ne191 - page 57

49
ทางด้านเศรษฐกิจสั งคมและสิ่งแวดล้อมตลอดจนการฟื้ นฟูอนุรั กษ์วิถีชี วิตและวัฒนธรรมดั้ งเดิมที่มี
คุ ณค่าของคนไทยบรู บ้านท่าล้งให้ดีขึ้นและมี ความยั่งยืนโดยผู ้ ที่มีส่ วนร่ วมในการผลักดันและเป็ นที่
ปรึ กษาให้กับชุ มชนคือ ผู ้ อํานวยการโรงเรี ยนบ้านท่ าล้งคนปั จจุบัน คือนายเสมอ หาริ วร และ
ผู ้ใหญ่บ้านคนเก่าซึ่ งขณะนั้ นยังคงดํารงตําแหน่ งผู้ ใหญ่บ้านท่าล้งอยู่ คื อนายสายสมร ลครวงษ์
ปัจจุ บันหมู่บ้านท่ าล้งมีกลุ่มสมาชิ กโฮมสเตย์ทั้ งหมด 6ครอบครัว โดยมี
น้องสาวของผู ้ ใหญ่ บ้านคนปั จจุบันซึ่ งมีตําแหน่ งกรรมการของหมู่ บ้านเป็ นผู ้ ประสานงานหลัก
รั บผิดชอบดู แลจั ดการโฮมสเตย์ของหมู่บ้าน นักท่ องเที่ยวส่ วนใหญ่จะเดิ นทางมาพักโฮมสเตย์
ในช่วงเทศกาลออกพรรษา เพื่อมาท่องเที่ยวและชมบั้งไฟพญานาค ณจุ ดชมบั้ งไฟพญานาคบริเวณ
ศาลาริ มโขงของหมู่บ้านท่าล้ง
4.2.4 รายได้ –รายจ่าย
4.2.4.1 รายได้
ชาวบรู บ้านท่ าล้งมีรายได้หลักจากการอาชีพทําประมงและเกษตรกรรม
ได้แก่ การทํานาทําสวนทําไร่มันสําปะหลัง เฉลี่ย 20,000บาท/ครั วเรื อน/ปี ส่วนรายได้รองมาจาก
การจักสาน เช่นสานกระติ บข้าวสานหวดสานเสื่ อเตย รับจ้างทั่วไปหาของป่ ามาขายตามฤดู กาล
เช่ น เห็ด หน่ อไม้ แมลงทับ ผักหวาน เป็ นต้นมีรายได้เฉลี่ย 15,000 บาท/ครั วเรื อน/ปี นอกจากนี้
บางครอบครั วก็ จะมีการเตรียมผลิตภัณฑ์ต่ าง ๆของท้องถิ่นไว้ขาย เช่ นหน่อไม้ดอง ลู กกระบก
เครื่ องจักสานต่างๆฯลฯ ในช่วงที่ มีนักท่องเที่ยวเข้ามาในหมู่บ้านหรื อช่วงเทศกาลต่างๆ โดยจะ
เห็ นได้จากบางครอบครั วจะมีถุงหน่ อไม้ดองแขวนอยู่ใต้ถุนบ้าน และมีลู กกระบกจํานวนมากเท
รวมกันไว้ใต้ถุนบ้าน
บางครอบครัวพบว่ ามี ฐานะยากจนค่ อนข้างมาก รายได้ต่ อปี ตํ่ากว่ า
เกณฑ์จปฐ. ปี 2550 คื อมีรายได้ไม่ ถึง 23,000บาท/คน/ปี ส่ วนใหญ่เป็ นครอบครัวที่ไม่ มีที่นาและ
ที่ดิ นทํากินเป็ นของตัวเองทําให้ต้องซื้ อข้าวกิ นตลอดทั้ งปี คุณภาพชี วิตค่อนข้างตํ่า
จากการสอบถามยายสีและน้าพยอมซึ่ งเป็ นชาวบ้านที่ทํานาทําสวนอยู่ใน
หมู ่บ้านทราบว่ามีรายได้ประมาณปี ละ 10,000บาทก็พออยู่ได้ มีเงินทุนหมุนเวียนในครอบครัวแต่
ไม่ มีเงินเก็บหรื อฝากธนาคารและไม่มีเงินสํารองฉุ กเฉินถ้ามีเหตุฉุ กเฉินก็ต้องขายวัวหรื อควายลูก
สาวยายสี คนสุ ดท้องเรียนจบปริ ญญาตรี ด้านเคมีและทํางานที่กรุ งเทพฯมา2ปี แล้วไม่ได้กลับมาบ้าน
ลู กบอกว่าอยากเรี ยนต่อปริ ญญาโทแต่แม่ไม่มีเงินส่ งแล้ว ยายสีบอกว่า “บ่ มี เงินเก็บธนาคารกะบ่ ฮู้
จักดอกบ่ คื อบ้านที่ เค้ ามี ลูกชายกะหามาพอได้ใช้ ” ส่ วนใหญ่ยายสี กับน้ายอมจะออกไปทํานาทําไร่