ne192 - page 94

๘๘
๑/๔ ครั้งสิ้นบุญขุ นเมืองนั้นแลว พระพุทธสังกาศลวงไป ๒๐๙๐ ป ก็จะไดเกิดกุลิ ยนทีหนึ่ง แล
พระพุ ทธเจาก็ จิ่งบอกพระคาถาใหเปนทานวา นโม สามทีแลววา พุทฺธํ ธมฺมํ สงฺ ฆํ เถิง ทุ ตุยมฺป
ตติ ยมฺป แลว
๒/๑ ว า ตถาสุสุสุ ลลลทาทาทา โรอสฺส อออ โสโสโส โนโนโน นโมพุทฺธายฺย ยทากูฑโม นนมออุ อุ อม
พระคาถานี้ พระพุทธเจาใหภาวนา จะไดพบทานผูมี บุญ จะไดพนโภยภัยอันตรายทั้งปวง
๒/๒ แล วคาถานี้จะคิดเอาอันใดก็ไดสารพัดจะกลาว พุทธทํานวย คนคหกจะไดนันการ ลู กหลานขุนนาง
จะตองพายเรือ คนทั้งหลายจะรายกวาเสื อ แมคาเรือจะไดกิ นเครื่องของ ผู ชายจะไปชนชุกใบตาย
๒/๓ แมหญิงจะเปนหมายก็จะมีมาก แม คาวอนจะไดดี เสนามนตรีก็ จะฟายเหื่อกินตางน้ํา จะไมทําก็
ตาย ทั้งงัวควายก็ไดยาก ผูหญิงจะลําบากเหมือนชาย แมน้ําจะเดินขามงาย
๒/๔ ดาย ถวยชามของทั้งหลายก็จักแพง ฟกแฟงก็จักออกไมทัน เสื อสางก็จะมาเปนมาบาน คนพาลก็
จะไดเสียงาย ผู ชายชกชนหนีไป ชาวในก็เปนชาวนอก ชาวนอกก็เป นชาวใน ลูกหลานขุนนางจะตก
เข็ ญใจ คนจัญไรจะได ดี ผัว
ลานที่ ๔
๑/๑ จากลูกเมีย ครั้งวาจะบวชเปนชีก็รําคาญ เพราะเกลียดการร่ําเรียนเขียนอาน กวาดวัดสวดมนตนั้น
บเป นผล ทั้งนุงหมเห็นอัปประมาณ ทั้ งโภชนอาหารก็หายาก ความลําบากยากใจ จะโทษใครโทษ
แก ตัวเอง เพราะเปนนั กเลงจึงไม
๑/๒ ดี น้ําเตานอยถอยจม กระเบื้องก็จะเฟองฟูลอย ผูดี จะตกเข็ญใจ คนจัญไรก็จะไดดี หมาจิกจอกก็ จะ
ได ไปเปนราชสีห แลตั้ งแตนี้ไป คนทั้งหลาย ทั้งหญิงชายก็จะไดความยากลําบากนักแล เมื่ อ
๑/๓ พุ ทธสังกาศได ๒๓๗๐ ป ปลาย ยังมี ลาวลานชางจะเขามาเปนแขกว ากลาว จีนจามเม็งมอญก็จักเขา
มาอยูในเมื องหนองโสนนั้นแลแลวนานไปยังจะมี ๗บาน ก็ จะ
๑/๔ โฮมเขาไดบานหนึ่ง แลวยังจะมี ๗ เรือน รวมเขาได เรือน ๑ แตนั้นไปนายก็จะมีมากกว าไพรแล
เพราะวาคนทั้ งหลายหอมเถิงทองเพราะวาคนทั้งหลายจะเบี ยดเบียนกันก็ จะบอบซ้ํา ขุนนางเคาก็
จะมาตกยากเย็ นเข็ญใจ เมื่ อพระพุทธ
๒/๑ สั งกาศได ๒๓๘๔ ปปลาย แลวหูตาคนทั้ งหลายก็จะมิด ก็มิเห็ นใสแจง ดู เข็มก็เทาเข็ม เพราะว า
ศาสนาลวงมามาก แลวจึงใหคนใชมาเจรจา
๒/๒ พ อ รือจะมาขั ดกะลูก ฟูก็จะเปนหนาม นางก็ จะเปนหมายจะนอมดวยมารดาเพราะวาชาวนอกจะ
เข าอยูในเมื องศรียุธยา ขอบฮั้วก็จะฮอนเปนไฟ ผูมาก็จะฮอนใจ ก็จะได
๒/๓ ฮวมผูคนในท องทุงแลแลวยังมีเมืองนอก ก็จะเปนเมืองใหญ แลวยั งมีเมืองการใตว ายังหนีเป นศิษย
ของเฮาไมเพราะวายังมีวิ นไมสบายแลแลวเมื่อพระพุ ทธสังกาศได พัน๔ ฮอย