ne192 - page 99

๙๓
ลานที่ ๑๑
๑/๑ อมรินทราธิ ราชบอกลงมาใหแก คนทั้งหลายให รูทุ กบานทุ กเมื องทุ กแหงหนตําบลแลบานใหเรง
กระทํ าบุญใหทานรักษาศีลไปเถิ ด ผูมีบุญทานไกลจะมาอยูแล ว หนังสื ออันนี้มาแต สวรรค เทวโลก
เป นเที่ยงแลนา ถาผูใด
๑/๒ รูหนังสือสมเด็จพระชินสี หใหรู วาพระเมตไตยแบงภาคลงมาเกิ ดในเมืองศรีอยุธิยาล วงมาแตเมือง
ล านชาง เปนกําพราฆาไมตาย คนทั้งหลายจะไดเห็น ใหชวนกันทําบุญ
๑/๓ ใหทานจําศี ลภาวนาทุกเชาค่ําใหคมรพ ผูแกครูบาอาจารยทุกวัน ๆ จะไดเห็นผูมี บุญอยูแล วให
ภาวนากั นโภยภัยใหเขี ยนไวในเรือนตนเถิดพญาอินทรทานจะลงมาดูมนุษย
๑/๔ หญิงชายครั้นไมเห็ นหนังสืออยูในเรื อนบุคคลผูใด เรือนผูนั้นก็จะพลั นตายในวันนั้น ถ าผูใดพบแลว
ใหบอกเลาสื บ ๆ ไป ก็จะไดเห็นผูมี บุญในวันประหัสขึ้นค่ําหนึ่ง ป กุนนั้นแล พระพุทธศาสนาลวงไป
ได ๒พันปปลายจะบังเกิด
๒/๑ กุลียนที่หนึ่งเมื่อเถิงพันปปลายนั้นปมะเส็งจนเถิงปจอแผนดินจะไหวดุจดังเสี ยงปนหลวงกอง๗ วัน
๗ คืน ใหมื ดมนอนธกาล ๗ วัน๗ คืน เทพยุดาก็ไปเรงผี ยักษผีมารมาเถิงพันปลายมาอีก ๕ แสน ๔
หมื่ น มาอีก ๕ แสน๕หมื่น
๒/๒ พันปลาย๓ รอย ใหกินคนใจบาป ไมอยูในศีล ๕ ศี ล ๘ทั้งพญาภิกษุมิ ไดในศีล ๒๒๗ มหายักษ ก็จะ
กิ นเสียหมด กินทั้งสามเณรที่ไมอยูในศีล ๑๐ทั้งชีมิ อยูในศีล ๘ทั้งหลาย ฝูงนี้ก็จะตาย ถ าผูใด
๒/๓ ฆ าสัตว มี คุรให จํ าตาย พากันเป นโจรแลขโมยลั กเอาทรัพย สิ่ งของทานผู อื่ นมาเป นของตั ว
เบี ยดเบียนทานใหฉิบหายแลเบียดเบียนสมณชี พราหมณ บิ ดามารดา ผูเฒาผูแก นินทาขี้ ฉอหมอ
ความ
๒/๔ ผิดเมียทานหญิงนอกใจผัว ๒นอกใจเมีย ลอลวงทาน มุสาสับหลับ คนทั้ งหลายฝูงนี้ มหายักษ ก็
จะกินเสี ยเปนอันมาก ใหเรงกระทําบุญใหทานก็จักได พบผูมี บุญ คนทั้งหลายใหเอาหนั งสือนี้ ไวทุก
เรือนนี้เทอญ แลวใหภาวนาดวยพระคาถานี้
ลานที่ ๑๒
๑/๑ พุทฺธํ ธมฺมํ สงฺ ฆํ สรณํ คจฺฉามิ คนทั้ งหลายจะตายเปนอันมาก จะไดพ นโภยภัยภาวนาก็จะไดพบ
ทานผูมี บุญอยูแลวใหภาวนาดวย หิริ โอตปฺป สมฺปนฺโน สุคฺ คธมฺมสมฺมาหิตาสนฺเต สปฺ ปุริสฺ สา โลเก
เทวธมฺ มา วุจฺจติ
๑/๒ เรงภาวนา ครั้งมหายักษชื่อวานีรยักษมั นมา ฆาคนทั้งหลายใหลงเลื อดตายตาง ๆ แลใหภาวนาพระ
คาถานี้ วา มาสวหรตมํ ปฃมรเตชํ มารํ สิทฺธิ กมฺม ฯ
๑/๓ พระคาถานี้กันมหายักษชื่อวาลินลยักษแล พุ ทฺธิโย มหาเตโช ถานํ รสา ปุฑฺโล สคคลํ ขาโน โสโก ตํ
หคโตพระคาถานี้กั นสารพัดยักษแลฯ