลิยนก็จะเห็นแล ยังมีพญา
ต างประเทศเสด็จมาทําสมณชีพราหมณ หญิงชายก็ จะตายได ๘ แสน ๗ หมื่นกับพันคน ที่ เหลืออยู
นั้น๕๐๐ คน
๒/๑ แต พอเปนกางแลนอยหนึ่งแล ยังสมณชีพราหมณก็ จะตายหมดสิ้นแล ยังเหลืออยูพอแต ๗ องค แต
พออุโบสถนั้นแล ที่ทานบริสุ ทธิ์จึงยังอยูแล แลวยังมีพญาสามองค ตั้งพลับพลาอยู ที่ทุงแล องคหนึ่ง
ใชใหไปถาม
๒/๒ ว าเราจะรบสักเท าไร พญาองคหนึ่งจิ่งว าเราจักรบกั นสักเดือนหนึ่ ง พญาองคหนึ่งวาเราจะรบกันสัก
เจ็ ดวัน อย าหยุดกันเลยพญาทั้งสามองคนั้น วาจะรบกันนั้ นแลฯ ยังมี พระสหิงก็จะมาสมอากาศ
๒/๓ ก็ จะมาหามพญาทั้งสามนั้นจะไมให รบกันแล รัศมี พระสหิงนั้นเหมื อนพระอาทิตย เมื่อกลางวัน
เหมือนกั นแลพญาทั้งสามองคนั้นเห็นพระสหิงแล วก็ตายไปหั้นแล แตนั้นไปสัตว ๔ ตีน๒ ตีน
๒/๔ มันก็ดีใจ เพราะวามนุษยนี้ใจบาปฆาสัตวเปนใหจําตาย นานพระวั นออกจากเขา จาแกพระสหิงเจา
ไม โปรดสัตวไวเพราะวาสัตวเหลานี้เกิดใจบาปแลยอมกอนเหล าฆาสัตวตัวเป นใหจําตายนั้นแล มัน
ข มเหงคน
ลานที่ ๖
๑/๑ เบี ยดเบียนบีฑาขี้ ฉอติชิงวิ่งราวเอาสรรพสิ่ งของเขาแลว มัดผู กใหเขาตายแลวกลาวคํามุสาวาททํา
ผิ ดคําพระพุ ทธิเจาสั่ งสอนไวแตกอนนั้น แลพญาสหิงเจาโปรดไมได ตั้งแต นี้ไปใหฟงคําพระพุทธิ เจา
ใหรั กษา
๑/๒ รั กษาศีล ๕ ศีล ๘ อยาใหขาดเลย อยาเห็นแกมั่ งมีเป นดี จักจิบหายสายไส อุบาทวต าง ๆ นานา
อั นตรายก็บังเกิ ดมีทุกแหง จงเรงให ภาวันนาทุกเชาค่ํา ใหยําเกรงผูเฒาผูแก พอแมครูบาอาจารย