ne191 - page 66

ทิ พวรรณ พ่อขันชาย หมู่บ้านท่าล้ ง / 58
รู ้ถึงประวัติ ความเป็ นมาและความสําคัญของพิธี หล่อเที ยนของชาวพุทธและข้อดี ของการจัดพิธีหล่อ
เที ยนนี้ ขึ้ นพร้อมทั้ งทิ ้งท้ายว่าถ้าหากชาวบ้านเห็ นพ้องต้องกันว่าเป็ นสิ่ งที่ ดี ก็สื บสานต่อไป แต่ถ้า
เห็ นว่าไม่ดีก็ถื อว่าเป็ นประสบการณ์ ความรู ้ ซึ่ งชาวบ้านก็รู ้สึ กยินดีที่มีการจัดพิธีหล่อเทียนนี้ ขึ้ นและ
ลงความเห็นว่าจะยึดพิธีหล่อเทียนนี้ เป็ นประเพณีประจําหมู่บ้านต่อไปทุกปี
4.3.2.3ภูมิปัญญาท้ องถิ่น
1) ด้านภาษา
ภาษาบรู หรื อภาษาข่าอยู่ในตระกู ล “ออสโตรอาเซียติค” (Austroasiatic)
สาขามอญ-เขมรชาวข่านั้ นยังถูกแบ่งแยกออกเป็ นหลายเผ่ าพันธุ์ เช่น ข่าย่าเหิ น ข่าบริ เวณ ข่าสุ ข่ า
สะโอย ข่าสอก ข่ าสปวน เป็ นต้นชาวข่ามิ ได้เรี ยกตัวเองว่า “ข่ า” แต่เรี ยกตัวเองว่าเป็ นพวก “บรู ”
ซึ่ งแปลว่า “ภูเขา”คําว่ า “ข่า” เป็ นชื่อที่ชาวอีสานใช้เรี ยกขานพวก “บรู”คําว่าข่าอาจจะมาจากคําว่ า
”ข้าทาส”ซึ่ งชาวอี สานชอบเรียกพวกข้าทาสว่ า “ข้า”หรื อ “ข้อย”แต่ชอบออกเสี ยงไม้โทเป็ นไม้เอก
คื อคําว่ าข้าเป็ นข่า เพราะว่าในอดีตชาวไทยแถบลุ่มแม่นํ้ าโขงชอบไปจับเอาพวกข่า (บรู ) ตามป่ าดง
มาเป็ นข้าทาส ในสมัยรั ชกาลที่ 5ท่านจึงประกาศห้ามมิให้ไปจับพวกข่ามาเป็ นข้าทาสอี กส่วนใน
ประเทศเวี ยดนามเรี ยกพวกข่ าว่าพวก “มอย” [Moi] (วัฒนธรรมพัฒนาการทางประวัติ ศาสตร์
เอกลักษณ์ และภูมิปัญญา จังหวัดมุกดาหารคณะกรรมการฝ่ ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุใน
คณะกรรมการอํานวยการจัดงานเฉลิ มพระเกี ยรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ จัดพิมพ์เนื่องใน
โอกาสพระราชพิ ธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา6รอบ5ธันวาคม2542 :36)
ภาษาบรู จั ดอยู่ ในกลุ่ มมอญ-เขมร เช่นเดี ยวกับภาษากู ย (หรือส่ วย) ดังนั้ น
ภาษาบรู จึงคล้ายส่ วยหรื อกูยมาก โดยเฉพาะศัพท์ต่ างๆส่ วนใหญ่ใช้เหมื อนกันแต่แตกต่างกันใน
การผสมคํา (ม.มหิ ดลและสถาบันราชภัฎอุบลราชธานี ได้ศึกษาไว้) ภาษาบรู มีเฉพาะภาษาพูดเท่านั้ น
ไม่ มีภาษาเขียนการออกเสี ยงเป็ นลักษณะเฉพาะ ดังตัวอย่างต่อไปนี้